حَدَّثَنَا يَحْيَى قَالَ حَدَّثَنَا رِشْدِينُ عَنْ زَبَّانَ عَنْ سَهْلٍ عَنْ أَبِيهِعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَّهُ قَالَ إِنَّ لِلَّهِ تَبَارَكَ وَتَعَالَى عِبَادًا لَا يُكَلِّمُهُمْ اللَّهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ وَلَا يُزَكِّيهِمْ وَلَا يَنْظُرُ إِلَيْهِمْ قِيلَ لَهُ مَنْ أُولَئِكَ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ مُتَبَرٍّ مِنْ وَالِدَيْهِ رَاغِبٌ عَنْهُمَا وَمُتَبَرٍّ مِنْ وَلَدِهِ وَرَجُلٌ أَنْعَمَ عَلَيْهِ قَوْمٌ فَكَفَرَ نِعْمَتَهُمْ وَتَبَرَّأَ مِنْهُمْ
Muoz ibn Anas al-Juhaniy (roziyallohu anhu)dan, u Nabiy ﷺdan rivoyat qiladi: U zot: «Alloh tabaroka va taoloning shunday bandalari borki, Alloh qiyomat kuni ularga gapirmaydi, ularni poklamaydi va ularga qaramaydi», dedilar. U zotga: «Ular kimlar, ey Allohning Rasuli?» deyildi. U zot: «Ota-onasidan yuz oʻgirib, ulardan voz kechgan kishi; farzandidan voz kechgan kishi; hamda bir qavm neʼmat bergan, u esa ularning neʼmatiga kufr keltirib, ulardan voz kechgan kishi», dedilar.Муоз ибн Анас ал-Жуҳаний (розияллоҳу анҳу)дан, у Набий ﷺдан ривоят қилади: У зот: «Аллоҳ табарока ва таолонинг шундай бандалари борки, Аллоҳ қиёмат куни уларга гапирмайди, уларни покламайди ва уларга қарамайди», дедилар. У зотга: «Улар кимлар, эй Аллоҳнинг Расули?» дейилди. У зот: «Ота-онасидан юз ўгириб, улардан воз кечган киши; фарзандидан воз кечган киши; ҳамда бир қавм неъмат берган, у эса уларнинг неъматига куфр келтириб, улардан воз кечган киши», дедилар.