حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ بُكَيْرٍ، قَالَ: حَدَّثَنَا اللَّيْثُ، عَنْ عُقَيْلٍ، عَنِ ابْنِ شِهَابٍ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ حُسَيْنٍ، أَنَّ حُسَيْنَ بْنَ عَلِيٍّ حَدَّثَهُ، عَنْ عَلِيٍّ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ، أَنَّ رَسُولَ اللهِ صلى الله عليه وسلم طَرَقَهُ وَفَاطِمَةَ بِنْتَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم، فَقَالَ: أَلاَ تُصَلُّونَ؟ فَقُلْتُ: يَا رَسُولَ اللهِ، إِنَّمَا أَنْفُسُنَا عِنْدَ اللهِ، فَإِذَا شَاءَ أَنْ يَبْعَثَنَا بَعَثَنَا، فَانْصَرَفَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم، وَلَمْ يَرْجِعْ إِلَيَّ شَيْئًا، ثُمَّ سَمِعْتُ وَهُوَ مُدْبِرٌ يَضْرِبُ فَخِذَهُ يَقُولُ: {وَكَانَ الإِنْسَانُ أَكْثَرَ شَيْءٍ جَدَلاً}.
(Ali ibn Abu Tolib (roziyallohu anhu) xabar berdiki,) Rasululloh ﷺ bir kecha unga va Rasululloh ﷺning qizi Fotimaga (kelib) eshik taqillatdilar-da, ularga: «Namoz oʻqimaysizlarmi?» dedilar. Ali aytdi: Bas, men: «Yo Rasululloh, bizning jonimiz faqat Allohning Qoʻlidadir; qachon U bizni (uygʻotishni) xohlasa, bizni uygʻotadi (qoʻzgʻatadi)», dedim. Bas, men shuni aytganimda, Rasululloh ﷺ qaytib (ketdilar) va menga hech narsa qaytarmadilar. Soʻng men U zotni — ortga qaytib ketayotgan holda — oʻz sonini urib: ‹Inson — eng koʻp janjallashadigan narsadir› (Kahf surasi, 54-oyat) (deb) aytayotganini eshitdim.