حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلامٍ، قَالَ: أَخْبَرَنَا مَخْلَدٌ، قَالَ: أَخْبَرَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ، أَخْبَرَنِي ابْنُ أَبِي نَجِيحٍ، عَنْ مُجَاهِدٍ، أَنَّهُ سَمِعَهُ يَقُولُ: عَطَسَ ابْنٌ لِعَبْدِ اللهِ بْنِ عُمَرَ، إِمَّا أَبُو بَكْرٍ، وَإِمَّا عُمَرُ، فَقَالَ: آبَّ، فَقَالَ ابْنُ عُمَرَ: وَمَا آبَّ؟ إِنَّ آبَّ اسْمُ شَيْطَانٍ مِنَ الشَّيَاطِينِ جَعَلَهَا بَيْنَ الْعَطْسَةِ وَالْحَمْدِ.
Ibn Umar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Abdulloh ibn Umarning bir oʻgʻli — yo Abu Bakr, yo Umar — aksa urganda: «Ab!», dedi. Shunda Ibn Umar: «‹Ab› nima? ‹Ab› shaytonlardan bir shaytonning ismi boʻlib, u (bu soʻzni) aksa bilan hamd oʻrtasiga qoʻyadi», dedi.