حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ عَمْرٍو حَدَّثَنَا زُهَيْرُ بْنُ مُحَمَّدٍ عَنْ زَيْدٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ مُعَاذٍ الْأَنْصَارِيِّ قَالَإِنَّ سَائِلًا وَقَفَ عَلَى بَابِهِمْ فَقَالَتْ لَهُ جَدَّتُهُ حَوَّاءُ أَطْعِمُوهُ تَمْرًا قَالُوا لَيْسَ عِنْدَنَا قَالَتْ فَاسْقُوهُ سَوِيقًا قَالُوا الْعَجَبُ لَكِ نَسْتَطِيعُ أَنْ نُطْعِمَهُ مَا لَيْسَ عِنْدَنَا قَالَتْ إِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ لَا تَرُدُّوا السَّائِلَ وَلَوْ بِظِلْفٍ مُحْرَقٍ
Amr ibn Muoz Ansoriy aytdi: Bir tilanchi ularning eshigi oldida toʻxtadi. Shunda uning buvisi Havvo (roziyallohu anho): «Unga xurmo bering», dedi. Ular: «Bizda yoʻq», deyishdi. U: «Unda unga saviq ichiring», dedi. Ular: «Senga hayronmiz, bizda yoʻq narsani unga qanday yedira olamiz?» deyishdi. U: «Men Rasululloh ﷺning: ‹Tilanchini qaytarmanglar, agar kuydirilgan tuyoq boʻlsa ham (bering)›, deganlarini eshitganman», dedi.Амр ибн Муоз Ансорий айтди: Бир тиланчи уларнинг эшиги олдида тўхтади. Шунда унинг бувиси Ҳавво (розияллоҳу анҳо): «Унга хурмо беринг», деди. Улар: «Бизда йўқ», дейишди. У: «Унда унга савиқ ичиринг», деди. Улар: «Сенга ҳайронмиз, бизда йўқ нарсани унга қандай едира оламиз?» дейишди. У: «Мен Расулуллоҳ ﷺнинг: ‹Тиланчини қайтарманглар, агар куйдирилган туёқ бўлса ҳам (беринг)›, деганларини эшитганман», деди.