حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الزُّبَيْرِ، حَدَّثَنَا عُمَرُ بْنُ سَعِيدٍ، عَنِ ابْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ، أَخْبَرَنِي عُقْبَةُ بْنُ الْحَارِثِ، قَالَ خَرَجْتُ مَعَ أَبِي بَكْرٍ الصِّدِّيقِ رَضِيَ اللَّهُ عَنْهُ مِنْ صَلَاةِ الْعَصْرِ بَعْدَ وَفَاةِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِلَيَالٍ وَعَلِيٌّ عَلَيْهِ السَّلَام يَمْشِي إِلَى جَنْبِهِ فَمَرَّ بِحَسَنِ بْنِ عَلِيٍّ يَلْعَبُ مَعَ غِلْمَانٍ فَاحْتَمَلَهُ عَلَى رَقَبَتِهِ وَهُوَ يَقُولُ وَا بِأَبِي شَبَهُ النَّبِيِّ لَيْسَ شَبِيهًا بِعَلِيِّ قَالَ وَعَلِيٌّ يَضْحَكُ.
Abu Bakr as-Siddiq (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Uqba ibn al-Horis aytadi: Nabiy ﷺ vafotlaridan bir necha kun soʻng men Abu Bakr (roziyallohu anhu) bilan asr namozidan chiqdim, Ali ham uning yonida yurar edi. U kishi bolalar bilan oʻynayotgan Hasan ibn Ali oldidan oʻtib, uni yelkasiga koʻtarib oldi va: «Otam unga fido boʻlsin, u Nabiyga ﷺ oʻxshaydi, Aliga oʻxshamaydi», derdi. Ali esa kular edi.