حَدَّثَنَا يُونُسُ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ الْغَسِيلِ قَالَ أَخْبَرَنَا حَمْزَةُ بْنُ أَبِي أُسَيْدٍ وَكَانَ أَبُوهُ بَدْرِيًّا عَنِ الْحَارِثِ بْنِ زِيَادٍ السَّاعِدِيِّ الْأَنْصَارِيِّأَنَّهُ أَتَى رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمَ الْخَنْدَقِ وَهُوَ يُبَايِعُ النَّاسَ عَلَى الْهِجْرَةِ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ بَايِعْ هَذَا قَالَ وَمَنْ هَذَا قَالَ ابْنُ عَمِّي حَوْطُ بْنُ يَزِيدَ أَوْ يَزِيدُ بْنُ حَوْطٍ قَالَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا أُبَايِعُكَ إِنَّ النَّاسَ يُهَاجِرُونَ إِلَيْكُمْ وَلَا تُهَاجِرُونَ إِلَيْهِمْ وَالَّذِي نَفْسُ مُحَمَّدٍ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِيَدِهِ لَا يُحِبُّ رَجُلٌ الْأَنْصَارَ حَتَّى يَلْقَى اللَّهَ تَبَارَكَ وَتَعَالَى إِلَّا لَقِيَ اللَّهَ تَبَارَكَ وَتَعَالَى وَهُوَ يُحِبُّهُ وَلَا يَبْغُضُ رَجُلٌ الْأَنْصَارَ حَتَّى يَلْقَى اللَّهَ تَبَارَكَ وَتَعَالَى إِلَّا لَقِيَ اللَّهَ تَبَارَكَ وَتَعَالَى وَهُوَ يَبْغُضُهُ
Horis ibn Ziyod as-Soidiy al-Ansoriy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, u Xandaq kuni Rasululloh ﷺ huzurlariga keldi. U zot odamlardan hijrat ustiga bayʼat olayotgan edilar. U: «Ey Allohning Rasuli, mana bundan bayʼat oling», dedi. U zot: «Bu kim?» dedilar. U: «Amakimning oʻgʻli Havt ibn Yazid — yoki Yazid ibn Havt», dedi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Men sendan bayʼat olmayman. Albatta odamlar sizlar tomonga hijrat qiladilar, sizlar esa ular tomonga hijrat qilmaysizlar. Muhammadning ﷺ joni qoʻlida boʻlgan Zotga qasamki, bir kishi Alloh taboraka va taologa yoʻliqquniga qadar ansorlarni sevsa, albatta Alloh taboraka va taologa Uning sevgisiga sazovor boʻlgan holda yoʻliqadi; bir kishi Alloh taboraka va taologa yoʻliqquniga qadar ansorlarni yomon koʻrsa, albatta Alloh taboraka va taologa Uning gʻazabiga uchragan holda yoʻliqadi», dedilar.Ҳорис ибн Зиёд ас-Соидий ал-Ансорий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, у Хандақ куни Расулуллоҳ ﷺ ҳузурларига келди. У зот одамлардан ҳижрат устига байъат олаётган эдилар. У: «Эй Аллоҳнинг Расули, мана бундан байъат олинг», деди. У зот: «Бу ким?» дедилар. У: «Амакимнинг ўғли Ҳавт ибн Язид — ёки Язид ибн Ҳавт», деди. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Мен сендан байъат олмайман. Албатта одамлар сизлар томонга ҳижрат қиладилар, сизлар эса улар томонга ҳижрат қилмайсизлар. Муҳаммаднинг ﷺ жони қўлида бўлган Зотга қасамки, бир киши Аллоҳ таборака ва таолога йўлиққунига қадар ансорларни севса, албатта Аллоҳ таборака ва таолога Унинг севгисига сазовор бўлган ҳолда йўлиқади; бир киши Аллоҳ таборака ва таолога йўлиққунига қадар ансорларни ёмон кўрса, албатта Аллоҳ таборака ва таолога Унинг ғазабига учраган ҳолда йўлиқади», дедилар.