حَدَّثَنَا زَكَرِيَّا بْنُ عَدِيٍّ قَالَ أَخْبَرَنَا ابْنُ مُبَارَكٍ عَنْ يُونُسَ عَنِ الزُّهْرِيِّ عَنْ سَعِيدِ بْنِ الْمُسَيَّبِ عَنْ صَفْوَانَ بْنِ أُمَيَّةَ قَالَأَعْطَانِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمَ حُنَيْنٍ وَإِنَّهُ لَأَبْغَضُ النَّاسِ إِلَيَّ فَمَا زَالَ يُعْطِينِي حَتَّى صَارَ وَإِنَّهُ لَأَحَبُّ النَّاسِ إِلَيَّ
Safvon ibn Umayya (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: U aytdi: Rasululloh ﷺ menga Hunayn kunida (mol) berdilar, holbuki u zot men uchun odamlarning eng yomon koʻrganim edilar. U zot menga berishda davom etdilar, oxir-oqibat u zot men uchun odamlarning eng sevimlisi boʻlib qoldilar.Сафвон ибн Умайя (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: У айтди: Расулуллоҳ ﷺ менга Ҳунайн кунида (мол) бердилар, ҳолбуки у зот мен учун одамларнинг энг ёмон кўрганим эдилар. У зот менга беришда давом этдилар, охир-оқибат у зот мен учун одамларнинг энг севимлиси бўлиб қолдилар.