حَدَّثَنَا أَبُو الْوَلِيدِ، قَالَ: حَدَّثَنَا عِكْرِمَةُ بْنُ عَمَّارٍ قَالَ: حَدَّثَنِي إِيَاسُ بْنُ سَلَمَةَ قَالَ: حَدَّثَنِي أَبِي قَالَ: كُنْتُ عِنْدَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَعَطَسَ رَجُلٌ، فَقَالَ: يَرْحَمُكَ اللَّهُ، ثُمَّ عَطَسَ أُخْرَى، فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم: هَذَا مَزْكُومٌ.
Salama (ibn al-Akvaʼ) (roziyallohu anhu) shunday dedi: «Men Rasululloh ﷺ bilan birga Havozin (qabilasi)ga qarshi gʻazotga chiqdim. Biz peshindan oldin (choshgohda) ovqatlanib oʻtirgan edik, koʻpchiligimiz piyoda va oramizda zaiflar bor edi, shu payt bir kishi qizil tuya minib keldi. U tuyaning beligidan bir arqon chiqarib, tuyasini oʻsha bilan bogʻladi, soʻng kelib qavm bilan birga ovqatlana boshladi. Qachonki ularning zaifligini va ulovlarining ozligini koʻrgach, shoshib tuyasiga chopib bordi, uni boʻshatdi, soʻng choʻktirib ustiga mindi, soʻng uni tepib (haydab) joʻnadi. Aslam (qabilasi)dan bir kishi qora-kulrang bir ona tuyada uning ortidan tushdi, u qavmning eng yaxshi ulovi edi». U dedi: «Men chopib chiqdim va unga yetib oldim. Ona tuyaning boshi (qochoqning) tuyasining sonida edi, men esa ona tuyaning soni yonida edim. Soʻng oldinga oʻtdim, toki tuyaning soni yoniga keldim, soʻng yana oldinga oʻtib, tuyaning jilovidan ushladim va uni choʻktirdim. U (tuya) tizzasini yerga qoʻyganda, men qilichimni sugʻurib uning (egasining) boshiga urdim, shunda boshi uchib tushdi. Soʻng men uning ulovini va ustidagi narsalarni yetaklab keldim. Rasululloh ﷺ odamlar bilan birga menga peshvoz chiqib: ‹U kishini kim oʻldirdi?›, dedilar. Ular: ‹Salama ibn al-Akvaʼ›, deyishdi. U zot: ‹Uning butun oʻljasi unga (Salamaga) tegishli›, dedilar». Horun: Bu Hoshimning lafzidir, dedi.