حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ أَخْبَرَنَا مَعْمَرٌ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ شَهْرِ بْنِ حَوْشَبٍ عَنْ أَسْمَاءَ بِنْتِ يَزِيدَ الْأَنْصَارِيَّةِ قَالَتْكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي بَيْتِي فَذَكَرَ الدَّجَّالَ فَقَالَ إِنَّ بَيْنَ يَدَيْهِ ثَلَاثَ سِنِينَ سَنَةٌ تُمْسِكُ السَّمَاءُ ثُلُثَ قَطْرِهَا وَالْأَرْضُ ثُلُثَ نَبَاتِهَا وَالثَّانِيَةُ تُمْسِكُ السَّمَاءُ ثُلُثَيْ قَطْرِهَا وَالْأَرْضُ ثُلُثَيْ نَبَاتِهَا وَالثَّالِثَةُ تُمْسِكُ السَّمَاءُ قَطْرَهَا كُلَّهُ وَالْأَرْضُ نَبَاتَهَا كُلَّهُ فَلَا يَبْقَى ذَاتُ ضِرْسٍ وَلَا ذَاتُ ظِلْفٍ مِنْ الْبَهَائِمِ إِلَّا هَلَكَتْ وَإِنَّ أَشَدَّ فِتْنَتِهِ أَنْ يَأْتِيَ الْأَعْرَابِيَّ فَيَقُولَ أَرَأَيْتَ إِنْ أَحْيَيْتُ لَكَ إِبِلَكَ أَلَسْتَ تَعْلَمُ أَنِّي رَبُّكَ قَالَ فَيَقُولُ بَلَى فَتَمَثَّلَ الشَّيَاطِينُ لَهُ نَحْوَ إِبِلِهِ كَأَحْسَنِ مَا تَكُونُ ضُرُوعُهَا وَأَعْظَمِهِ أَسْنِمَةً قَالَ وَيَأْتِي الرَّجُلَ قَدْ مَاتَ أَخُوهُ وَمَاتَ أَبُوهُ فَيَقُولُ أَرَأَيْتَ إِنْ أَحْيَيْتُ لَكَ أَبَاكَ وَأَحْيَيْتُ لَكَ أَخَاكَ أَلَسْتَ تَعْلَمُ أَنِّي رَبُّكَ فَيَقُولُ بَلَى فَتَمَثَّلَ لَهُ الشَّيَاطِينُ نَحْوَ أَبِيهِ وَنَحْوَ أَخِيهِ قَالَتْ ثُمَّ خَرَجَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِحَاجَةٍ ثُمَّ رَجَعَ قَالَتْ وَالْقَوْمُ فِي اهْتِمَامٍ وَغَمٍّ مِمَّا حَدَّثَهُمْ بِهِ قَالَتْ فَأَخَذَ بِلُجْمَتَيِ الْبَابِ وَقَالَ مَهْيَمْ أَسْمَاءُ قَالَتْ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ لَقَدْ خَلَعْتَ أَفْئِدَتَنَا بِذِكْرِ الدَّجَّالِ قَالَ وَإِنْ يَخْرُجْ وَأَنَا حَيٌّ فَأَنَا حَجِيجُهُ وَإِلَّا فَإِنَّ رَبِّي خَلِيفَتِي عَلَى كُلِّ مُؤْمِنٍ قَالَتْ أَسْمَاءُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّا
Asmo bint Yazid al-Ansoriya (roziyallohu anho)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ mening uyimda edilar, Dajjolni zikr qilib, dedilar: «Uning oldida uch yil boʻladi. Bir yili osmon yomgʻirining uchdan birini, yer esa oʻsimligining uchdan birini ushlab qoladi. Ikkinchi yili osmon yomgʻirining uchdan ikkisini, yer oʻsimligining uchdan ikkisini ushlab qoladi. Uchinchi yili osmon butun yomgʻirini, yer butun oʻsimligini ushlab qoladi. Shunda hayvonlardan tishli va tuyoqli biror jonivor qolmay, halok boʻladi. Uning eng qattiq fitnasi shuki, u aʼrobiyning oldiga kelib: ‹Aytchi, agar men senga tuyalaringni tiriltirib bersam, mening Robbing ekanimni bilmaysanmi?› deydi. U: ‹Albatta›, deydi. Shunda shaytonlar unga eng chiroyli yelinli va eng katta oʻrkachli tuyalari suratida koʻrinadi. Va akasi oʻlgan, otasi oʻlgan bir kishining oldiga kelib: ‹Aytchi, agar men senga otangni tiriltirib bersam va akangni tiriltirib bersam, mening Robbing ekanimni bilmaysanmi?› deydi. U: ‹Albatta›, deydi. Shunda shaytonlar unga otasi va akasi suratida koʻrinadi». U (Asmo) dedi: Soʻng Rasululloh ﷺ hojatlari uchun chiqib, keyin qaytdilar. Qavm esa u zot aytgan narsadan tashvish va gʻamda edi. U dedi: U zot eshikning ikki tirgagidan ushlab: «Nima boʻldi, Asmo?» dedilar. Men: «Ey Allohning Rasuli, Dajjolni zikr qilib, yuraklarimizni uzib yubordingiz», dedim. U zot: «Agar u men tirik ekanimda chiqsa, unga men qarshi turaman, agar boʻlmasa, Robbim har bir moʻminning ustidan mening oʻrnimga xalifadir», dedilar. Asmo dedi: «Ey Allohning Rasuli, biz...»Асмо бинт Язид ал-Ансория (розияллоҳу анҳо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ менинг уйимда эдилар, Дажжолни зикр қилиб, дедилар: «Унинг олдида уч йил бўлади. Бир йили осмон ёмғирининг учдан бирини, ер эса ўсимлигининг учдан бирини ушлаб қолади. Иккинчи йили осмон ёмғирининг учдан иккисини, ер ўсимлигининг учдан иккисини ушлаб қолади. Учинчи йили осмон бутун ёмғирини, ер бутун ўсимлигини ушлаб қолади. Шунда ҳайвонлардан тишли ва туёқли бирор жонивор қолмай, ҳалок бўлади. Унинг энг қаттиқ фитнаси шуки, у аъробийнинг олдига келиб: ‹Айтчи, агар мен сенга туяларингни тирилтириб берсам, менинг Роббинг эканимни билмайсанми?› дейди. У: ‹Албатта›, дейди. Шунда шайтонлар унга энг чиройли елинли ва энг катта ўркачли туялари суратида кўринади. Ва акаси ўлган, отаси ўлган бир кишининг олдига келиб: ‹Айтчи, агар мен сенга отангни тирилтириб берсам ва акангни тирилтириб берсам, менинг Роббинг эканимни билмайсанми?› дейди. У: ‹Албатта›, дейди. Шунда шайтонлар унга отаси ва акаси суратида кўринади». У (Асмо) деди: Сўнг Расулуллоҳ ﷺ ҳожатлари учун чиқиб, кейин қайтдилар. Қавм эса у зот айтган нарсадан ташвиш ва ғамда эди. У деди: У зот эшикнинг икки тиргагидан ушлаб: «Нима бўлди, Асмо?» дедилар. Мен: «Эй Аллоҳнинг Расули, Дажжолни зикр қилиб, юракларимизни узиб юбордингиз», дедим. У зот: «Агар у мен тирик эканимда чиқса, унга мен қарши тураман, агар бўлмаса, Роббим ҳар бир мўминнинг устидан менинг ўрнимга халифадир», дедилар. Асмо деди: «Эй Аллоҳнинг Расули, биз...»