حَدَّثَنَا أَزْهَرُ بْنُ الْقَاسِمِ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ ثَابِتٍ عَنْ أَبِي عِمْرَانَ الْجَوْنِيِّ قَالَ حَدَّثَنِي بَعْضُ أَصْحَابِ مُحَمَّدٍ وَغَزَوْنَا نَحْوَ فَارِسَ فَقَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَنْ بَاتَ فَوْقَ بَيْتٍ لَيْسَتْ لَهُ إِجَّارٌ فَوَقَعَ فَمَاتَ فَبَرِئَتْ مِنْهُ الذِّمَّةُ وَمَنْ رَكِبَ الْبَحْرَ عِنْدَ ارْتِجَاجِهِ فَمَاتَ فَقَدْ بَرِئَتْ مِنْهُ الذِّمَّةُ
Abu Imron al-Javniy aytdi: Muhammad ﷺning sahobalaridan biri menga hadis aytib berdi — biz Fors tomonga gʻazot qilgan edik: Rasululloh ﷺ: «Kim toʻsigʻi yoʻq uy ustida tunab, (undan) yiqilib oʻlsa, undan zimma (himoya) uzilgan boʻladi. Kim dengiz toʻlqinlanib turgan paytda unga tushib oʻlsa, undan ham zimma uzilgan boʻladi», dedilar.Абу Имрон ал-Жавний айтди: Муҳаммад ﷺнинг саҳобаларидан бири менга ҳадис айтиб берди — биз Форс томонга ғазот қилган эдик: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким тўсиғи йўқ уй устида тунаб, (ундан) йиқилиб ўлса, ундан зимма (ҳимоя) узилган бўлади. Ким денгиз тўлқинланиб турган пайтда унга тушиб ўлса, ундан ҳам зимма узилган бўлади», дедилар.