حَدَّثَنَا مُوسَى، قَالَ: حَدَّثَنَا عَبْدُ اللهِ بْنُ حَسَّانَ الْعَنْبَرِيُّ قَالَ: حَدَّثَتْنِي جَدَّتَايَ صَفِيَّةُ بِنْتُ عُلَيْبَةَ، وَدُحَيْبَةُ بِنْتُ عُلَيْبَةَ، وَكَانَتَا رَبِيبَتَيْ قَيْلَةَ، أَنَّهُمَا أَخْبَرَتْهُمَا قَيْلَةُ قَالَتْ: رَأَيْتُ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَاعِدًا الْقُرْفُصَاءَ، فَلَمَّا رَأَيْتُ النَّبِيَّ الْمُتَخَشِّعَ فِي الْجِلْسَةِ أُرْعِدْتُ مِنَ الْفَرَقِ.
Qayla binti Maxrama (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: U Paygʻambar ﷺni qurfiso qilib (tizzalarini tikka tutib, ularni qoʻllari bilan quchoqlab) oʻtirgan holatlarida koʻrdi. (U ayol aytadi:) «Rasululloh ﷺni oʻtirishlarida shu qadar (Allohga) tavoze qilgan holatda koʻrganimda, qoʻrquvdan titrab ketdim», dedi.