حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ حَمَّادٍ قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَوَانَةَ عَنْ عَاصِمِ بْنِ كُلَيْبٍ قَالَ حَدَّثَنِي سُهَيْلُ بْنُ ذِرَاعٍ أَنَّهُ سَمِعَ مَعْنَ بْنَ يَزِيدَ أَوْ أَبَا مَعْنٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اجْتَمِعُوا فِي مَسَاجِدِكُمْ فَإِذَا اجْتَمَعَ قَوْمٌ فَلْيُؤْذِنُونِي قَالَ فَاجْتَمَعْنَا أَوَّلَ النَّاسِ فَأَتَيْنَاهُ فَجَاءَ يَمْشِي مَعَنَا حَتَّى جَلَسَ إِلَيْنَا فَتَكَلَّمَ مُتَكَلِّمٌ مِنَّا فَقَالَ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي لَيْسَ لِلْحَمْدِ دُونَهُ مُقْتَصَرٌ وَلَيْسَ وَرَاءَهُ مَنْفَذٌ وَنَحْوًا مِنْ هَذَا فَغَضِبَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَامَ فَتَلَاوَمْنَا وَلَامَ بَعْضُنَا بَعْضًا فَقُلْنَا خَصَّنَا اللَّهُ بِهِ أَنْ أَتَانَا أَوَّلَ النَّاسِ وَأَنْ فَعَلَ وَفَعَلَ قَالَ فَأَتَيْنَاهُ فَوَجَدْنَاهُ فِي مَسْجِدِ بَنِي فُلَانٍ فَكَلَّمْنَاهُ فَأَقْبَلَ يَمْشِي مَعَنَا حَتَّى جَلَسَ فِي مَجْلِسِهِ الَّذِي كَانَ فِيهِ أَوْ قَرِيبًا مِنْهُ ثُمَّ قَالَ إِنَّ الْحَمْدَ لِلَّهِ مَا شَاءَ اللَّهُ جَعَلَ بَيْنَ يَدَيْهِ وَمَا شَاءَ جَعَلَ خَلْفَهُ وَإِنَّ مِنْ الْبَيَانِ سِحْرًا ثُمَّ أَقْبَلَ عَلَيْنَا فَأَمَرَنَا وَكَلَّمَنَا وَعَلَّمَنَا
Maʼn ibn Yazid — yoki Abu Maʼn — (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Masjidlaringizda jamlaninglar. Bir qavm jamlansa, menga xabar bersinlar», dedilar. Biz odamlarning birinchisi boʻlib jamlandik va u zotning oldilariga bordik. U zot biz bilan birga yurib kelib, oldimizga oʻtirdilar. Shunda bizdan bir soʻzlovchi soʻz boshlab: «Alhamdu lillah — Undan oʻzga hamdning chegarasi yoʻq va Undan keyin oʻtar joy yoʻq», dedi va shunga oʻxshash soʻzlarni aytdi. Rasululloh ﷺ gʻazablandilar va turib ketdilar. Biz bir-birimizni malomat qildik va: «Alloh bizni shu bilan xoslagan edi — u zot odamlarning birinchisi boʻlib bizning oldimizga keldilar va shunday-shunday qildilar», dedik. Soʻng u zotning oldilariga bordik va u zotni falon (qabila) masjidida topdik. U zot bilan gaplashdik, u zot biz bilan yurib kelib, avvalgi oʻtirgan joylariga yoki unga yaqin joyga oʻtirdilar. Soʻng: «Albatta, hamd Allohgadir. Alloh xohlagan narsani oldiga qoʻydi, xohlagan narsani orqasiga qoʻydi. Va albatta, bayonning baʼzisi sehrdir», dedilar. Soʻng bizga yuzlandilar, bizga buyurdilar, biz bilan gaplashdilar va bizga oʻrgatdilar.Маън ибн Язид — ёки Абу Маън — (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Масжидларингизда жамланинглар. Бир қавм жамланса, менга хабар берсинлар», дедилар. Биз одамларнинг биринчиси бўлиб жамландик ва у зотнинг олдиларига бордик. У зот биз билан бирга юриб келиб, олдимизга ўтирдилар. Шунда биздан бир сўзловчи сўз бошлаб: «Алҳамду лиллаҳ — Ундан ўзга ҳамднинг чегараси йўқ ва Ундан кейин ўтар жой йўқ», деди ва шунга ўхшаш сўзларни айтди. Расулуллоҳ ﷺ ғазабландилар ва туриб кетдилар. Биз бир-биримизни маломат қилдик ва: «Аллоҳ бизни шу билан хослаган эди — у зот одамларнинг биринчиси бўлиб бизнинг олдимизга келдилар ва шундай-шундай қилдилар», дедик. Сўнг у зотнинг олдиларига бордик ва у зотни фалон (қабила) масжидида топдик. У зот билан гаплашдик, у зот биз билан юриб келиб, аввалги ўтирган жойларига ёки унга яқин жойга ўтирдилар. Сўнг: «Албатта, ҳамд Аллоҳгадир. Аллоҳ хоҳлаган нарсани олдига қўйди, хоҳлаган нарсани орқасига қўйди. Ва албатта, баённинг баъзиси сеҳрдир», дедилар. Сўнг бизга юзландилар, бизга буюрдилар, биз билан гаплашдилар ва бизга ўргатдилар.