حَدَّثَنَا سُفْيَانُ بْنُ عُيَيْنَةَ عَنْ عَبْدِ الْكَرِيمِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْحَارِثِ قَالَزَوَّجَنِي أَبِي فِي إِمَارَةِ عُثْمَانَ فَدَعَا نَفَرًا مِنْ أَصْحَابِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَجَاءَ صَفْوَانُ بْنُ أُمَيَّةَ وَهُوَ شَيْخٌ كَبِيرٌ فَقَالَ إِنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ انْهَسُوا اللَّحْمَ نَهْسًا فَإِنَّهُ أَهْنَأُ وَأَمْرَأُ أَوْ أَشْهَى وَأَمْرَأُقَالَ سُفْيَانُ الشَّكُّ مِنِّي أَوْ مِنْهُ

Abdulloh ibn al-Horis aytdi: Usmonning amirligi davrida otam meni uylantirdi va Rasululloh ﷺning ashoblaridan bir necha kishini taklif qildi. Safvon ibn Umayya ham keldi — u keksa chol edi. U dedi: Rasululloh ﷺ: «Goʻshtni tishlab yenglar, chunki bu shirinroq va oson hazm boʻladiganroqdir», dedilar — yoki: «ishtahaliroq va oson hazm boʻladiganroqdir», dedilar. Sufyon aytdi: Shubha mendan yoki undandir.Абдуллоҳ ибн ал-Ҳорис айтди: Усмоннинг амирлиги даврида отам мени уйлантирди ва Расулуллоҳ ﷺнинг ашобларидан бир неча кишини таклиф қилди. Сафвон ибн Умайя ҳам келди — у кекса чол эди. У деди: Расулуллоҳ ﷺ: «Гўштни тишлаб енглар, чунки бу ширинроқ ва осон ҳазм бўладиганроқдир», дедилар — ёки: «иштаҳалироқ ва осон ҳазм бўладиганроқдир», дедилар. Суфён айтди: Шубҳа мендан ёки ундандир.

حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ سَعِيدٍ قَالَ ثَنَا التَّيْمِيُّ يَعْنِي سُلَيْمَانَ عَنْ أَبِي عُثْمَانَ يَعْنِي النَّهْدِيَّ عَنْ عَامِرِ بْنِ مَالِكٍ عَنْ صَفْوَانَ بْنِ أُمَيَّةَ قَالَالطَّاعُونُ وَالْبَطْنُ وَالْغَرَقُ وَالنُّفَسَاءُ شَهَادَةٌقَالَ حَدَّثَنَا بِهِ أَبُو عُثْمَانَ مِرَارًا وَقَدْ رَفَعَهُ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَرَّةً

Safvon ibn Umayya (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U: «Toun, qorin (dardi), gʻarq boʻlish va nifosdagi ayol (ning oʻlimi) — shahidlikdir», dedi. (Roviy) aytdi: Buni bizga Abu Usmon bir necha marta soʻzlab berdi va bir marta uni Nabiy ﷺga koʻtardi.Сафвон ибн Умайя (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У: «Тоун, қорин (дарди), ғарқ бўлиш ва нифосдаги аёл (нинг ўлими) — шаҳидликдир», деди. (Ровий) айтди: Буни бизга Абу Усмон бир неча марта сўзлаб берди ва бир марта уни Набий ﷺга кўтарди.

حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ قَالَ أَخْبَرَنَا شَرِيكٌ عَنْ عَبْدِ الْعَزِيزِ بْنِ رُفَيْعٍ عَنْ أُمَيَّةَ بْنِ صَفْوَانَ بْنِ أُمَيَّةَ عَنْ أَبِيهِأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اسْتَعَارَ مِنْهُ يَوْمَ حُنَيْنٍ أَدْرَاعًا فَقَالَ أَغَصْبًا يَا مُحَمَّدُ قَالَ بَلْ عَارِيَةٌ مَضْمُونَةٌ قَالَ فَضَاعَ بَعْضُهَا فَعَرَضَ عَلَيْهِ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يُضَمِّنَهَا لَهُ قَالَ أَنَا الْيَوْمَ يَا رَسُولَ اللَّهِ فِي الْإِسْلَامِ أَرْغَبُ

Umayya ibn Safvon ibn Umayya otasidan rivoyat qiladiki, Rasululloh ﷺ Hunayn kuni undan sovutlarni ariyatga oldilar. U: «Ey Muhammad, bu majburan tortib olishmi?» dedi. U zot: «Yoʻq, balki kafolatli ariyatdir», dedilar. (Roviy) aytdi: Ularning baʼzisi yoʻqoldi, shunda Rasululloh ﷺ unga tovonini toʻlashni taklif qildilar. U esa: «Men bugun Islomga koʻproq ragʻbatliman», dedi.Умайя ибн Сафвон ибн Умайя отасидан ривоят қиладики, Расулуллоҳ ﷺ Ҳунайн куни ундан совутларни ариятга олдилар. У: «Эй Муҳаммад, бу мажбуран тортиб олишми?» деди. У зот: «Йўқ, балки кафолатли ариятдир», дедилар. (Ровий) айтди: Уларнинг баъзиси йўқолди, шунда Расулуллоҳ ﷺ унга товонини тўлашни таклиф қилдилар. У эса: «Мен бугун Исломга кўпроқ рағбатлиман», деди.

حَدَّثَنَا رَوْحٌ قَالَ ثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي حَفْصَةَ قَالَ ثَنَا الزُّهْرِيُّ عَنْ صَفْوَانَ بْنِ عَبْدِ اللَّهِأَنَّ صَفْوَانَ بْنَ أُمَيَّةَ بْنِ خَلَفٍ قِيلَ لَهُ هَلَكَ مَنْ لَمْ يُهَاجِرْ قَالَ فَقُلْتُ لَا أَصِلُ إِلَى أَهْلِي حَتَّى آتِيَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَرَكِبْتُ رَاحِلَتِي فَأَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ زَعَمُوا أَنَّهُ هَلَكَ مَنْ لَمْ يُهَاجِرْ قَالَ كَلَّا أَبَا وَهْبٍ فَارْجِعْ إِلَى أَبَاطِحِ مَكَّةَ قَالَ فَبَيْنَا أَنَا رَاقِدٌ جَاءَ السَّارِقُ فَأَخَذَ ثَوْبِي مِنْ تَحْتِ رَأْسِي فَأَدْرَكْتُهُ فَأَتَيْتُ بِهِ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْتُ إِنَّ هَذَا سَرَقَ ثَوْبِي فَأَمَرَ بِهِ أَنْ يُقْطَعَ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ لَيْسَ هَذَا أَرَدْتُ هُوَ عَلَيْهِ صَدَقَةٌ قَالَ هَلَّا قَبْلَ أَنْ تَأْتِيَنِي بِهِ

Safvon ibn Abdullohdan rivoyat qilinadiki, Safvon ibn Umayya ibn Xalafga: «Hijrat qilmagan kishi halok boʻldi», deyildi. U aytdi: Men: «Rasululloh ﷺ huzurlariga bormaguncha ahlimga yetib bormayman», dedim va ulovimga minib, Rasululloh ﷺ huzurlariga bordim-da: «Ey Allohning Rasuli, hijrat qilmagan kishi halok boʻlgan emish», dedim. U zot: «Aslo, ey Abu Vahb! Makkaning tekisliklariga qaytaver», dedilar. (Safvon) aytdi: Bir kuni uxlab yotganimda oʻgʻri kelib, boshim ostidan kiyimimni oldi. Men uni tutib, Nabiy ﷺ huzurlariga keltirdim va: «Bu mening kiyimimni oʻgʻirladi», dedim. U zot uning (qoʻlini) kesishga buyurdilar. Men: «Ey Allohning Rasuli, men buni istamagan edim, u unga sadaqadir», dedim. U zot: «Nega uni mening oldimga keltirishingdan avval (shunday qilmading)?» dedilar.Сафвон ибн Абдуллоҳдан ривоят қилинадики, Сафвон ибн Умайя ибн Халафга: «Ҳижрат қилмаган киши ҳалок бўлди», дейилди. У айтди: Мен: «Расулуллоҳ ﷺ ҳузурларига бормагунча аҳлимга етиб бормайман», дедим ва уловимга миниб, Расулуллоҳ ﷺ ҳузурларига бордим-да: «Эй Аллоҳнинг Расули, ҳижрат қилмаган киши ҳалок бўлган эмиш», дедим. У зот: «Асло, эй Абу Ваҳб! Макканинг текисликларига қайтавер», дедилар. (Сафвон) айтди: Бир куни ухлаб ётганимда ўғри келиб, бошим остидан кийимимни олди. Мен уни тутиб, Набий ﷺ ҳузурларига келтирдим ва: «Бу менинг кийимимни ўғирлади», дедим. У зот унинг (қўлини) кесишга буюрдилар. Мен: «Эй Аллоҳнинг Расули, мен буни истамаган эдим, у унга садақадир», дедим. У зот: «Нега уни менинг олдимга келтиришингдан аввал (шундай қилмадинг)?» дедилар.

حَدَّثَنَا زَكَرِيَّا بْنُ عَدِيٍّ قَالَ أَخْبَرَنَا ابْنُ مُبَارَكٍ عَنْ يُونُسَ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ عَنْ صَفْوَانَ بْنِ أُمَيَّةَ قَالَأَعْطَانِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمَ حُنَيْنٍ وَإِنَّهُ لَأَبْغَضُ النَّاسِ إِلَيَّ فَمَا زَالَ يُعْطِينِي حَتَّى صَارَ وَإِنَّهُ لَأَحَبُّ النَّاسِ إِلَيَّ

Safvon ibn Umayya (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U aytdi: Rasululloh ﷺ menga Hunayn kunida (mol) berdilar, holbuki u zot men uchun odamlarning eng yomon koʻrganim edilar. U zot menga berishda davom etdilar, oxir-oqibat u zot men uchun odamlarning eng sevimlisi boʻlib qoldilar.Сафвон ибн Умайя (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У айтди: Расулуллоҳ ﷺ менга Ҳунайн кунида (мол) бердилар, ҳолбуки у зот мен учун одамларнинг энг ёмон кўрганим эдилар. У зот менга беришда давом этдилар, охир-оқибат у зот мен учун одамларнинг энг севимлиси бўлиб қолдилар.

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرٍ قَالَ ثَنَا سَعِيدٌ يَعْنِي ابْنَ أَبِي عَرُوبَةَ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ عَطَاءٍ عَنْ طَارِقِ بْنِ مُرَقَّعٍ عَنْ صَفْوَانَ بْنِ أُمَيَّةَأَنَّ رَجُلًا سَرَقَ بُرْدَهُ فَرَفَعَهُ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَمَرَ بِقَطْعِهِ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَدْ تَجَاوَزْتُ عَنْهُ قَالَ فَلَوْلَا كَانَ هَذَا قَبْلَ أَنْ تَأْتِيَنِي بِهِ يَا أَبَا وَهْبٍ فَقَطَعَهُ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ

Safvon ibn Umayya (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, bir kishi uning choponini oʻgʻirladi. U uni Nabiy ﷺning huzurlariga keltirdi. U zot uning qoʻlini kesishga buyurdilar. Safvon: «Ey Allohning Rasuli, men uni unga kechib yubordim», dedi. U zot: «Buni sen uni oldimga keltirishingdan avval qilsang boʻlmasmidi, ey Abu Vahb?» dedilar. Va Rasululloh ﷺ uning qoʻlini kestirdilar.Сафвон ибн Умайя (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, бир киши унинг чопонини ўғирлади. У уни Набий ﷺнинг ҳузурларига келтирди. У зот унинг қўлини кесишга буюрдилар. Сафвон: «Эй Аллоҳнинг Расули, мен уни унга кечиб юбордим», деди. У зот: «Буни сен уни олдимга келтиришингдан аввал қилсанг бўлмасмиди, эй Абу Ваҳб?» дедилар. Ва Расулуллоҳ ﷺ унинг қўлини кестирдилар.

حَدَّثَنَا عَفَّانُ قَالَ ثَنَا وُهَيْبٌ قَالَ ثَنَا ابْنُ طَاوُسٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ صَفْوَانَ بْنِ أُمَيَّةَأَنَّهُ قِيلَ لَهُ إِنَّهُ لَا يَدْخُلُ الْجَنَّةَ إِلَّا مَنْ هَاجَرَ قَالَ فَقُلْتُ لَا أَدْخُلُ مَنْزِلِي حَتَّى آتِيَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَسْأَلَهُ فَأَتَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ هَذَا سَرَقَ خَمِيصَةً لِي لِرَجُلٍ مَعَهُ فَأَمَرَ بِقَطْعِهِ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنِّي قَدْ وَهَبْتُهَا لَهُ قَالَ فَهَلَّا قَبْلَ أَنْ تَأْتِيَنِي بِهِ قَالَ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّهُمْ يَقُولُونَ لَا يَدْخُلُ الْجَنَّةَ إِلَّا مَنْ هَاجَرَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا هِجْرَةَ بَعْدَ فَتْحِ مَكَّةَ وَلَكِنْ جِهَادٌ وَنِيَّةٌ وَإِذَا اسْتُنْفِرْتُمْ فَانْفِرُوا

Safvon ibn Umayya (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, unga: «Jannatga faqat hijrat qilgan kishi kiradi», deyildi. U aytdi: Men: «Rasululloh ﷺ huzurlariga borib soʻramagunimcha uyimga kirmayman», dedim va Rasululloh ﷺ huzurlariga bordim-da: «Ey Allohning Rasuli, mana bu kishi mening xamisamni oʻgʻirladi», dedim. U zot uning (qoʻlini) kesishga buyurdilar. Shunda men: «Ey Allohning Rasuli, men uni unga hadya qildim», dedim. U zot: «Nega uni oldimga keltirishingdan avval (shunday qilmading)?» dedilar. Soʻng men: «Ey Allohning Rasuli, ular: ‹Jannatga faqat hijrat qilgan kishi kiradi›, deyishmoqda», dedim. Rasululloh ﷺ: «Makka fathidan keyin hijrat yoʻq, lekin jihod va niyat bor. Sizlar (jangga) chaqirilsangiz, otlaninglar!» dedilar.Сафвон ибн Умайя (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, унга: «Жаннатга фақат ҳижрат қилган киши киради», дейилди. У айтди: Мен: «Расулуллоҳ ﷺ ҳузурларига бориб сўрамагунимча уйимга кирмайман», дедим ва Расулуллоҳ ﷺ ҳузурларига бордим-да: «Эй Аллоҳнинг Расули, мана бу киши менинг хамисамни ўғирлади», дедим. У зот унинг (қўлини) кесишга буюрдилар. Шунда мен: «Эй Аллоҳнинг Расули, мен уни унга ҳадя қилдим», дедим. У зот: «Нега уни олдимга келтиришингдан аввал (шундай қилмадинг)?» дедилар. Сўнг мен: «Эй Аллоҳнинг Расули, улар: ‹Жаннатга фақат ҳижрат қилган киши киради›, дейишмоқда», дедим. Расулуллоҳ ﷺ: «Макка фатҳидан кейин ҳижрат йўқ, лекин жиҳод ва ният бор. Сизлар (жангга) чақирилсангиз, отланинглар!» дедилар.

حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ التَّيْمِيُّ عَنْ أَبِي عُثْمَانَ يَعْنِي النَّهْدِيَّ عَنْ عَامِرِ بْنِ مَالِكٍ عَنْ صَفْوَانَ بْنِ أُمَيَّةَعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ الطَّاعُونُ شَهَادَةٌ وَالْغَرَقُ شَهَادَةٌ وَالْبَطْنُ شَهَادَةٌ وَالنُّفَسَاءُ شَهَادَةٌ

Safvon ibn Umayya (roziyallohu anhu)dan, u Nabiy ﷺdan rivoyat qiladi: «Toun — shahidlik, gʻarq boʻlish — shahidlik, qorin (dardi) — shahidlik va nifosdagi ayol (ning oʻlimi) — shahidlikdir».Сафвон ибн Умайя (розияллоҳу анҳу)дан, у Набий ﷺдан ривоят қилади: «Тоун — шаҳидлик, ғарқ бўлиш — шаҳидлик, қорин (дарди) — шаҳидлик ва нифосдаги аёл (нинг ўлими) — шаҳидликдир».

حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي عَدِيٍّ عَنْ سُلَيْمَانَ عَنْ أَبِي عُثْمَانَ عَنْ عَامِرِ بْنِ مَالِكٍ عَنْ صَفْوَانَ بْنِ أُمَيَّةَ قَالَالطَّاعُونُ وَالْبَطْنُ وَالْغَرَقُ وَالنُّفَسَاءُ شَهَادَةٌقَالَ سُلَيْمَانُ حَدَّثَنَا بِهِ يَعْنِي أَبَا عُثْمَانَ مِرَارًا وَرَفَعَهُ مَرَّةً إِلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ

Safvon ibn Umayya (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U: «Toun, qorin (dardi), gʻarq boʻlish va nifosdagi ayol (ning oʻlimi) — shahidlikdir», dedi. Sulaymon aytdi: Buni bizga Abu Usmon bir necha marta soʻzlab berdi va bir marta uni Rasululloh ﷺga koʻtardi.Сафвон ибн Умайя (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У: «Тоун, қорин (дарди), ғарқ бўлиш ва нифосдаги аёл (нинг ўлими) — шаҳидликдир», деди. Сулаймон айтди: Буни бизга Абу Усмон бир неча марта сўзлаб берди ва бир марта уни Расулуллоҳ ﷺга кўтарди.

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ إِبْرَاهِيمَ قَالَ ثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ إِسْحَاقَ عَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ مُعَاوِيَةَ عَنْ عُثْمَانَ بْنِ أَبِى سُلَيْمَانَ قَالَ قَالَ صَفْوَانُ بْنُ أُمَيَّةَرَآنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَنَا آخُذُ اللَّحْمَ عَنْ الْعَظْمِ بِيَدِي فَقَالَ يَا صَفْوَانُ قُلْتُ لَبَّيْكَ قَالَ قَرِّبْ اللَّحْمَ مِنْ فِيكَ فَإِنَّهُ أَهْنَأُ وَأَمْرَأُ

Safvon ibn Umayya (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U aytdi: Rasululloh ﷺ meni goʻshtni qoʻlim bilan suyakdan ajratayotgan holda koʻrdilar va: «Ey Safvon!» dedilar. Men: «Labbay», dedim. U zot: «Goʻshtni ogʻzingga yaqinlashtir, chunki bu shirinroq va oson hazm boʻladiganroqdir», dedilar.Сафвон ибн Умайя (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У айтди: Расулуллоҳ ﷺ мени гўштни қўлим билан суякдан ажратаётган ҳолда кўрдилар ва: «Эй Сафвон!» дедилар. Мен: «Лаббай», дедим. У зот: «Гўштни оғзингга яқинлаштир, чунки бу ширинроқ ва осон ҳазм бўладиганроқдир», дедилар.

حَدَّثَنَا حُسَيْنُ بْنُ مُحَمَّدٍ قَالَ ثَنَا سُلَيْمَانُ يَعْنِى ابْنَ قَرْمٍ عَنْ سِمَاكٍ عَنْ حُمَيْدِ ابْنِ أُخْتِ صَفْوَانَ بْنِ أُمَيَّةَ عَنْ صَفْوَانَ بْنِ أُمَيَّةَ قَالَكُنْتُ نَائِمًا فِي الْمَسْجِدِ عَلَى خَمِيصَةٍ لِي فَسُرِقَتْ فَأَخَذْنَا السَّارِقَ فَرَفَعْنَاهُ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَمَرَ بِقَطْعِهِ فَقُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ أَفِي خَمِيصَتِي ثَمَنُ ثَلَاثِينَ دِرْهَمًا أَنَا أَهَبُهَا لَهُ أَوَ أَبِيعُهَا لَهُ قَالَ فَهَلَّا كَانَ قَبْلَ أَنْ تَأْتِيَنِي بِهِ

Safvon ibn Umayya (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men masjidda oʻzimning bir xamisamning ustida uxlab yotgan edim, u oʻgʻirlab ketildi. Biz oʻgʻrini tutib, uni Nabiy ﷺ huzurlariga olib bordik. U zot uning qoʻlini kesishga buyurdilar. Men: «Ey Allohning Rasuli, oʻttiz dirham turadigan xamisam uchunmi? Men uni unga hadya qilaman yoki unga sotaman», dedim. U zot: «Nega uni menga keltirishingdan oldin shunday qilmading?», dedilar.Сафвон ибн Умайя (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен масжидда ўзимнинг бир хамисамнинг устида ухлаб ётган эдим, у ўғирлаб кетилди. Биз ўғрини тутиб, уни Набий ﷺ ҳузурларига олиб бордик. У зот унинг қўлини кесишга буюрдилар. Мен: «Эй Аллоҳнинг Расули, ўттиз дирҳам турадиган хамисам учунми? Мен уни унга ҳадя қиламан ёки унга сотаман», дедим. У зот: «Нега уни менга келтиришингдан олдин шундай қилмадинг?», дедилар.

حَدَّثَنَا عَبْدُ الْمَلِكِ بْنُ عَمْرٍو وَسُرَيْجٌ الْمَعْنَى قَالَا ثَنَا نَافِعُ بْنُ عُمَرَ يَعْنِي الْجُمَحِيَّ عَنْ أُمَيَّةَ بْنِ صَفْوَانَ عَنْ أَبِي بَكْرِ بْنِ أَبِي زُهَيْرٍ قَالَ أَبِي كِلَاهُمَا قَالَ عَنْ أَبِي بَكْرِ بْنِ أَبِي زُهَيْرٍ الثَّقَفِيِّ عَنْ أَبِيهِ قَالَسَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ بِالنَّبَاءَةِ أَوْ النَّبَاوَةِ شَكَّ نَافِعُ بْنُ عُمَرَ مِنْ الطَّائِفِ وَهُوَ يَقُولُ يَا أَيُّهَا النَّاسُ إِنَّكُمْ تُوشِكُونَ أَنْ تَعْرِفُوا أَهْلَ الْجَنَّةِ مِنْ أَهْلِ النَّارِ أَوْ قَالَ خِيَارُكُمْ مِنْ شِرَارِكُمْ قَالَ فَقَالَ رَجُلٌ مِنْ النَّاسِ بِمَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ بِالثَّنَاءِ السَّيِّئِ وَالثَّنَاءِ الْحَسَنِ وَأَنْتُمْ شُهَدَاءُ اللَّهِ بَعْضُكُمْ عَلَى بَعْضٍ

Abu Zuhayr as-Saqafiy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Rasululloh ﷺ ning Toifga yaqin Nabaa yoki Nabovada — bu shakni Nofeʼ ibn Umar qilgan — shunday deyayotganlarini eshitdim: «Ey odamlar, yaqinda jannat ahlini doʻzax ahlidan ajratib bilib olasiz», yoki: «yaxshilaringizni yomonlaringizdan», dedilar. Odamlardan bir kishi: «Bu nima bilan boʻladi, ey Allohning Rasuli?», dedi. U zot: «Yomon soʻz va yaxshi maqtov bilan. Sizlar bir-biringiz haqida Allohning guvohlarisiz», dedilar.Абу Зуҳайр ас-Сақафий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Расулуллоҳ ﷺ нинг Тоифга яқин Набаа ёки Набовада — бу шакни Нофеъ ибн Умар қилган — шундай деяётганларини эшитдим: «Эй одамлар, яқинда жаннат аҳлини дўзах аҳлидан ажратиб билиб оласиз», ёки: «яхшиларингизни ёмонларингиздан», дедилар. Одамлардан бир киши: «Бу нима билан бўлади, эй Аллоҳнинг Расули?», деди. У зот: «Ёмон сўз ва яхши мақтов билан. Сизлар бир-бирингиз ҳақида Аллоҳнинг гувоҳларисиз», дедилар.