حَدَّثَنَا مُوسَى بْنُ إِسْمَاعِيلَ، قَالَ: حَدَّثَنَا الْحَارِثُ بْنُ عُبَيْدٍ قَالَ: حَدَّثَنِي أَبُو عِمْرَانَ، عَنْ زُهَيْرٍ، عَنْ رَجُلٍ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ: مَنْ بَاتَ عَلَى إِنْجَارٍ فَوَقَعَ مِنْهُ فَمَاتَ، بَرِئَتْ مِنْهُ الذِّمَّةُ، وَمَنْ رَكِبَ الْبَحْرَ حِينَ يَرْتَجُّ، يَعْنِي: يَغْتَلِمُ، فَهَلَكَ بَرِئَتْ مِنْهُ الذِّمَّةُ.
Nabiy ﷺning sahobalaridan biri (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ: «Kim panjarasiz tom ustida tunab, undan yiqilib oʻlsa, undan zimma koʻtariladi — uning uchun hech kim javobgar boʻlmaydi. Kim dengiz qattiq toʻlqinlanib turgan paytda unga chiqib halok boʻlsa, undan zimma koʻtariladi», dedilar.