حَدَّثَنَا إِبْرَاهِيمُ بْنُ سَعْدٍ حَدَّثَنِي أَبِي عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ جَعْفَرٍ قَالَرَأَيْتُ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَأْكُلُ الْقِثَّاءَ بِالرُّطَبِ

Abdulloh ibn Jaʼfar (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Men Paygʻambar ﷺning bodringni yangi xurmo bilan yeyayotganlarini koʻrdim.Абдуллоҳ ибн Жаъфар (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Мен Пайғамбар ﷺнинг бодрингни янги хурмо билан еяётганларини кўрдим.

حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ أَنْبَأَنَا حَبِيبُ بْنُ الشَّهِيدِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أَبِي مُلَيْكَةَ قَالَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ جَعْفَرٍ لِابْنِ الزُّبَيْرِ أَتَذْكُرُ إِذْ تَلَقَّيْنَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَا وَأَنْتَ وَابْنُ عَبَّاسٍ فَقَالَ نَعَمْ قَالَ فَحَمَلَنَا وَتَرَكَكَ وَقَالَ إِسْمَاعِيلُ مَرَّةً أَتَذْكُرُ إِذْ تَلَقَّيْنَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنَا وَأَنْتَ وَابْنُ عَبَّاسٍ فَقَالَ نَعَمْ فَحَمَلَنَا وَتَرَكَكَ

Abdulloh ibn Abu Mulayka aytdi: Abdulloh ibn Jaʼfar Ibn Zubayrga: «Men, sen va Ibn Abbos Rasululloh ﷺni qarshilab chiqqanimizni eslaysanmi?» dedi. U: «Ha», dedi. (Abdulloh ibn Jaʼfar): «Bas, u zot bizni (ulovga) mindirdilar-u, seni qoldirdilar», dedi.Абдуллоҳ ибн Абу Мулайка айтди: Абдуллоҳ ибн Жаъфар Ибн Зубайрга: «Мен, сен ва Ибн Аббос Расулуллоҳ ﷺни қаршилаб чиққанимизни эслайсанми?» деди. У: «Ҳа», деди. (Абдуллоҳ ибн Жаъфар): «Бас, у зот бизни (уловга) миндирдилар-у, сени қолдирдилар», деди.

حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ حَدَّثَنَا عَاصِمٌ عَنْ مُوَرِّقٍ الْعِجْلِيِّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ جَعْفَرٍ قَالَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا قَدِمَ مِنْ سَفَرٍ تُلُقِّيَ بِالصِّبْيَانِ مِنْ أَهْلِ بَيْتِهِ قَالَ وَإِنَّهُ قَدِمَ مَرَّةً مِنْ سَفَرٍ قَالَ فَسُبِقَ بِي إِلَيْهِ قَالَ فَحَمَلَنِي بَيْنَ يَدَيْهِ قَالَ ثُمَّ جِيءَ بِأَحَدِ ابْنَيْ فَاطِمَةَ إِمَّا حَسَنٍ وَإِمَّا حُسَيْنٍ فَأَرْدَفَهُ خَلْفَهُ قَالَ فَدَخَلْنَا الْمَدِينَةَ ثَلَاثَةً عَلَى دَابَّةٍ

Abdulloh ibn Jaʼfar (roziyallohu anhumo) aytdi: Rasululloh ﷺ safardan qaytsalar, u zotni ahli baytining bolalari qarshilab chiqar edi. Bir marta u zot safardan qaytdilar va meni u zotning huzurlariga (hammadan) oldin olib borishdi. Bas, u zot meni oldilariga mindirdilar. Soʻng Fotimaning ikki oʻgʻlidan biri — yo Hasan, yo Husayn — olib kelindi va u zot uni orqalariga mingashtirdilar. Shunday qilib, biz uchovlon bir ulovda Madinaga kirdik.Абдуллоҳ ибн Жаъфар (розияллоҳу анҳумо) айтди: Расулуллоҳ ﷺ сафардан қайтсалар, у зотни аҳли байтининг болалари қаршилаб чиқар эди. Бир марта у зот сафардан қайтдилар ва мени у зотнинг ҳузурларига (ҳаммадан) олдин олиб боришди. Бас, у зот мени олдиларига миндирдилар. Сўнг Фотиманинг икки ўғлидан бири — ё Ҳасан, ё Ҳусайн — олиб келинди ва у зот уни орқаларига мингаштирдилар. Шундай қилиб, биз учовлон бир уловда Мадинага кирдик.

حَدَّثَنَا يَحْيَى حَدَّثَنَا مِسْعَرٌ حَدَّثَنِي شَيْخٌ مِنْ فَهْمٍ قَالَ وَأَظُنُّهُ يُسَمَّى مُحَمَّدَ بْنَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ قَالَ وَأَظُنُّهُ حِجَازِيًّا أَنَّهُ سَمِعَ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ جَعْفَرٍ يُحَدِّثُ ابْنَ الزُّبَيْرِوَقَدْ نُحِرَتْ لِلْقَوْمِ جَزُورٌ أَوْ بَعِيرٌ أَنَّهُ سَمِعَ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَالْقَوْمُ يُلْقُونَ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اللَّحْمَ يَقُولُ أَطْيَبُ اللَّحْمِ لَحْمُ الظَّهْرِ

Abdulloh ibn Jaʼfar (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi — qavm uchun bir tuya soʻyilgan edi — u Rasululloh ﷺdan eshitgan edi: odamlar Rasululloh ﷺga goʻsht keltirishardi, u zot esa: «Goʻshtning eng yaxshisi belning goʻshtidir», derdilar.Абдуллоҳ ибн Жаъфар (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади — қавм учун бир туя сўйилган эди — у Расулуллоҳ ﷺдан эшитган эди: одамлар Расулуллоҳ ﷺга гўшт келтиришарди, у зот эса: «Гўштнинг энг яхшиси белнинг гўштидир», дердилар.

حَدَّثَنَا يَزِيدُ أَنْبَأَنَا مَهْدِيُّ بْنُ مَيْمُونٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ أَبِي يَعْقُوبَ عَنِ الْحَسَنِ بْنِ سَعْدٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ جَعْفَرٍ حَدَّثَنَا بَهْزٌ وَعَفَّانُ قَالَا حَدَّثَنَا مَهْدِيٌّ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ أَبِي يَعْقُوبَ عَنِ الْحَسَنِ بْنِ سَعْدٍ مَوْلَى الْحَسَنِ بْنِ عَلِيٍّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ جَعْفَرٍ قَالَأَرْدَفَنِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ ذَاتَ يَوْمٍ خَلْفَهُ فَأَسَرَّ إِلَيَّ حَدِيثًا لَا أُخْبِرُ بِهِ أَحَدًا أَبَدًا وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَحَبُّ مَا اسْتَتَرَ بِهِ فِي حَاجَتِهِ هَدَفٌ أَوْ حَائِشُ نَخْلٍ فَدَخَلَ يَوْمًا حَائِطًا مِنْ حِيطَانِ الْأَنْصَارِ فَإِذَا جَمَلٌ قَدْ أَتَاهُ فَجَرْجَرَ وَذَرَفَتْ عَيْنَاهُ قَالَ بَهْزٌ وَعَفَّانُ فَلَمَّا رَأَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَنَّ وَذَرَفَتْ عَيْنَاهُ فَمَسَحَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سَرَاتَهُ وَذِفْرَاهُ فَسَكَنَ فَقَالَ مَنْ صَاحِبُ الْجَمَلِ فَجَاءَ فَتًى مِنْ الْأَنْصَارِ فَقَالَ هُوَ لِي يَا رَسُولَ اللَّهِ فَقَالَ أَمَا تَتَّقِي اللَّهَ فِي هَذِهِ الْبَهِيمَةِ الَّتِي مَلَّكَكَهَا اللَّهُ إِنَّهُ شَكَا إِلَيَّ أَنَّكَ تُجِيعُهُ وَتُدْئِبُهُ

Abdulloh ibn Jaʼfar (roziyallohu anhumo) aytdi: Bir kuni Rasululloh ﷺ meni ortlariga mingashtirib oldilar va menga bir gapni sir qilib aytdilarki, men uni hech kimga hech qachon aytmayman. Rasululloh ﷺ hojatlarini chiqarish uchun pana qilishni eng yaxshi koʻrgan narsalari — biror doʻnglik yoki xurmozor edi. Bir kuni u zot ansorlarning bogʻlaridan biriga kirdilar. Birdan bir tuya u zotning oldilariga kelib, boʻzladi va koʻzlaridan yosh toʻkildi — Bahz bilan Affon (rivoyatida): u Nabiy ﷺni koʻrgach, nola qildi va koʻzlaridan yosh oqdi, deyilgan. Rasululloh ﷺ uning yagʻrini va quloqlari ortini siladilar, u esa tinchidi. Soʻng u zot: «Bu tuyaning egasi kim?» dedilar. Ansorlardan bir yigit kelib: «U meniki, yo Rasululloh», dedi. U zot: «Alloh seni egasi qilgan bu hayvon haqida Allohdan qoʻrqmaysanmi? U menga sen uni och qoldirayotganingdan va horitayotganingdan shikoyat qildi», dedilar.Абдуллоҳ ибн Жаъфар (розияллоҳу анҳумо) айтди: Бир куни Расулуллоҳ ﷺ мени ортларига мингаштириб олдилар ва менга бир гапни сир қилиб айтдиларки, мен уни ҳеч кимга ҳеч қачон айтмайман. Расулуллоҳ ﷺ ҳожатларини чиқариш учун пана қилишни энг яхши кўрган нарсалари — бирор дўнглик ёки хурмозор эди. Бир куни у зот ансорларнинг боғларидан бирига кирдилар. Бирдан бир туя у зотнинг олдиларига келиб, бўзлади ва кўзларидан ёш тўкилди — Баҳз билан Аффон (ривоятида): у Набий ﷺни кўргач, нола қилди ва кўзларидан ёш оқди, дейилган. Расулуллоҳ ﷺ унинг яғрини ва қулоқлари ортини силадилар, у эса тинчиди. Сўнг у зот: «Бу туянинг эгаси ким?» дедилар. Ансорлардан бир йигит келиб: «У меники, ё Расулуллоҳ», деди. У зот: «Аллоҳ сени эгаси қилган бу ҳайвон ҳақида Аллоҳдан қўрқмайсанми? У менга сен уни оч қолдираётганингдан ва ҳоритаётганингдан шикоят қилди», дедилар.

حَدَّثَنَا يَزِيدُ أَنْبَأَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ قَالَرَأَيْتُ ابْنَ أَبِي رَافِعٍ يَتَخَتَّمُ فِي يَمِينِهِ فَسَأَلْتُهُ عَنْ ذَلِكَ فَذَكَرَ أَنَّهُ رَأَى عَبْدَ اللَّهِ بْنَ جَعْفَرٍ يَتَخَتَّمُ فِي يَمِينِهِ وَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ جَعْفَرٍ كَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَتَخَتَّمُ فِي يَمِينِهِ

Hammod ibn Salama (rahimahulloh) aytdi: Men Ibn Abu Rofiʼni oʻng qoʻliga uzuk taqib yurganini koʻrdim va undan bu haqda soʻradim. U: «Men Abdulloh ibn Jaʼfarni oʻng qoʻliga uzuk taqib yurganini koʻrdim», dedi. Abdulloh ibn Jaʼfar esa: «Rasululloh ﷺ oʻng qoʻllariga uzuk taqar edilar», degan.Ҳаммод ибн Салама (раҳимаҳуллоҳ) айтди: Мен Ибн Абу Рофиъни ўнг қўлига узук тақиб юрганини кўрдим ва ундан бу ҳақда сўрадим. У: «Мен Абдуллоҳ ибн Жаъфарни ўнг қўлига узук тақиб юрганини кўрдим», деди. Абдуллоҳ ибн Жаъфар эса: «Расулуллоҳ ﷺ ўнг қўлларига узук тақар эдилар», деган.

حَدَّثَنَا رَوْحٌ حَدَّثَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ أَخْبَرَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُسَافِعٍ أَنَّ مُصْعَبَ بْنَ شَيْبَةَ أَخْبَرَهُ عَنْ عُقْبَةَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ الْحَارِثِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ جَعْفَرٍعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ شَكَّ فِي صَلَاتِهِ فَلْيَسْجُدْ سَجْدَتَيْنِ وَهُوَ جَالِسٌ

Abdulloh ibn Jaʼfar (roziyallohu anhumo) Nabiy ﷺdan rivoyat qilib, u zot: «Kim namozida shubhaga tushsa, oʻtirgan holida ikki sajda qilsin», dedilar.Абдуллоҳ ибн Жаъфар (розияллоҳу анҳумо) Набий ﷺдан ривоят қилиб, у зот: «Ким намозида шубҳага тушса, ўтирган ҳолида икки сажда қилсин», дедилар.

حَدَّثَنَا إِسْحَاقُ بْنُ عِيسَى وَيَحْيَى بْنُ إِسْحَاقَ قَالَا حَدَّثَنَا ابْنُ لَهِيعَةَ عَنْ أَبِي الْأَسْوَدِ قَالَ سَمِعْتُ عُبَيْدَ بْنَ أُمِّ كِلَابٍ يُحَدِّثُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ جَعْفَرٍ قَالَ يَحْيَى بْنُ إِسْحَاقَ قَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ جَعْفَرٍ قَالَ أَحَدُهُمَا ذِي الْجَنَاحَيْنِأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا عَطَسَ حَمِدَ اللَّهَ فَيُقَالُ لَهُ يَرْحَمُكَ اللَّهُ فَيَقُولُ يَهْدِيكُمُ اللَّهُ وَيُصْلِحُ بَالَكُمْ

Abdulloh ibn Jaʼfar (roziyallohu anhumo) — ulardan biri: Zul-janohayn(ning oʻgʻli), dedi — rivoyat qiladi: Rasululloh ﷺ aksa urganlarida Allohga hamd aytar edilar. U zotga: «Yarhamukalloh», deyilar, u zot esa: «Yahdiykumulloh va yuslih baalakum», der edilar.Абдуллоҳ ибн Жаъфар (розияллоҳу анҳумо) — улардан бири: Зул-жаноҳайн(нинг ўғли), деди — ривоят қилади: Расулуллоҳ ﷺ акса урганларида Аллоҳга ҳамд айтар эдилар. У зотга: «Ярҳамукаллоҳ», дейилар, у зот эса: «Яҳдийкумуллоҳ ва юслиҳ баалакум», дер эдилар.

حَدَّثَنَا نَصْرُ بْنُ بَابٍ عَنْ حَجَّاجٍ عَنْ قَتَادَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ جَعْفَرٍ أَنَّهُ قَالَإِنَّ آخِرَ مَا رَأَيْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي إِحْدَى يَدَيْهِ رُطَبَاتٌ وَفِي الْأُخْرَى قِثَّاءٌ وَهُوَ يَأْكُلُ مِنْ هَذِهِ وَيَعَضُّ مِنْ هَذِهِ وَقَالَ إِنَّ أَطْيَبَ الشَّاةِ لَحْمُ الظَّهْرِ

Abdulloh ibn Jaʼfar (roziyallohu anhumo) aytdi: Rasululloh ﷺni oxirgi marta koʻrganimda, u zotning bir qoʻllarida yangi xurmolar, ikkinchisida bodring bor edi; u zot bundan yeb, bundan tishlab turardilar. Va u zot: «Albatta, qoʻyning eng yaxshi (goʻshti) — belning goʻshtidir», dedilar.Абдуллоҳ ибн Жаъфар (розияллоҳу анҳумо) айтди: Расулуллоҳ ﷺни охирги марта кўрганимда, у зотнинг бир қўлларида янги хурмолар, иккинчисида бодринг бор эди; у зот бундан еб, бундан тишлаб турардилар. Ва у зот: «Албатта, қўйнинг энг яхши (гўшти) — белнинг гўштидир», дедилар.

حَدَّثَنَا وَهْبُ بْنُ جَرِيرٍ حَدَّثَنَا أَبِي قَالَ سَمِعْتُ مُحَمَّدَ بْنَ أَبِي يَعْقُوبَ يُحَدِّثُ عَنِ الْحَسَنِ بْنِ سَعْدٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ جَعْفَرٍ قَالَبَعَثَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ جَيْشًا اسْتَعْمَلَ عَلَيْهِمْ زَيْدَ بْنَ حَارِثَةَ وَقَالَ فَإِنْ قُتِلَ زَيْدٌ أَوْ اسْتُشْهِدَ فَأَمِيرُكُمْ جَعْفَرٌ فَإِنْ قُتِلَ أَوْ اسْتُشْهِدَ فَأَمِيرُكُمْ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ رَوَاحَةَ فَلَقُوا الْعَدُوَّ فَأَخَذَ الرَّايَةَ زَيْدٌ فَقَاتَلَ حَتَّى قُتِلَ ثُمَّ أَخَذَ الرَّايَةَ جَعْفَرٌ فَقَاتَلَ حَتَّى قُتِلَ ثُمَّ أَخَذَهَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ رَوَاحَةَ فَقَاتَلَ حَتَّى قُتِلَ ثُمَّ أَخَذَ الرَّايَةَ خَالِدُ بْنُ الْوَلِيدِ فَفَتَحَ اللَّهُ عَلَيْهِ وَأَتَى خَبَرُهُمْ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَخَرَجَ إِلَى النَّاسِ فَحَمِدَ اللَّهَ وَأَثْنَى عَلَيْهِ وَقَالَ إِنَّ إِخْوَانَكُمْ لَقُوا الْعَدُوَّ وَإِنَّ زَيْدًا أَخَذَ الرَّايَةَ فَقَاتَلَ حَتَّى قُتِلَ أَوْ اسْتُشْهِدَ ثُمَّ أَخَذَ الرَّايَةَ بَعْدَهُ جَعْفَرُ بْنُ أَبِي طَالِبٍ فَقَاتَلَ حَتَّى قُتِلَ أَوْ اسْتُشْهِدَ ثُمَّ أَخَذَ الرَّايَةَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ رَوَاحَةَ فَقَاتَلَ حَتَّى قُتِلَ أَوْ اسْتُشْهِدَ ثُمَّ أَخَذَ الرَّايَةَ سَيْفٌ مِنْ سُيُوفِ اللَّهِ خَالِدُ بْنُ الْوَلِيدِ فَفَتَحَ اللَّهُ عَلَيْهِ فَأَمْهَلَ ثُمَّ أَمْهَلَ آلَ جَعْفَرٍ ثَلَاثًا أَنْ يَأْتِيَهُمْ ثُمَّ أَتَاهُمْ فَقَالَ لَا تَبْكُوا عَلَى أَخِي بَعْدَ الْيَوْمِ أَوْ غَدٍ ادْعُوا لِي ابْنَيْ أَخِي قَالَ فَجِيءَ بِنَا كَأَنَّا أَفْرُخٌ فَقَالَ ادْعُوا إِلَيَّ الْحَلَّاقَ فَجِيءَ بِالْحَلَّاقِ فَحَلَقَ رُءُوسَنَا ثُمَّ قَالَ أَمَّا مُحَمَّدٌ فَشَبِيهُ عَمِّنَا أَبِي طَالِبٍ

Abdulloh ibn Jaʼfar (roziyallohu anhumo) aytdi: Rasululloh ﷺ bir qoʻshin joʻnatdilar va ularga Zayd ibn Horisani amir qilib: «Agar Zayd oʻldirilsa yoki shahid boʻlsa, amiringiz Jaʼfar; agar u oʻldirilsa yoki shahid boʻlsa, amiringiz Abdulloh ibn Ravoha», dedilar. Ular dushman bilan uchrashdilar. Bayroqni Zayd oldi va oʻldirilguncha jang qildi; soʻng bayroqni Jaʼfar oldi va oʻldirilguncha jang qildi; soʻng uni Abdulloh ibn Ravoha oldi va oʻldirilguncha jang qildi; soʻng bayroqni Xolid ibn Valid oldi va Alloh unga fath berdi. Ularning xabari Nabiy ﷺga yetdi va u zot odamlarning oldiga chiqib, Allohga hamd va sano aytdilar-da: «Albatta, birodarlaringiz dushman bilan uchrashdilar. Zayd bayroqni olib, oʻldirilguncha — yoki shahid boʻlguncha — jang qildi; soʻng undan keyin bayroqni Jaʼfar ibn Abu Tolib olib, oʻldirilguncha — yoki shahid boʻlguncha — jang qildi; soʻng bayroqni Abdulloh ibn Ravoha olib, oʻldirilguncha — yoki shahid boʻlguncha — jang qildi; soʻng bayroqni Allohning qilichlaridan bir qilich — Xolid ibn Valid oldi va Alloh unga fath berdi», dedilar. Soʻng u zot muhlat berdilar va Jaʼfarning oilasi huzuriga borishni uch (kun) kechiktirdilar, soʻngra ularning oldiga keldilar va: «Bugundan — yoki ertadan — keyin akam uchun yigʻlamanglar. Menga akamning ikki oʻgʻlini chaqiringlar», dedilar. (Abdulloh) aytdi: Shunda biz xuddi (uyasidan olingan) joʻjalardek qilib olib kelindik. U zot: «Menga sartaroshni chaqiringlar», dedilar. Sartarosh keltirildi va u boshlarimizni qirib qoʻydi. Soʻng u zot: «Muhammadga kelsak, u amakimiz Abu Tolibga oʻxshaydi», dedilar.Абдуллоҳ ибн Жаъфар (розияллоҳу анҳумо) айтди: Расулуллоҳ ﷺ бир қўшин жўнатдилар ва уларга Зайд ибн Ҳорисани амир қилиб: «Агар Зайд ўлдирилса ёки шаҳид бўлса, амирингиз Жаъфар; агар у ўлдирилса ёки шаҳид бўлса, амирингиз Абдуллоҳ ибн Равоҳа», дедилар. Улар душман билан учрашдилар. Байроқни Зайд олди ва ўлдирилгунча жанг қилди; сўнг байроқни Жаъфар олди ва ўлдирилгунча жанг қилди; сўнг уни Абдуллоҳ ибн Равоҳа олди ва ўлдирилгунча жанг қилди; сўнг байроқни Холид ибн Валид олди ва Аллоҳ унга фатҳ берди. Уларнинг хабари Набий ﷺга етди ва у зот одамларнинг олдига чиқиб, Аллоҳга ҳамд ва сано айтдилар-да: «Албатта, биродарларингиз душман билан учрашдилар. Зайд байроқни олиб, ўлдирилгунча — ёки шаҳид бўлгунча — жанг қилди; сўнг ундан кейин байроқни Жаъфар ибн Абу Толиб олиб, ўлдирилгунча — ёки шаҳид бўлгунча — жанг қилди; сўнг байроқни Абдуллоҳ ибн Равоҳа олиб, ўлдирилгунча — ёки шаҳид бўлгунча — жанг қилди; сўнг байроқни Аллоҳнинг қиличларидан бир қилич — Холид ибн Валид олди ва Аллоҳ унга фатҳ берди», дедилар. Сўнг у зот муҳлат бердилар ва Жаъфарнинг оиласи ҳузурига боришни уч (кун) кечиктирдилар, сўнгра уларнинг олдига келдилар ва: «Бугундан — ёки эртадан — кейин акам учун йиғламанглар. Менга акамнинг икки ўғлини чақиринглар», дедилар. (Абдуллоҳ) айтди: Шунда биз худди (уясидан олинган) жўжалардек қилиб олиб келиндик. У зот: «Менга сартарошни чақиринглар», дедилар. Сартарош келтирилди ва у бошларимизни қириб қўйди. Сўнг у зот: «Муҳаммадга келсак, у амакимиз Абу Толибга ўхшайди», дедилар.

حَدَّثَنَا سُفْيَانُ حَدَّثَنَا جَعْفَرُ بْنُ خَالِدٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ جَعْفَرٍ قَالَلَمَّا جَاءَ نَعْيُ جَعْفَرٍ حِينَ قُتِلَ قَالَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اصْنَعُوا لِآلِ جَعْفَرٍ طَعَامًا فَقَدْ أَتَاهُمْ أَمْرٌ يَشْغَلُهُمْ أَوْ أَتَاهُمْ مَا يَشْغَلُهُمْ

Abdulloh ibn Jaʼfar (roziyallohu anhumo) aytdi: Jaʼfar oʻldirilib, uning vafot xabari kelganida, Nabiy ﷺ: «Jaʼfarning oilasiga taom tayyorlab beringlar, chunki ularga oʻzlarini band qiladigan ish yetdi», dedilar.Абдуллоҳ ибн Жаъфар (розияллоҳу анҳумо) айтди: Жаъфар ўлдирилиб, унинг вафот хабари келганида, Набий ﷺ: «Жаъфарнинг оиласига таом тайёрлаб беринглар, чунки уларга ўзларини банд қиладиган иш етди», дедилар.

حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ قَالَ ابْنُ جُرَيْجٍ أَخْبَرَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُسَافِعٍ أَنَّ مُصْعَبَ بْنَ شَيْبَةَ أَخْبَرَهُ عَنْ عُقْبَةَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ الْحَارِثِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ جَعْفَرٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ شَكَّ فِي صَلَاتِهِ فَلْيَسْجُدْ سَجْدَتَيْنِ بَعْدَمَا يُسَلِّمُحَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ إِسْحَاقَ أَنْبَأَنَا عَبْدُ اللَّهِ أَنْبَأَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُسَافِعٍ عَنْ عُقْبَةَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ الْحَارِثِ فَذَكَرَ مِثْلَهُ بِإِسْنَادِهِ

Abdulloh ibn Jaʼfar (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Kim namozida shubhaga tushsa, salom bergandan soʻng ikki marta sajda qilsin», dedilar. Boshqa sanad bilan ham xuddi shunga oʻxshashi zikr qilindi.Абдуллоҳ ибн Жаъфар (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ким намозида шубҳага тушса, салом бергандан сўнг икки марта сажда қилсин», дедилар. Бошқа санад билан ҳам худди шунга ўхшаши зикр қилинди.

حَدَّثَنَا وَهْبُ بْنُ جَرِيرٍ حَدَّثَنَا أَبِي قَالَ سَمِعْتُ مُحَمَّدَ بْنَ أَبِي يَعْقُوبَ يُحَدِّثُ عَنِ الْحَسَنِ بْنِ سَعْدٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ جَعْفَرٍ قَالَرَكِبَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بَغْلَتَهُ وَأَرْدَفَنِي خَلْفَهُ وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا تَبَرَّزَ كَانَ أَحَبَّ مَا تَبَرَّزَ فِيهِ هَدَفٌ يَسْتَتِرُ بِهِ أَوْ حَائِشُ نَخْلٍ فَدَخَلَ حَائِطًا لِرَجُلٍ مِنْ الْأَنْصَارِ فَإِذَا فِيهِ نَاضِحٌ لَهُ فَلَمَّا رَأَى النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَنَّ وَذَرَفَتْ عَيْنَاهُ فَنَزَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَمَسَحَ ذِفْرَاهُ وَسَرَاتَهُ فَسَكَنَ فَقَالَ مَنْ رَبُّ هَذَا الْجَمَلِ فَجَاءَ شَابٌّ مِنْ الْأَنْصَارِ فَقَالَ أَنَا فَقَالَ أَلَا تَتَّقِي اللَّهَ فِي هَذِهِ الْبَهِيمَةِ الَّتِي مَلَّكَكَ اللَّهُ إِيَّاهَا فَإِنَّهُ شَكَاكَ إِلَيَّ وَزَعَمَ أَنَّكَ تُجِيعُهُ وَتُدْئِبُهُ ثُمَّ ذَهَبَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الْحَائِطِ فَقَضَى حَاجَتَهُ ثُمَّ تَوَضَّأَ ثُمَّ جَاءَ وَالْمَاءُ يَقْطُرُ مِنْ لِحْيَتِهِ عَلَى صَدْرِهِ فَأَسَرَّ إِلَيَّ شَيْئًا لَا أُحَدِّثُ بِهِ أَحَدًا فَحَرَّجْنَا عَلَيْهِ أَنْ يُحَدِّثَنَا فَقَالَ لَا أُفْشِي عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ سِرَّهُ حَتَّى أَلْقَى اللَّهَ

Abdulloh ibn Jaʼfar (roziyallohu anhumo) aytdi: Rasululloh ﷺ xachirlariga mindilar va meni ortlariga mingashtirib oldilar. Rasululloh ﷺ hojat chiqarganlarida, eng yaxshi koʻrgan (joylari) — pana qiladigan biror doʻnglik yoki xurmozor edi. U zot ansorlardan boʻlgan bir kishining bogʻiga kirdilar; qarasalar, unda uning suv tashiydigan tuyasi bor ekan. U Nabiy ﷺni koʻrgach, nola qildi va koʻzlaridan yosh oqdi. Rasululloh ﷺ (ulovdan) tushib, uning quloqlari ortini va yagʻrinini siladilar, u esa tinchidi. Soʻng: «Bu tuyaning egasi kim?» dedilar. Ansorlardan bir yigit kelib: «Men», dedi. U zot: «Alloh seni egasi qilgan bu hayvon haqida Allohdan qoʻrqmaysanmi? U menga sendan shikoyat qildi va sen uni och qoldirasan hamda horitasan, deb daʼvo qildi», dedilar. Soʻng Rasululloh ﷺ bogʻ ichiga borib, hojatlarini chiqardilar, soʻng tahorat oldilar, soʻng soqollaridan koʻkraklariga suv tomib turgan holda keldilar va menga bir narsani sir qilib aytdilarki, men uni hech kimga soʻzlamayman. Biz undan buni bizga soʻzlab berishini qattiq talab qildik, u esa: «Men Rasululloh ﷺning sirlarini to Allohga yoʻliqqunimcha oshkor qilmayman», dedi.Абдуллоҳ ибн Жаъфар (розияллоҳу анҳумо) айтди: Расулуллоҳ ﷺ хачирларига миндилар ва мени ортларига мингаштириб олдилар. Расулуллоҳ ﷺ ҳожат чиқарганларида, энг яхши кўрган (жойлари) — пана қиладиган бирор дўнглик ёки хурмозор эди. У зот ансорлардан бўлган бир кишининг боғига кирдилар; қарасалар, унда унинг сув ташийдиган туяси бор экан. У Набий ﷺни кўргач, нола қилди ва кўзларидан ёш оқди. Расулуллоҳ ﷺ (уловдан) тушиб, унинг қулоқлари ортини ва яғринини силадилар, у эса тинчиди. Сўнг: «Бу туянинг эгаси ким?» дедилар. Ансорлардан бир йигит келиб: «Мен», деди. У зот: «Аллоҳ сени эгаси қилган бу ҳайвон ҳақида Аллоҳдан қўрқмайсанми? У менга сендан шикоят қилди ва сен уни оч қолдирасан ҳамда ҳоритасан, деб даъво қилди», дедилар. Сўнг Расулуллоҳ ﷺ боғ ичига бориб, ҳожатларини чиқардилар, сўнг таҳорат олдилар, сўнг соқолларидан кўкракларига сув томиб турган ҳолда келдилар ва менга бир нарсани сир қилиб айтдиларки, мен уни ҳеч кимга сўзламайман. Биз ундан буни бизга сўзлаб беришини қаттиқ талаб қилдик, у эса: «Мен Расулуллоҳ ﷺнинг сирларини то Аллоҳга йўлиққунимча ошкор қилмайман», деди.

حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ ابْنِ أَبِي رَافِعٍ مَوْلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَأَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ جَعْفَرٍ كَانَ يَتَخَتَّمُ فِي يَمِينِهِ وَزَعَمَ أَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ يَتَخَتَّمُ فِي يَمِينِهِ

Rasululloh ﷺning mavlosi Abu Rofiʼning oʻgʻlidan rivoyat qilinadi: Abdulloh ibn Jaʼfar uzukni oʻng qoʻliga taqar va Nabiy ﷺ uzukni oʻng qoʻllariga taqar edilar, deb aytar edi.Расулуллоҳ ﷺнинг мавлоси Абу Рофиънинг ўғлидан ривоят қилинади: Абдуллоҳ ибн Жаъфар узукни ўнг қўлига тақар ва Набий ﷺ узукни ўнг қўлларига тақар эдилар, деб айтар эди.

حَدَّثَنَا هَاشِمُ بْنُ الْقَاسِمِ حَدَّثَنَا الْمَسْعُودِيُّ حَدَّثَنَا شَيْخٌ قَدِمَ عَلَيْنَا مِنْ الْحِجَازِ قَالَشَهِدْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ الزُّبَيْرِ وَعَبْدَ اللَّهِ بْنَ جَعْفَرٍ بِالْمُزْدَلِفَةِ فَكَانَ ابْنُ الزُّبَيْرِ يَحُزُّ اللَّحْمَ لِعَبْدِ اللَّهِ بْنِ جَعْفَرٍ فَقَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ جَعْفَرٍ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ أَطْيَبُ اللَّحْمِ لَحْمُ الظَّهْرِ

Hijozdan bizning oldimizga kelgan bir shayx aytdi: Men Abdulloh ibn Zubayr bilan Abdulloh ibn Jaʼfarni Muzdalifada koʻrdim. Ibn Zubayr Abdulloh ibn Jaʼfarga goʻshtni boʻlaklab berardi. Shunda Abdulloh ibn Jaʼfar: «Men Rasululloh ﷺning: ‹Goʻshtning eng yaxshisi belning goʻshtidir›, deganlarini eshitganman», dedi.Ҳижоздан бизнинг олдимизга келган бир шайх айтди: Мен Абдуллоҳ ибн Зубайр билан Абдуллоҳ ибн Жаъфарни Муздалифада кўрдим. Ибн Зубайр Абдуллоҳ ибн Жаъфарга гўштни бўлаклаб берарди. Шунда Абдуллоҳ ибн Жаъфар: «Мен Расулуллоҳ ﷺнинг: ‹Гўштнинг энг яхшиси белнинг гўштидир›, деганларини эшитганман», деди.

حَدَّثَنَا أَحْمَدُ بْنُ عَبْدِ الْمَلِكِ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ سَلَمَةَ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْحَاقَ عَنْ إِسْمَاعِيلَ بْنِ أَبِي حَكِيمٍ عَنِ الْقَاسِمِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ جَعْفَرٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مَا يَنْبَغِي لِنَبِيٍّ أَنْ يَقُولَ إِنِّي خَيْرٌ مِنْ يُونُسَ بْنِ مَتَّىقَالَ أَبُو عَبْد الرَّحْمَنِ و حَدَّثَنَاه هَارُونُ بْنُ مَعْرُوفٍ مِثْلَهُ

Abdulloh ibn Jaʼfar (roziyallohu anhumo) aytdi: Rasululloh ﷺ: «Hech bir paygʻambarga ‹Men Yunus ibn Mattodan yaxshiroqman› deyish loyiq emas», dedilar. Abu Abdurrahmon aytdi: Buni bizga Horun ibn Maʼruf ham xuddi shunday soʻzlab berdi.Абдуллоҳ ибн Жаъфар (розияллоҳу анҳумо) айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Ҳеч бир пайғамбарга ‹Мен Юнус ибн Маттодан яхшироқман› дейиш лойиқ эмас», дедилар. Абу Абдурраҳмон айтди: Буни бизга Ҳорун ибн Маъруф ҳам худди шундай сўзлаб берди.

حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ حَدَّثَنَا أَبِي عَنِ ابْنِ إِسْحَاقَ قَالَ فَحَدَّثَنِي هِشَامُ بْنُ عُرْوَةَ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنْ أَبِيهِ عُرْوَةَ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ جَعْفَرِ بْنِ أَبِي طَالِبٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أُمِرْتُ أَنْ أُبَشِّرَ خَدِيجَةَ بِبَيْتٍ مِنْ قَصَبٍ لَا صَخَبَ فِيهِ وَلَا نَصَبَ

Abdulloh ibn Jaʼfar ibn Abu Tolib (roziyallohu anhumo) aytdi: Rasululloh ﷺ: «Men Xadijaga qamishdan (yasalgan) bir uy bilan xushxabar berishga buyurildim — unda na shovqin bor, na charchoq», dedilar.Абдуллоҳ ибн Жаъфар ибн Абу Толиб (розияллоҳу анҳумо) айтди: Расулуллоҳ ﷺ: «Мен Хадижага қамишдан (ясалган) бир уй билан хушхабар беришга буюрилдим — унда на шовқин бор, на чарчоқ», дедилар.

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنِي مِسْعَرٌ عَنْ شَيْخٍ مِنْ فَهْمٍ قَالَ سَمِعْتُ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ جَعْفَرٍ قَالَأُتِيَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ بِلَحْمٍ فَجَعَلَ الْقَوْمُ يُلَقُّونَهُ اللَّحْمَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ أَطْيَبَ اللَّحْمِ لَحْمُ الظَّهْرِ

Abdulloh ibn Jaʼfar (roziyallohu anhumo) aytdi: Rasululloh ﷺga goʻsht keltirildi va qavm u zotga goʻshtdan tutib bera boshladi. Shunda Rasululloh ﷺ: «Albatta, goʻshtning eng yaxshisi belning goʻshtidir», dedilar.Абдуллоҳ ибн Жаъфар (розияллоҳу анҳумо) айтди: Расулуллоҳ ﷺга гўшт келтирилди ва қавм у зотга гўштдан тутиб бера бошлади. Шунда Расулуллоҳ ﷺ: «Албатта, гўштнинг энг яхшиси белнинг гўштидир», дедилар.

حَدَّثَنَا رَوْحٌ حَدَّثَنَا ابْنُ جُرَيْجٍ أَخْبَرَنِي جَعْفَرُ بْنُ خَالِدِ ابْنِ سَارَّةَ أَنَّ أَبَاهُ أَخْبَرَهُ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ جَعْفَرٍ قَالَلَوْ رَأَيْتَنِي وَقُثَمَ وَعُبَيْدَ اللَّهِ ابْنَيْ عَبَّاسٍ وَنَحْنُ صِبْيَانٌ نَلْعَبُ إِذْ مَرَّ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى دَابَّةٍ فَقَالَ ارْفَعُوا هَذَا إِلَيَّ قَالَ فَحَمَلَنِي أَمَامَهُ وَقَالَ لِقُثَمَ ارْفَعُوا هَذَا إِلَيَّ فَجَعَلَهُ وَرَاءَهُ وَكَانَ عُبَيْدُ اللَّهِ أَحَبَّ إِلَى عَبَّاسٍ مِنْ قُثَمَ فَمَا اسْتَحَى مِنْ عَمِّهِ أَنْ حَمَلَ قُثَمًا وَتَرَكَهُ قَالَ ثُمَّ مَسَحَ عَلَى رَأْسِي ثَلَاثًا وَقَالَ كُلَّمَا مَسَحَ اللَّهُمَّ اخْلُفْ جَعْفَرًا فِي وَلَدِهِ قَالَ قُلْتُ لِعَبْدِ اللَّهِ مَا فَعَلَ قُثَمُ قَالَ اسْتُشْهِدَ قَالَ قُلْتُ اللَّهُ أَعْلَمُ بِالْخَيْرِ وَرَسُولُهُ بِالْخَيْرِ قَالَ أَجَلْ

Abdulloh ibn Jaʼfar (roziyallohu anhumo) aytdi: Meni va Abbosning ikki oʻgʻli Qusam bilan Ubaydullohni bir koʻrsang edi — biz bolalar boʻlib oʻynab yurardik. Shu payt Nabiy ﷺ bir ulov ustida oʻtib qoldilar va: «Mana buni menga koʻtaringlar», dedilar. (Abdulloh) aytdi: Meni oʻz oldilariga mindirdilar. Soʻng Qusam haqida: «Mana buni ham menga koʻtaringlar», dedilar va uni ortlariga oʻtqazdilar. Ubaydulloh Abbosga Qusamdan koʻra suyukliroq edi; ammo u zot Qusamni mindirib, uni qoldirganlaridan amakilaridan uyalmadilar. (Abdulloh) aytdi: Soʻng boshimni uch marta silab, har silaganlarida: «Allohim, Jaʼfarning oʻrnini uning farzandida (toʻldirgin)», dedilar. (Roviy) aytdi: Men Abdullohga: «Qusam nima boʻldi?» dedim. U: «Shahid boʻldi», dedi. Men: «Alloh xayrni yaxshiroq biladi, Uning Rasuli ham xayrni (yaxshiroq biladi)», dedim. U: «Ha, shundoq», dedi.Абдуллоҳ ибн Жаъфар (розияллоҳу анҳумо) айтди: Мени ва Аббоснинг икки ўғли Қусам билан Убайдуллоҳни бир кўрсанг эди — биз болалар бўлиб ўйнаб юрардик. Шу пайт Набий ﷺ бир улов устида ўтиб қолдилар ва: «Мана буни менга кўтаринглар», дедилар. (Абдуллоҳ) айтди: Мени ўз олдиларига миндирдилар. Сўнг Қусам ҳақида: «Мана буни ҳам менга кўтаринглар», дедилар ва уни ортларига ўтқаздилар. Убайдуллоҳ Аббосга Қусамдан кўра суюклироқ эди; аммо у зот Қусамни миндириб, уни қолдирганларидан амакиларидан уялмадилар. (Абдуллоҳ) айтди: Сўнг бошимни уч марта силаб, ҳар силаганларида: «Аллоҳим, Жаъфарнинг ўрнини унинг фарзандида (тўлдиргин)», дедилар. (Ровий) айтди: Мен Абдуллоҳга: «Қусам нима бўлди?» дедим. У: «Шаҳид бўлди», деди. Мен: «Аллоҳ хайрни яхшироқ билади, Унинг Расули ҳам хайрни (яхшироқ билади)», дедим. У: «Ҳа, шундоқ», деди.

حَدَّثَنَا رَوْحٌ قَالَ قَالَ ابْنُ جُرَيْجٍ أَخْبَرَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ مُسَافِعٍ أَنَّ مُصْعَبَ بْنَ شَيْبَةَ أَخْبَرَهُ عَنْ عُقْبَةَ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ الْحَارِثِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ جَعْفَرٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مَنْ شَكَّ فِي صَلَاتِهِ فَلْيَسْجُدْ سَجْدَتَيْنِ بَعْدَمَا يُسَلِّمُ

Abdulloh ibn Jaʼfar (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ aytdilar: «Kim namozida shubhalansa, salom berganidan keyin ikki sajda qilsin.»Абдуллоҳ ибн Жаъфар (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ айтдилар: «Ким намозида шубҳаланса, салом берганидан кейин икки сажда қилсин.»

حَدَّثَنَا عَبْدُ الصَّمَدِ حَدَّثَنَا حَمَّادُ بْنُ سَلَمَةَ عَنِ ابْنِ أَبِي رَافِعٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ جَعْفَرٍأَنَّهُ زَوَّجَ ابْنَتَهُ مِنْ الْحَجَّاجِ بْنِ يُوسُفَ فَقَالَ لَهَا إِذَا دَخَلَ بِكِ فَقُولِي لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ الْحَلِيمُ الْكَرِيمُ سُبْحَانَ اللَّهِ رَبِّ الْعَرْشِ الْعَظِيمِ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ وَزَعَمَ أَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كَانَ إِذَا حَزَبَهُ أَمْرٌ قَالَ هَذَاقَالَ حَمَّادٌ ظَنَنْتُ أَنَّهُ قَالَ فَلَمْ يَصِلْ إِلَيْهَا

Abdulloh ibn Jaʼfar (roziyallohu anhumo) qizini Hajjoj ibn Yusufga uzatdi va unga: «U sening oldingga kirganida, ‹Loa iloaha illalloahul Haliymul Kariym. Subhaanalloahi Rabbil Arshil Aziym. Alhamdu lilloahi Rabbil aalamiyn› degin», dedi. U Rasululloh ﷺni biror ish qiyin kelganda shuni aytar edilar, deb zikr qildi. Hammod aytdi: Menimcha, u: «Bas, (Hajjoj) unga yeta olmadi», dedi.Абдуллоҳ ибн Жаъфар (розияллоҳу анҳумо) қизини Ҳажжож ибн Юсуфга узатди ва унга: «У сенинг олдингга кирганида, ‹Лоа илоаҳа иллаллоаҳул Ҳалиймул Карийм. Субҳааналлоаҳи Раббил Аршил Азийм. Алҳамду лиллоаҳи Раббил ааламийн› дегин», деди. У Расулуллоҳ ﷺни бирор иш қийин келганда шуни айтар эдилар, деб зикр қилди. Ҳаммод айтди: Менимча, у: «Бас, (Ҳажжож) унга ета олмади», деди.