Shaddod ibn al-Hod (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ kunduzning oxiridagi ikki namozning biri — peshin yoki asr namozida yonimizga chiqdilar, u zot Hasan yoki Husaynni koʻtarib olgan edilar. Nabiy ﷺ oldga oʻtib, uni qoʻyib qoʻydilar, soʻng namoz uchun takbir aytib, namoz oʻqidilar. Namozlari orasida bir sajdani choʻzib yubordilar. U aytdi: «Boshimni koʻtardim, qarasam, bola Rasululloh ﷺ ning ustlarida, u zot esa sajdada edilar. Shundan sajdamga qaytdim.» Rasululloh ﷺ namozni tugatganlarida, odamlar: «Ey Allohning Rasuli, siz namozingiz orasida bir sajdani shu qadar choʻzib yubordingizki, biz bir voqea yuz berdi yoki sizga vahiy nozil boʻlyapti, deb oʻyladik», dedilar. U zot: «Bularning hech biri boʻlgani yoʻq, balki oʻgʻilcham meni ulov qilib mindi, uni oshiqtirishni yoqtirmadim, toki oʻz hojatini bitirgunicha», dedilar.Шаддод ибн ал-Ҳод (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ кундузнинг охиридаги икки намознинг бири — пешин ёки аср намозида ёнимизга чиқдилар, у зот Ҳасан ёки Ҳусайнни кўтариб олган эдилар. Набий ﷺ олдга ўтиб, уни қўйиб қўйдилар, сўнг намоз учун такбир айтиб, намоз ўқидилар. Намозлари орасида бир саждани чўзиб юбордилар. У айтди: «Бошимни кўтардим, қарасам, бола Расулуллоҳ ﷺ нинг устларида, у зот эса саждада эдилар. Шундан саждамга қайтдим.» Расулуллоҳ ﷺ намозни тугатганларида, одамлар: «Эй Аллоҳнинг Расули, сиз намозингиз орасида бир саждани шу қадар чўзиб юбордингизки, биз бир воқеа юз берди ёки сизга ваҳий нозил бўляпти, деб ўйладик», дедилар. У зот: «Буларнинг ҳеч бири бўлгани йўқ, балки ўғилчам мени улов қилиб минди, уни ошиқтиришни ёқтирмадим, токи ўз ҳожатини битиргунича», дедилар.