حَدَّثَنَا مُوسَى، قَالَ: حَدَّثَنَا رَبِيعَةُ بْنُ كُلْثُومِ بْنِ جَبْرٍ قَالَ: حَدَّثَنِي أَبِي قَالَ: خَطَبَنَا ابْنُ الزُّبَيْرِ فَقَالَ: يَا أَهْلَ مَكَّةَ، بَلَغَنِي عَنْ رِجَالٍ مِنْ قُرَيْشٍ يَلْعَبُونَ بِلُعْبَةٍ يُقَالُ لَهَا: النَّرْدَشِيرُ، وَكَانَ أَعْسَرَ، قَالَ اللَّهُ: {إِنَّمَا الْخَمْرُ وَالْمَيْسِرُ}، وَإِنِّي أَحْلِفُ بِاللَّهِ: لاَ أُوتَى بِرَجُلٍ لَعِبَ بِهَا إِلاَّ عَاقَبْتُهُ فِي شَعْرِهِ وَبَشَرِهِ، وَأَعْطَيْتُ سَلَبَهُ لِمَنْ أَتَانِي بِهِ.
Abdulloh ibn Zubayr (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: u bizga xutba qilib: «Ey Makka ahli, menga Qurayshdan baʼzi kishilar nardashir deb ataluvchi oʻyinni oʻynashi haqida xabar yetdi (bu oʻyin chap qoʻl bilan oʻynalardi). Alloh: {Albatta, xamr va qimor...} (Moida 90), degan. Alloh nomiga qasam ichamanki, uni oʻynagan biror kishi mening oldimga keltirilsa, albatta uni sochi va terisida jazolayman hamda uning oʻljasini (yechib olingan narsasini) menga keltirgan kishiga beraman», dedi.