حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ يُوسُفَ، قَالَ: حَدَّثَنَا سُفْيَانُ، عَنْ هِشَامٍ، عَنْ عُرْوَةَ، عَنْ عَائِشَةَ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهَا قَالَتْ: جَاءَ أَعْرَابِيٌّ إِلَى النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم فَقَالَ: أَتُقَبِّلُونَ صِبْيَانَكُمْ؟ فَمَا نُقَبِّلُهُمْ، فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم: أَوَ أَمْلِكُ لَكَ أَنْ نَزَعَ اللَّهُ مِنْ قَلْبِكَ الرَّحْمَةَ؟.
(Oisha (roziyallohu anho) aytdilar:) Bir aʼrobiy Paygʻambar ﷺning oldilariga kelib: «Sizlar bolalarni oʻpasizlarmi? Biz esa ularni oʻpmaymiz» dedi. Paygʻambar ﷺ: «Alloh sening qalbingdan rahm-shafqatni olib qoʻygan boʻlsa, men sen uchun (biror narsaga) ega boʻla olamanmi (yaʼni qoʻlimdan nima keladi)?» dedilar.