Muoz ibn Anas al-Juhaniy

حَدَّثَنَا نُصَيْرُ بْنُ الْفَرَجِ، حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ يَزِيدَ، حَدَّثَنَا سَعِيدٌ، - يَعْنِي ابْنَ أَبِي أَيُّوبَ - عَنْ أَبِي مَرْحُومٍ، عَنْ سَهْلِ بْنِ مُعَاذِ بْنِ أَنَسٍ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏"‏ مَنْ أَكَلَ طَعَامًا ثُمَّ قَالَ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي أَطْعَمَنِي هَذَا الطَّعَامَ وَرَزَقَنِيهِ مِنْ غَيْرِ حَوْلٍ مِنِّي وَلاَ قُوَّةٍ غُفِرَ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ وَمَا تَأَخَّرَ وَمَنْ لَبِسَ ثَوْبًا فَقَالَ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي كَسَانِي هَذَا الثَّوْبَ وَرَزَقَنِيهِ مِنْ غَيْرِ حَوْلٍ مِنِّي وَلاَ قُوَّةٍ غُفِرَ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ وَمَا تَأَخَّرَ ‏"‏ ‏.‏

Muoz ibn Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ shunday dedilar: «Kim taom yesa, soʻngra: ‹Bu taom bilan meni ovqatlantirgan va uni menga oʻzimdan biron kuch va quvvatsiz rizq qilib bergan Allohga hamd boʻlsin›, deb aytsa, uning oldingi va keyingi gunohlari kechiriladi. Kim bir kiyim kiysa, soʻngra: ‹Bu kiyimni menga kiydirgan va uni menga oʻzimdan biron kuch va quvvatsiz rizq qilib bergan Allohga hamd boʻlsin›, deb aytsa, uning oldingi va keyingi gunohlari kechiriladi».Муоз ибн Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар: «Ким таом еса, сўнгра: ‹Бу таом билан мени овқатлантирган ва уни менга ўзимдан бирон куч ва қувватсиз ризқ қилиб берган Аллоҳга ҳамд бўлсин›, деб айтса, унинг олдинги ва кейинги гуноҳлари кечирилади. Ким бир кийим кийса, сўнгра: ‹Бу кийимни менга кийдирган ва уни менга ўзимдан бирон куч ва қувватсиз ризқ қилиб берган Аллоҳга ҳамд бўлсин›, деб айтса, унинг олдинги ва кейинги гуноҳлари кечирилади».

حَدَّثَنَا ابْنُ السَّرْحِ، حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ، عَنْ سَعِيدٍ، - يَعْنِي ابْنَ أَبِي أَيُّوبَ - عَنْ أَبِي مَرْحُومٍ، عَنْ سَهْلِ بْنِ مُعَاذٍ، عَنْ أَبِيهِ، أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏"‏ مَنْ كَظَمَ غَيْظًا - وَهُوَ قَادِرٌ عَلَى أَنْ يُنْفِذَهُ - دَعَاهُ اللَّهُ عَزَّ وَجَلَّ عَلَى رُءُوسِ الْخَلاَئِقِ يَوْمَ الْقِيَامَةِ حَتَّى يُخَيِّرَهُ اللَّهُ مِنَ الْحُورِ مَا شَاءَ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ أَبُو دَاوُدَ اسْمُ أَبِي مَرْحُومٍ عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَيْمُونٍ ‏.‏

Muoz ibn Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ: «Kim gʻazabini ichiga yutsa — holbuki uni amalga oshirishga qodir boʻlsa — Alloh azza va jalla qiyomat kuni uni barcha xaloyiqning boshi ustida chaqirib, Alloh uni hurlardan xohlaganini tanlashga ixtiyor beradi», dedilar.Муоз ибн Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ: «Ким ғазабини ичига ютса — ҳолбуки уни амалга оширишга қодир бўлса — Аллоҳ азза ва жалла қиёмат куни уни барча халойиқнинг боши устида чақириб, Аллоҳ уни ҳурлардан хоҳлаганини танлашга ихтиёр беради», дедилар.

حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ أَسْمَاءَ بْنِ عُبَيْدٍ، حَدَّثَنَا ابْنُ الْمُبَارَكِ، عَنْ يَحْيَى بْنِ أَيُّوبَ، عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سُلَيْمَانَ، عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ يَحْيَى الْمَعَافِرِيِّ، عَنْ سَهْلِ بْنِ مُعَاذِ بْنِ أَنَسٍ الْجُهَنِيِّ، عَنْ أَبِيهِ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم قَالَ ‏"‏ مَنْ حَمَى مُؤْمِنًا مِنْ مُنَافِقٍ ‏"‏ ‏.‏ أُرَاهُ قَالَ ‏"‏ بَعَثَ اللَّهُ مَلَكًا يَحْمِي لَحْمَهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ مِنْ نَارِ جَهَنَّمَ وَمَنْ رَمَى مُسْلِمًا بِشَىْءٍ يُرِيدُ شَيْنَهُ بِهِ حَبَسَهُ اللَّهُ عَلَى جِسْرِ جَهَنَّمَ حَتَّى يَخْرُجَ مِمَّا قَالَ ‏"‏ ‏.‏

Muoz ibn Anas (roziyallohu anhu)dan, u Nabiy ﷺdan rivoyat qiladi: U zot: «Kim bir moʻminni munofiqdan himoya qilsa, — gumonimcha u zot: — Alloh Qiyomat kunida bir farishta yuboradiki, u uning goʻshtini jahannam oʻtidan himoya qiladi. Kim bir musulmonga uni sharmanda qilishni istab biror narsa (toʻhmat) toʻnkasa, Alloh uni jahannam koʻprigida, oʻzi aytgan narsadan qutulgunga qadar ushlab turadi», dedilar.Муоз ибн Анас (розияллоҳу анҳу)дан, у Набий ﷺдан ривоят қилади: У зот: «Ким бир мўминни мунофиқдан ҳимоя қилса, — гумонимча у зот: — Аллоҳ Қиёмат кунида бир фаришта юборадики, у унинг гўштини жаҳаннам ўтидан ҳимоя қилади. Ким бир мусулмонга уни шарманда қилишни истаб бирор нарса (тўҳмат) тўнкаса, Аллоҳ уни жаҳаннам кўпригида, ўзи айтган нарсадан қутулгунга қадар ушлаб туради», дедилар.

حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ سُوَيْدٍ الرَّمْلِيُّ، حَدَّثَنَا ابْنُ أَبِي مَرْيَمَ، قَالَ أَظُنُّ أَنِّي سَمِعْتُ نَافِعَ بْنَ يَزِيدَ، قَالَ أَخْبَرَنِي أَبُو مَرْحُومٍ، عَنْ سَهْلِ بْنِ مُعَاذِ بْنِ أَنَسٍ، عَنْ أَبِيهِ، عَنِ النَّبِيِّ صلى الله عليه وسلم بِمَعْنَاهُ زَادَ ثُمَّ أَتَى آخَرُ فَقَالَ السَّلاَمُ عَلَيْكُمْ وَرَحْمَةُ اللَّهِ وَبَرَكَاتُهُ وَمَغْفِرَتُهُ فَقَالَ ‏"‏ أَرْبَعُونَ ‏"‏ ‏.‏ قَالَ ‏"‏ هَكَذَا تَكُونُ الْفَضَائِلُ ‏"‏ ‏.‏

Muoz ibn Anas (roziyallohu anhu)dan, u kishi Nabiy ﷺdan shunga oʻxshash maʼnoda rivoyat qildilar, shu (qoʻshimcha) bilan: Soʻng boshqa biri kelib: «Assalomu alaykum va rohmatullohi va barokotuhu va magʻfiratuh», — dedi. Shunda u zot: «Qirq», — dedilar va: «Fazilatlar ana shunday boʻladi», — dedilar.Муоз ибн Анас (розияллоҳу анҳу)дан, у киши Набий ﷺдан шунга ўхшаш маънода ривоят қилдилар, шу (қўшимча) билан: Сўнг бошқа бири келиб: «Ассалому алайкум ва роҳматуллоҳи ва барокотуҳу ва мағфиратуҳ», — деди. Шунда у зот: «Қирқ», — дедилар ва: «Фазилатлар ана шундай бўлади», — дедилар.

- وعن معاذ بن أنس رضى الله عنه قال‏:‏ قال رسول الله صلى الله عليه وسلم‏:‏ ‏"‏من أكل طعاماً فقال‏:‏ الحمد الله الذي أطعمني هذا، ورزقنيه من غير حول منى ولا قوةٍ، غفر له ما تقدم من ذنبه‏"‏ ‏‏.‏((رواه أبو داود والترمذي))

Sahl ibn Muoz ibn Anas (rahimahulloh) otasidan rivoyat qiladi: Rasululloh ﷺ shunday dedilar: «Kim biror taom yeb, ‹Alhamdu lillahillazi atamani haza va razaqanihi min gʻayri havlin minni va la quvvatin — menga buni yedirgan va oʻzimdan biror hol va quvvat boʻlmasdan uni rizq qilib bergan Allohga hamdlar boʻlsin›, desa, uning oʻtgan gunohlari kechiriladi.» Abu Iso aytdi: Bu hadis hasan gʻaribdir. Abu Marhumning ismi Abdurrahim ibn Maymundir.Саҳл ибн Муоз ибн Анас (раҳимаҳуллоҳ) отасидан ривоят қилади: Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар: «Ким бирор таом еб, ‹Алҳамду лиллаҳиллази атамани ҳаза ва разақаниҳи мин ғайри ҳавлин минни ва ла қувватин — менга буни едирган ва ўзимдан бирор ҳол ва қувват бўлмасдан уни ризқ қилиб берган Аллоҳга ҳамдлар бўлсин›, деса, унинг ўтган гуноҳлари кечирилади.» Абу Исо айтди: Бу ҳадис ҳасан ғарибдир. Абу Марҳумнинг исми Абдурраҳим ибн Маймундир.

وعن معاذ بن أنس رضى الله عنه أن رسول الله صلى الله عليه وسلم قال‏:‏ ‏"‏ من ترك اللباس تواضعاً لله، وهو يقدر عليه، دعاه الله يوم القيامة على رؤوس الخلائق حتى يخيره من أي حلل الإيمان شاء يلبسها‏"‏.((رواه الترمذي)) ‏

Sahl ibn Muoz ibn Anas al-Juhaniy otasidan rivoyat qilishicha, Rasululloh ﷺ shunday dedilar: «Kim qudrati yeta turib, Alloh uchun tavozeʼ koʻrsatib (qimmatbaho) kiyimni tark etsa, Alloh uni Qiyomat kunida xaloyiqning boshlari uzra (oldida) chaqirib, imon hullalaridan xohlaganini tanlab kiyishini ixtiyoriga qoʻyadi». Bu hadis hasandir. U zotning «imon hullalari» degan soʻzining maʼnosi imon ahliga jannat hullalaridan beriladigan narsadir.Саҳл ибн Муоз ибн Анас ал-Жуҳаний отасидан ривоят қилишича, Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар: «Ким қудрати ета туриб, Аллоҳ учун тавозеъ кўрсатиб (қимматбаҳо) кийимни тарк этса, Аллоҳ уни Қиёмат кунида халойиқнинг бошлари узра (олдида) чақириб, имон ҳуллаларидан хоҳлаганини танлаб кийишини ихтиёрига қўяди». Бу ҳадис ҳасандир. У зотнинг «имон ҳуллалари» деган сўзининг маъноси имон аҳлига жаннат ҳуллаларидан бериладиган нарсадир.

- وعن معاذ بن أنس رضي الله عنه أن النبي صلى الله عليه وسلم قال‏:‏ ‏"‏ من كظم غيظاً ، وهو قادر على أن ينفذه، دعاه الله سبحانه وتعالى على رؤوس الخلائق يوم القيامة حتى يخيره من الحور العين ما شاء‏"‏ ‏(‏‏(‏رواه أبو داود، والترمذي وقال‏:‏ حديث حسن‏)‏‏)‏‏.‏

Muoz ibn Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ: «Kim gʻazabini ichiga yutsa — holbuki uni amalga oshirishga qodir boʻlsa — Alloh azza va jalla qiyomat kuni uni barcha xaloyiqning boshi ustida chaqirib, Alloh uni hurlardan xohlaganini tanlashga ixtiyor beradi», dedilar.Муоз ибн Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ: «Ким ғазабини ичига ютса — ҳолбуки уни амалга оширишга қодир бўлса — Аллоҳ азза ва жалла қиёмат куни уни барча халойиқнинг боши устида чақириб, Аллоҳ уни ҳурлардан хоҳлаганини танлашга ихтиёр беради», дедилар.

وَعَن معاذِ بن أَنَسٍ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: " مَنْ أَكَلَ طَعَامًا ثُمَّ قَالَ: الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي أَطْعَمَنِي هَذَا الطَّعَامَ وَرَزَقَنِيهِ مِنْ غَيْرِ حَوْلٍ مِنِّي وَلَا قُوَّةٍ غُفِرَ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ ". رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَزَادَ أَبُو دَاوُدَ: " وَمَنْ لَبِسَ ثَوْبًا فَقَالَ: الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي كَسَانِي هَذَا وَرَزَقَنِيهِ مِنْ غَيْرِ حَوْلٍ مِنِّي وَلَا قُوَّةٍ غُفِرَ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ وَمَا تَأَخَّرَ "

Muoz ibn Anas (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ shunday dedilar: «Kim taom yesa, soʻngra: ‹Bu taom bilan meni ovqatlantirgan va uni menga oʻzimdan biron kuch va quvvatsiz rizq qilib bergan Allohga hamd boʻlsin›, deb aytsa, uning oldingi va keyingi gunohlari kechiriladi. Kim bir kiyim kiysa, soʻngra: ‹Bu kiyimni menga kiydirgan va uni menga oʻzimdan biron kuch va quvvatsiz rizq qilib bergan Allohga hamd boʻlsin›, deb aytsa, uning oldingi va keyingi gunohlari kechiriladi».Муоз ибн Анас (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар: «Ким таом еса, сўнгра: ‹Бу таом билан мени овқатлантирган ва уни менга ўзимдан бирон куч ва қувватсиз ризқ қилиб берган Аллоҳга ҳамд бўлсин›, деб айтса, унинг олдинги ва кейинги гуноҳлари кечирилади. Ким бир кийим кийса, сўнгра: ‹Бу кийимни менга кийдирган ва уни менга ўзимдан бирон куч ва қувватсиз ризқ қилиб берган Аллоҳга ҳамд бўлсин›, деб айтса, унинг олдинги ва кейинги гуноҳлари кечирилади».

وَعَنْ مُعَاذِ بْنِ أَنَسٍ: أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ نَهَى عَنِ الْحُبْوَةِ يَوْمَ الْجُمُعَةِ وَالْإِمَامُ يَخْطُبُ. رَوَاهُ التِّرْمِذِيُّ وَأَبُو دَاوُدَ

Sahl ibn Muoz otasi (Muoz ibn Anas (roziyallohu anhu))dan rivoyat qiladi: Nabiy ﷺ juma kuni imom xutba qilayotganda al-habva (tizzalarni qoringa yigʻib, bel bilan birga arqon yoki qoʻl bilan boglab oʻtirish)dan qaytardilar. Abu Iso aytdi: Bu hasan hadisdir. Abu Marhumning ismi Abdurahim ibn Maymundir. Ilm ahlidan bir guruh juma kuni imom xutba qilayotganda al-habvani makruh koʻrgan, baʼzilari — jumladan Abdulloh ibn Umar va boshqalar — bunga ruxsat bergan; buni Ahmad va Ishoq aytadilar: ular imom xutba qilayotganda al-habvada hech qanday zarar koʻrmaydilar.Саҳл ибн Муоз отаси (Муоз ибн Анас (розияллоҳу анҳу))дан ривоят қилади: Набий ﷺ жума куни имом хутба қилаётганда ал-ҳабва (тиззаларни қоринга йиғиб, бел билан бирга арқон ёки қўл билан боглаб ўтириш)дан қайтардилар. Абу Исо айтди: Бу ҳасан ҳадисдир. Абу Марҳумнинг исми Абдураҳим ибн Маймундир. Илм аҳлидан бир гуруҳ жума куни имом хутба қилаётганда ал-ҳабвани макруҳ кўрган, баъзилари — жумладан Абдуллоҳ ибн Умар ва бошқалар — бунга рухсат берган; буни Аҳмад ва Ишоқ айтадилар: улар имом хутба қилаётганда ал-ҳабвада ҳеч қандай зарар кўрмайдилар.