حَدَّثَنَا إِسْمَاعِيلُ بْنُ عُمَرَ أَبُو الْمُنْذِرِ قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ أَبِي عَلِيٍّ الزَّرَّادِ قَالَ حَدَّثَنِي جَعْفَرُ بْنُ تَمَّامِ بْنِ عَبَّاسٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَأَتَوْا النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَوْ أُتِيَ فَقَالَ مَا لِي أَرَاكُمْ تَأْتُونِي قُلْحًا اسْتَاكُوا لَوْلَا أَنْ أَشُقَّ عَلَى أُمَّتِي لَفَرَضْتُ عَلَيْهِمْ السِّوَاكَ كَمَا فَرَضْتُ عَلَيْهِمْ الْوُضُوءَ
Tammom ibn Abbos (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Ular Nabiy ﷺning huzurlariga keldilar — yoki u zotning huzurlariga kelindi. Shunda u zot: «Nega men sizlarni tishlaringiz sargʻaygan holda huzurimga kelayotganingizni koʻryapman? Misvok qilinglar! Agar ummatimga mashaqqat boʻlishidan qoʻrqmaganimda, ularga tahoratni farz qilganimdek, misvokni ham farz qilgan boʻlardim», dedilar.Таммом ибн Аббос (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Улар Набий ﷺнинг ҳузурларига келдилар — ёки у зотнинг ҳузурларига келинди. Шунда у зот: «Нега мен сизларни тишларингиз сарғайган ҳолда ҳузуримга келаётганингизни кўряпман? Мисвок қилинглар! Агар умматимга машаққат бўлишидан қўрқмаганимда, уларга таҳоратни фарз қилганимдек, мисвокни ҳам фарз қилган бўлардим», дедилар.