حَدَّثَنَا أَبُو كَامِلٍ حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ حَدَّثَنَا ابْنُ شِهَابٍ وَيَعْقُوبُ حَدَّثَنَا أَبِي عَنِ ابْنِ شِهَابٍ عَنْ خَارِجَةَ بْنِ زَيْدِ بْنِ ثَابِتٍ عَنْ أُمِّ الْعَلَاءِ الْأَنْصَارِيَّةِ وَهِيَ امْرَأَةٌ مِنْ نِسَائِهِمْ قَالَ يَعْقُوبُ أَخْبَرْتُهُأَنَّهَا بَايَعَتْ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ عُثْمَانُ بْنُ مَظْعُونٍ فِي السُّكْنَى قَالَ يَعْقُوبُ طَارَ لَهُمْ فِي السُّكْنَى حِينَ اقْتَرَعَتْ الْأَنْصَارُ عَلَى سُكْنَى الْمُهَاجِرِينَ قَالَتْ أُمُّ الْعَلَاءِ فَاشْتَكَى عُثْمَانُ بْنُ مَظْعُونٍ عِنْدَنَا فَمَرَّضْنَاهُ حَتَّى إِذَا تُوُفِّيَ أَدْرَجْنَاهُ فِي أَثْوَابِهِ فَدَخَلَ عَلَيْنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْتُ رَحْمَةُ اللَّهِ عَلَيْكَ يَا أَبَا السَّائِبِ شَهَادَتِي عَلَيْكَ لَقَدْ أَكْرَمَكَ اللَّهُ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمَا يُدْرِيكِ أَنَّ اللَّهَ أَكْرَمَهُ قَالَتْ فَقُلْتُ لَا أَدْرِي بِأَبِي أَنْتَ وَأُمِّي فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَمَّا هُوَ فَقَدْ جَاءَهُ الْيَقِينُ مِنْ رَبِّهِ وَإِنِّي لَأَرْجُو الْخَيْرَ لَهُ وَاللَّهِ مَا أَدْرِي وَأَنَا رَسُولُ اللَّهِ مَا يُفْعَلُ بِي قَالَ يَعْقُوبُ بِهِ قَالَتْ وَاللَّهِ لَا أُزَكِّي أَحَدًا بَعْدَهُ أَبَدًا فَأَحْزَنَنِي ذَلِكَ فَنِمْتُ فَأُرِيتُ لِعُثْمَانَ عَيْنًا تَجْرِي فَجِئْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَخْبَرْتُهُ ذَلِكَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَاكَ عَمَلُهُحَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ خَارِجَةَ بْنِ زَيْدٍ قَالَ كَانَتْ أُمُّ الْعَلَاءِ

Ummul-Alo Ansoriya (roziyallohu anho) — ularning ayollaridan biri — Rasululloh ﷺga bayʼat qilgan edi. Ansorlar muhojirlarni (uylariga) joylashtirish uchun qurʼa tashlaganlarida, Usmon ibn Mazʼun ularning ulushiga tushdi. Ummul-Alo aytdi: Usmon ibn Mazʼun biznikida kasal boʻldi, biz uni parvarish qildik, to vafot etguncha. Soʻng uni oʻz kiyimlariga oʻradik. Shunda Rasululloh ﷺ huzurimizga kirdilar. Men: «Allohning rahmati senga boʻlsin, ey Abus-Soib. Sen haqingdagi guvohligim shuki, Alloh seni albatta ikrom qildi», dedim. Rasululloh ﷺ: «Alloh uni ikrom qilganini senga nima bildirdi?», dedilar. U aytdi: Men: «Bilmadim, otam-onam sizga fido boʻlsin», dedim. Rasululloh ﷺ: «Unga kelsak, unga Robbisidan yaqin (oʻlim) keldi; men unga yaxshilikni umid qilaman. Allohga qasamki, men Allohning Rasuli boʻla turib, menga nima qilinishini bilmayman», dedilar. U ayol aytdi: Allohga qasamki, men undan keyin hech kimni hech qachon poklamayman. Bu meni xafa qildi. Soʻng uxlab qoldim va tushimda Usmonga oqib turgan bir buloq koʻrsatildi. Men Rasululloh ﷺ huzurlariga kelib, buni xabar berdim. U zot: «Bu — uning amalidir», dedilar.Уммул-Ало Ансория (розияллоҳу анҳо) — уларнинг аёлларидан бири — Расулуллоҳ ﷺга байъат қилган эди. Ансорлар муҳожирларни (уйларига) жойлаштириш учун қуръа ташлаганларида, Усмон ибн Мазъун уларнинг улушига тушди. Уммул-Ало айтди: Усмон ибн Мазъун бизникида касал бўлди, биз уни парвариш қилдик, то вафот этгунча. Сўнг уни ўз кийимларига ўрадик. Шунда Расулуллоҳ ﷺ ҳузуримизга кирдилар. Мен: «Аллоҳнинг раҳмати сенга бўлсин, эй Абус-Соиб. Сен ҳақингдаги гувоҳлигим шуки, Аллоҳ сени албатта икром қилди», дедим. Расулуллоҳ ﷺ: «Аллоҳ уни икром қилганини сенга нима билдирди?», дедилар. У айтди: Мен: «Билмадим, отам-онам сизга фидо бўлсин», дедим. Расулуллоҳ ﷺ: «Унга келсак, унга Роббисидан яқин (ўлим) келди; мен унга яхшиликни умид қиламан. Аллоҳга қасамки, мен Аллоҳнинг Расули бўла туриб, менга нима қилинишини билмайман», дедилар. У аёл айтди: Аллоҳга қасамки, мен ундан кейин ҳеч кимни ҳеч қачон покламайман. Бу мени хафа қилди. Сўнг ухлаб қолдим ва тушимда Усмонга оқиб турган бир булоқ кўрсатилди. Мен Расулуллоҳ ﷺ ҳузурларига келиб, буни хабар бердим. У зот: «Бу — унинг амалидир», дедилар.

حَدَّثَنَا يُونُسُ بْنُ مُحَمَّدٍ حَدَّثَنَا لَيْثُ بْنُ سَعْدٍ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ أَبِي حَبِيبٍ عَنْ أَبِي النَّضْرِ عَنْ خَارِجَةَ بْنِ زَيْدٍ عَنْ أُمِّهِ قَالَتْإِنَّ عُثْمَانَ بْنَ مَظْعُونٍ لَمَّا قُبِضَ قَالَتْ أُمُّ خَارِجَةَ بِنْتُ زَيْدٍ طِبْتَ أَبَا السَّائِبِ خَيْرُ أَيَّامِكَ الْخَيْرُ فَسَمِعَهَا نَبِيُّ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ مَنْ هَذِهِ قَالَتْ أَنَا قَالَ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَمَا يُدْرِيكِ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ عُثْمَانُ بْنُ مَظْعُونٍ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَجَلْ عُثْمَانُ بْنُ مَظْعُونٍ مَا رَأَيْنَا إِلَّا خَيْرًا وَهَذَا أَنَا رَسُولُ اللَّهِ وَاللَّهِ مَا أَدْرِي مَا يُصْنَعُ بِي

Xorija ibn Zayd onasidan rivoyat qiladi: Usmon ibn Mazʼun vafot etganida, Ummu Xorija binti Zayd: «Xush boʻlding, ey Abus-Soib, kunlaringning eng yaxshisi — yaxshilikdir», dedi. Allohning Nabiysi ﷺ buni eshitib: «Bu kim?», dedilar. U: «Men», dedi. U zot ﷺ: «Buni senga nima bildirdi?», dedilar. Men: «Ey Allohning Rasuli, (bu) Usmon ibn Mazʼun-ku», dedim. Shunda Rasululloh ﷺ: «Ha, Usmon ibn Mazʼun — biz undan yaxshilikdan boshqasini koʻrmadik. Mana, men Allohning Rasuliman; Allohga qasamki, menga nima qilinishini bilmayman», dedilar.Хорижа ибн Зайд онасидан ривоят қилади: Усмон ибн Мазъун вафот этганида, Умму Хорижа бинти Зайд: «Хуш бўлдинг, эй Абус-Соиб, кунларингнинг энг яхшиси — яхшиликдир», деди. Аллоҳнинг Набийси ﷺ буни эшитиб: «Бу ким?», дедилар. У: «Мен», деди. У зот ﷺ: «Буни сенга нима билдирди?», дедилар. Мен: «Эй Аллоҳнинг Расули, (бу) Усмон ибн Мазъун-ку», дедим. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Ҳа, Усмон ибн Мазъун — биз ундан яхшиликдан бошқасини кўрмадик. Мана, мен Аллоҳнинг Расулиман; Аллоҳга қасамки, менга нима қилинишини билмайман», дедилар.