Abdulloh ibn Jaʼfar (roziyallohu anhumo) aytdi: Bir kuni Rasululloh ﷺ meni ortlariga mingashtirib oldilar va menga bir gapni sir qilib aytdilarki, men uni hech kimga hech qachon aytmayman. Rasululloh ﷺ hojatlarini chiqarish uchun pana qilishni eng yaxshi koʻrgan narsalari — biror doʻnglik yoki xurmozor edi. Bir kuni u zot ansorlarning bogʻlaridan biriga kirdilar. Birdan bir tuya u zotning oldilariga kelib, boʻzladi va koʻzlaridan yosh toʻkildi — Bahz bilan Affon (rivoyatida): u Nabiy ﷺni koʻrgach, nola qildi va koʻzlaridan yosh oqdi, deyilgan. Rasululloh ﷺ uning yagʻrini va quloqlari ortini siladilar, u esa tinchidi. Soʻng u zot: «Bu tuyaning egasi kim?» dedilar. Ansorlardan bir yigit kelib: «U meniki, yo Rasululloh», dedi. U zot: «Alloh seni egasi qilgan bu hayvon haqida Allohdan qoʻrqmaysanmi? U menga sen uni och qoldirayotganingdan va horitayotganingdan shikoyat qildi», dedilar.Абдуллоҳ ибн Жаъфар (розияллоҳу анҳумо) айтди: Бир куни Расулуллоҳ ﷺ мени ортларига мингаштириб олдилар ва менга бир гапни сир қилиб айтдиларки, мен уни ҳеч кимга ҳеч қачон айтмайман. Расулуллоҳ ﷺ ҳожатларини чиқариш учун пана қилишни энг яхши кўрган нарсалари — бирор дўнглик ёки хурмозор эди. Бир куни у зот ансорларнинг боғларидан бирига кирдилар. Бирдан бир туя у зотнинг олдиларига келиб, бўзлади ва кўзларидан ёш тўкилди — Баҳз билан Аффон (ривоятида): у Набий ﷺни кўргач, нола қилди ва кўзларидан ёш оқди, дейилган. Расулуллоҳ ﷺ унинг яғрини ва қулоқлари ортини силадилар, у эса тинчиди. Сўнг у зот: «Бу туянинг эгаси ким?» дедилар. Ансорлардан бир йигит келиб: «У меники, ё Расулуллоҳ», деди. У зот: «Аллоҳ сени эгаси қилган бу ҳайвон ҳақида Аллоҳдан қўрқмайсанми? У менга сен уни оч қолдираётганингдан ва ҳоритаётганингдан шикоят қилди», дедилар.