Vosila ibn al-Asqaʼ (roziyallohu anhu) aytdi: «Bir kuni Rasululloh ﷺning huzurlarida hozir edim. U zotning oldilariga bir kishi kelib: ‹Yo Rasululloh, men aziz va ulugʻ Allohning hadlaridan bir hadga (sazovor ish) qildim, menda Allohning haddini bajaring›, dedi. U zot yuz oʻgirdilar. Soʻng u ikkinchi marta keldi, u zot undan yuz oʻgirdilar. Soʻng uni uchinchi marta aytdi, u zot yana undan yuz oʻgirdilar. Keyin namozga iqomat aytildi. U zot namozni tugatganlarida, u toʻrtinchi marta kelib: ‹Men aziz va ulugʻ Allohning hadlaridan bir hadga (sazovor ish) qildim, menda aziz va ulugʻ Allohning haddini bajaring›, dedi. Shunda u zot uni chaqirib: ‹Sen tahoratni — yoki: vuzuni — chiroyli qilib olib, hozirgina biz bilan namozda hozir boʻlmadingmi?› dedilar. U: ‹Ha›, dedi. U zot: ‹Bor, u sening kafforatingdir›, dedilar».Восила ибн ал-Асқаъ (розияллоҳу анҳу) айтди: «Бир куни Расулуллоҳ ﷺнинг ҳузурларида ҳозир эдим. У зотнинг олдиларига бир киши келиб: ‹Ё Расулуллоҳ, мен азиз ва улуғ Аллоҳнинг ҳадларидан бир ҳадга (сазовор иш) қилдим, менда Аллоҳнинг ҳаддини бажаринг›, деди. У зот юз ўгирдилар. Сўнг у иккинчи марта келди, у зот ундан юз ўгирдилар. Сўнг уни учинчи марта айтди, у зот яна ундан юз ўгирдилар. Кейин намозга иқомат айтилди. У зот намозни тугатганларида, у тўртинчи марта келиб: ‹Мен азиз ва улуғ Аллоҳнинг ҳадларидан бир ҳадга (сазовор иш) қилдим, менда азиз ва улуғ Аллоҳнинг ҳаддини бажаринг›, деди. Шунда у зот уни чақириб: ‹Сен таҳоратни — ёки: вузуни — чиройли қилиб олиб, ҳозиргина биз билан намозда ҳозир бўлмадингми?› дедилар. У: ‹Ҳа›, деди. У зот: ‹Бор, у сенинг каффоратингдир›, дедилар».