حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلاَمٍ، قَالَ: أَخْبَرَنَا عَبْدُ الأَعْلَى بْنُ عَبْدِ الأَعْلَى الْقُرَشِيُّ، عَنْ دَاوُدَ بْنِ أَبِي هِنْدَ، عَنْ عَامِرٍ، أَنَّ النُّعْمَانَ بْنَ بَشِيرٍ حَدَّثَهُ، أَنَّ أَبَاهُ انْطَلَقَ بِهِ إِلَى رَسُولِ اللهِ صلى الله عليه وسلم يَحْمِلُهُ فَقَالَ: يَا رَسُولَ اللهِ، إِنِّي أُشْهِدُكَ أَنِّي قَدْ نَحَلْتُ النُّعْمَانَ كَذَا وَكَذَا، فَقَالَ: أَكُلَّ وَلَدَكَ نَحَلْتَ؟ قَالَ: لاَ، قَالَ: فَأَشْهِدْ غَيْرِي، ثُمَّ قَالَ: أَلَيْسَ يَسُرُّكَ أَنْ يَكُونُوا فِي الْبِرِّ سَوَاءً؟ قَالَ: بَلَى، قَالَ: فَلاَ إِذًا.
Nuʼmon ibn Bashir (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Otasi uni koʻtarib Rasululloh ﷺ huzuriga olib bordi va: «Yo Rasululloh, men Nuʼmonga shunday-shunday narsani berganimga Sizni guvoh qilaman», dedi. U zot: «Butun farzandingga shunday berdingmi?» dedilar. U: «Yoʻq», dedi. U zot: «Unda mendan boshqasini guvoh qil», dedilar. Soʻng: «Ularning barchasi yaxshilikda senga teng boʻlishini istamaysanmi?» dedilar. U: «Albatta, istayman», dedi. U zot: «Unda yoʻq, bunday qilma», dedilar.