حَدَّثَنَا عَبْدُ اللهِ بْنُ عُثْمَانَ قِرَاءَةً، عَنْ أَبِي حَمْزَةَ، عَنِ الأَعْمَشِ، عَنِ ابْنِ ثَابِتٍ، عَنْ سُلَيْمَانَ بْنِ صُرَدٍ قَالَ: كُنْتُ جَالِسًا مَعَ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم وَرَجُلاَنِ يَسْتَبَّانِ، فَأَحَدُهُمَا احْمَرَّ وَجْهُهُ، وَانْتَفَخَتْ أَوْدَاجُهُ، فَقَالَ النَّبِيُّ صلى الله عليه وسلم: إِنِّي لَأَعْلَمُ كَلِمَةً لَوْ قَالَهَا لَذَهَبَ عَنْهُ مَا يَجِدُ، فَقَالُوا لَهُ: إِنَّ النَّبِيَّ صلى الله عليه وسلم قَالَ: تَعَوَّذْ بِاللَّهِ مِنَ الشَّيْطَانِ الرَّجِيمِ، قَالَ: وَهَلْ بِي مِنْ جُنُونٍ؟.
Sulaymon ibn Surad (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Paygʻambar ﷺ bilan birga oʻtirganimda, ikki kishi bir-birini soʻkdi va ulardan birining yuzi gʻazabdan qizardi hamda boʻyin tomirlari boʻrtdi (yaʼni u jahli chiqdi). Shunda Paygʻambar ﷺ: «Men shunday bir soʻzni bilamanki, agar u (kishi) uni aytsa, u tinchlanadi. Agar u: ‹Aʼuzu billahi minash shayton (Men shaytondan Allohga panoh tilayman)›, — desa, uning butun gʻazabi ketadi», — dedi. Kimdir unga: «Paygʻambar ﷺ: ‹Shaytondan Allohga panoh tila›, — dedi», — dedi. Gʻazablangan kishi: «Men telbamanmi?» — dedi.