حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ، قَالَ أَخْبَرَنِي ابْنُ جُرَيْجٍ، قَالَ أَخْبَرَنِي أَبِي أَنَّ أَصْحَابَ النَّبِيِّ، صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَمْ يَدْرُوا أَيْنَ يَقْبُرُونَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَتَّى قَالَ أَبُو بَكْرٍ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَنْ يُقْبَرَ نَبِيٌّ إِلَّا حَيْثُ يَمُوتُ فَأَخَّرُوا فِرَاشَهُ وَحَفَرُوا لَهُ تَحْتَ فِرَاشِهِ.
Abu Bakr as-Siddiq (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Nabiy ﷺ ashoblari Nabiyni ﷺ qayerga dafn etishni bilmay qoldilar, toki Abu Bakr (roziyallohu anhu): «Men Rasululloh ﷺ: ‹Paygʻambar faqat vafot etgan joyiga dafn etiladi›, deyayotganlarini eshitganman», deguncha. Shunda ular u zotning toʻshaklarini surib, toʻshaklari ostidan qabr qazishdi.