حَدَّثَنَا عِصَامُ بْنُ خَالِدٍ، قَالَ: حَدَّثَنَا أَرْطَاةُ بْنُ الْمُنْذِرِ قَالَ: سَمِعْتُ، يَعْنِي أَبَا عَامِرٍ الْحِمْصِيَّ، قَالَ: كَانَ ثَوْبَانُ يَقُولُ: مَا مِنْ رَجُلَيْنِ يَتَصَارَمَانِ فَوْقَ ثَلاَثَةِ أَيَّامٍ، فَيَهْلِكُ أَحَدُهُمَا، فَمَاتَا وَهُمَا عَلَى ذَلِكَ مِنَ الْمُصَارَمَةِ، إِلاَّ هَلَكَا جَمِيعًا، وَمَا مِنْ جَارٍ يَظْلِمُ جَارَهُ وَيَقْهَرُهُ، حَتَّى يَحْمِلَهُ ذَلِكَ عَلَى أَنْ يَخْرُجَ مِنْ مَنْزِلِهِ، إِلاَّ هَلَكَ.
Sawbon (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U shunday der edi: «Uch kundan ortiq bir-biri bilan aloqani uzgan ikki kishi, soʻng ulardan biri (nobud) boʻlib, ikkovi ana shu uzishmoqda holatida oʻlsa, albatta ikkovlari birgalikda halok boʻladi. Qoʻshnisiga zulm qilib, uni uyidan chiqib ketishga majbur qilguncha bosim oʻtkazadigan har qanday qoʻshni ham, albatta, halok boʻladi.»