حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ كَثِيرٍ، قَالَ: أَخْبَرَنَا سُفْيَانُ، عَنْ عِمْرَانَ بْنِ مُسْلِمِ بْنِ رِيَاحٍ الثَّقَفِيِّ، عَنْ عَلِيِّ بْنِ عُمَارَةَ قَالَ: جَاءَ أَبُو أَيُّوبَ الأَنْصَارِيُّ، فَصَعِدْتُ بِهِ عَلَى سَطْحٍ أَجْلَحَ، فَنَزَلَ وَقَالَ: كِدْتُ أَنْ أَبِيتَ اللَّيْلَةَ وَلاَ ذِمَّةَ لِي.
Ali ibn Umora (rahimahulloh)dan rivoyat qilinadi: Abu Ayyub al-Ansoriy (roziyallohu anhu) keldilar. Men u kishi bilan panjarasiz (devori yoʻq) tomga chiqdim. U kishi (tomdan) tushib: «Bu kecha zimma-himoyasiz tunab qolishimga sal qoldi», dedilar.