حَدَّثَنَا أَسْوَدُ بْنُ عَامِرٍ قَالَ حَدَّثَنَا مُسْلِمُ بْنُ خَالِدٍ عَنْ عَمْرِو بْنِ يَحْيَى الْمَازِنِيِّ عَنْ أَبِيهِ عَنْ شُقْرَانَ مَوْلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَرَأَيْتُهُ يَعْنِي النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مُتَوَجِّهًا إِلَى خَيْبَرَ عَلَى حِمَارٍ يُصَلِّي عَلَيْهِ يُومِئُ إِيمَاءً

Rasululloh ﷺning mavlosi Shuqron (roziyallohu anhu) aytdi: «Men u zotni — yaʼni Nabiy ﷺni — Xaybar tomon yoʻl olganlarida eshak ustida ishora bilan namoz oʻqiyotganlarini koʻrdim».Расулуллоҳ ﷺнинг мавлоси Шуқрон (розияллоҳу анҳу) айтди: «Мен у зотни — яъни Набий ﷺни — Хайбар томон йўл олганларида эшак устида ишора билан намоз ўқиётганларини кўрдим».