حَدَّثَنَا أَبُو الْيَمَانِ، قَالَ: أَخْبَرَنَا شُعَيْبٌ، عَنِ الزُّهْرِيِّ، قَالَ: حَدَّثَنَا أَبُو سَلَمَةَ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ، أَنَّ أَبَا هُرَيْرَةَ قَالَ: قَبَّلَ رَسُولُ اللهِ صلى الله عليه وسلم حَسَنَ بْنَ عَلِيٍّ وَعِنْدَهُ الأَقْرَعُ بْنُ حَابِسٍ التَّمِيمِيُّ جَالِسٌ، فَقَالَ الأَقْرَعُ: إِنَّ لِي عَشَرَةً مِنَ الْوَلَدِ مَا قَبَّلْتُ مِنْهُمْ أَحَدًا، فَنَظَرَ إِلَيْهِ رَسُولُ اللهِ صلى الله عليه وسلم ثُمَّ قَالَ: مَنْ لا يَرْحَمُ لا يُرْحَمُ.
(Abu Hurayra (roziyallohu anhu) aytdi:) Rasululloh ﷺ Hasan ibn Alini oʻpdilar, u zotning yonlarida Aqra ibn Hobis at-Tamimiy oʻtirgan edi. Aqra: «Mening oʻnta bolam bor, men ulardan birortasini (hech) oʻpmaganman» dedi. Rasululloh ﷺ unga (bir) qarab qoʻydilar, soʻng: «Kim rahm qilmasa, unga (ham) rahm qilinmaydi» dedilar.