حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ قَالَ ثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ إِسْحَاقَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ مُعَاوِيَةَ عَنْ عُثْمَانَ بْنِ أَبِى سُلَيْمَانَ قَالَ قَالَ صَفْوَانُ بْنُ أُمَيَّةَرَآنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنَا آخُذُ اللَّحْمَ عَنْ الْعَظْمِ بِيَدِي فَقَالَ يَا صَفْوَانُ قُلْتُ لَبَّيْكَ قَالَ قَرِّبْ اللَّحْمَ مِنْ فِيكَ فَإِنَّهُ أَهْنَأُ وَأَمْرَأُ
Safvon ibn Umayya (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U aytdi: Rasululloh ﷺ meni goʻshtni qoʻlim bilan suyakdan ajratayotgan holda koʻrdilar va: «Ey Safvon!» dedilar. Men: «Labbay», dedim. U zot: «Goʻshtni ogʻzingga yaqinlashtir, chunki bu shirinroq va oson hazm boʻladiganroqdir», dedilar.Сафвон ибн Умайя (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У айтди: Расулуллоҳ ﷺ мени гўштни қўлим билан суякдан ажратаётган ҳолда кўрдилар ва: «Эй Сафвон!» дедилар. Мен: «Лаббай», дедим. У зот: «Гўштни оғзингга яқинлаштир, чунки бу ширинроқ ва осон ҳазм бўладиганроқдир», дедилар.