حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ، قَالَ حَدَّثَنَا لَيْثٌ، قَالَ حَدَّثَنِي يَزِيدُ بْنُ أَبِي حَبِيبٍ، عَنْ أَبِي الْخَيْرِ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَمْرِو بْنِ الْعَاصِ، عَنْ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ، رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ أَنَّهُ قَالَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلِّمْنِي دُعَاءً أَدْعُو بِهِ فِي صَلَاتِي قَالَ قُلْ اللَّهُمَّ إِنِّي ظَلَمْتُ نَفْسِي ظُلْمًا كَثِيرًا وَلَا يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلَّا أَنْتَ فَاغْفِرْ لِي مَغْفِرَةً مِنْ عِنْدِكَ وَارْحَمْنِي إِنَّكَ أَنْتَ الْغَفُورُ الرَّحِيمُ.
Abu Bakr as-Siddiq (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, u Rasulullohga ﷺ: «Menga namozimda oʻqiydigan bir duo oʻrgating», dedi. U zot dedilar: «Ayt: ‹Ey Alloh, men oʻzimga koʻp zulm qildim, gunohlarni Sendan boshqa hech kim kechirmaydi, meni Oʻz huzuringdan boʻlgan magʻfirat bilan magʻfirat qilgin va menga rahm qilgin, albatta Sen Magʻfiratli va Rahmlisan›».