قَالَ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ قَالَ حَدَّثَنَا شَرِيكُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ عَنْ عُثْمَانَ بْنِ عُمَيْرٍ عَنْ زَاذَانَ أَبِي عُمَرَ عَنْ عُلَيْمٍ قَالَكُنَّا جُلُوسًا عَلَى سَطْحٍ مَعَنَا رَجُلٌ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ يَزِيدُ لَا أَعْلَمُهُ إِلَّا عَبْسًا الْغِفَارِيَّ وَالنَّاسُ يَخُوضُونَ فِي الطَّاعُونِ فَقَالَ عَبَسٌ يَا طَاعُونُ خُذْنِي ثَلَاثًا يَقُولُهَا فَقَالَ لَهُ عُلَيْمٌ لِمَ تَقُولُ هَذَا أَلَمْ يَقُلْ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يَتَمَنَّى أَحَدُكُمْ الْمَوْتَ فَإِنَّهُ عِنْدَ انْقِطَاعِ عَمَلِهِ لَا يُرَدُّ فَيُسْتَعْتَبَ فَقَالَ إِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ بَادِرُوا بِالْمَوْتِ سِتًّا إِمْرَةَ السُّفَهَاءِ وَكَثْرَةَ الشَّرْطِ وَبَيْعَ الْحُكْمِ وَاسْتِخْفَافًا بِالدَّمِ وَقَطِيعَةَ الرَّحِمِ وَنَشْئًا يَتَّخِذُونَ الْقُرْآنَ مَزَامِيرَ يُقَدِّمُونَهُ يُغَنِّيهِمْ وَإِنْ كَانَ أَقَلَّ مِنْهُمْ فِقْهًا

Ulaym aytdi: «Bir tomda oʻtirgan edik, biz bilan birga Nabiy ﷺning sahobalaridan bir kishi bor edi — Yazid: ‹Men uni Abs al-Gʻiforiydan boshqa deb bilmayman›, dedi — odamlar toun haqida gaplashib oʻtirishardi. Shunda Abs: ‹Ey toun, meni ol!› dedi, buni uch marta aytdi. Ulaym unga: ‹Nega bunday deysiz? Rasululloh ﷺ: «Sizlardan biringiz oʻlimni tamanno qilmasin, chunki u (oʻlim) amalining uzilishi (paytida) boʻladi; (banda) qaytarilmaydiki, (Robbini) rozi qilishga urinsa», demaganmidilar?› dedi. U: ‹Men Rasululloh ﷺning shunday deganlarini eshitganman: Oltita (narsa)dan avval oʻlimga shoshilinglar: safihlarning hukmronligi, shurtaning koʻpayishi, hukmning sotilishi, qonni yengil sanash, qarindoshlik rishtasini uzish va Qurʼonni nay qilib oladigan bir avlod — ular fiqhda oʻzlaridan kam boʻlsa ham, oʻzlariga kuylab beradiganini (imomlikka) oldinga oʻtkazadilar›, dedi».Улайм айтди: «Бир томда ўтирган эдик, биз билан бирга Набий ﷺнинг саҳобаларидан бир киши бор эди — Язид: ‹Мен уни Абс ал-Ғифорийдан бошқа деб билмайман›, деди — одамлар тоун ҳақида гаплашиб ўтиришарди. Шунда Абс: ‹Эй тоун, мени ол!› деди, буни уч марта айтди. Улайм унга: ‹Нега бундай дейсиз? Расулуллоҳ ﷺ: «Сизлардан бирингиз ўлимни таманно қилмасин, чунки у (ўлим) амалининг узилиши (пайтида) бўлади; (банда) қайтарилмайдики, (Роббини) рози қилишга уринса», демаганмидилар?› деди. У: ‹Мен Расулуллоҳ ﷺнинг шундай деганларини эшитганман: Олтита (нарса)дан аввал ўлимга шошилинглар: сафиҳларнинг ҳукмронлиги, шуртанинг кўпайиши, ҳукмнинг сотилиши, қонни енгил санаш, қариндошлик риштасини узиш ва Қуръонни най қилиб оладиган бир авлод — улар фиқҳда ўзларидан кам бўлса ҳам, ўзларига куйлаб берадиганини (имомликка) олдинга ўтказадилар›, деди».