حَدَّثَنَا أَبُو كَامِلٍ حَدَّثَنَا زُهَيْرٌ يَعْنِي ابْنَ مُعَاوِيَةَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ عِيسَى عَنْ مُوسَى بْنِ عَبْدِ اللَّهِ قَالَ وَكَانَ رَجُلَ صِدْقٍ عَنِ امْرَأَةٍ مِنْ بَنِى عَبْدِ الْأَشْهَلِ قَالَتْقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ لَنَا طَرِيقًا إِلَى الْمَسْجِدِ مُنْتِنَةً فَكَيْفَ نَصْنَعُ إِذَا مُطِرْنَا قَالَ أَلَيْسَ بَعْدَهَا طَرِيقٌ هِيَ أَطْيَبُ مِنْهَا قَالَتْ قُلْتُ بَلَى قَالَ فَهَذِهِ بِهَذِهِ
Banu Abdulashhaldan boʻlgan bir ayol aytadi: Men: «Ey Allohning Rasuli, bizning masjidga (boradigan) yoʻlimiz badboʻy (sassiq). Yomgʻir yoqqanda nima qilaylik?», dedim. U zot: «Undan keyin (yana) boshqa, undan tozaroq yoʻl boʻlmaydimi?», dedilar. Men: «Ha, bor», dedim. U zot: «Bas, mana bu (toza yoʻl) mana u (iflos yoʻl) uchun (kifoyadir)», dedilar.Бану Абдулашҳалдан бўлган бир аёл айтади: Мен: «Эй Аллоҳнинг Расули, бизнинг масжидга (борадиган) йўлимиз бадбўй (сассиқ). Ёмғир ёққанда нима қилайлик?», дедим. У зот: «Ундан кейин (яна) бошқа, ундан тозароқ йўл бўлмайдими?», дедилар. Мен: «Ҳа, бор», дедим. У зот: «Бас, мана бу (тоза йўл) мана у (ифлос йўл) учун (кифоядир)», дедилар.