قَالَ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ قَالَ أَخْبَرَنَا هَمَّامُ بْنُ يَحْيَى عَنِ الْقَاسِمِ بْنِ عَبْدِ الْوَاحِدِ الْمَكِّيِّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ مُحَمَّدِ بْنِ عَقِيلٍ أَنَّهُ سَمِعَ جَابِرَ بْنَ عَبْدِ اللَّهِ يَقُولُبَلَغَنِي حَدِيثٌ عَنْ رَجُلٍ سَمِعَهُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَاشْتَرَيْتُ بَعِيرًا ثُمَّ شَدَدْتُ عَلَيْهِ رَحْلِي فَسِرْتُ إِلَيْهِ شَهْرًا حَتَّى قَدِمْتُ عَلَيْهِ الشَّامَ فَإِذَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أُنَيْسٍ فَقُلْتُ لِلْبَوَّابِ قُلْ لَهُ جَابِرٌ عَلَى الْبَابِ فَقَالَ ابْنُ عَبْدِ اللَّهِ قُلْتُ نَعَمْ فَخَرَجَ يَطَأُ ثَوْبَهُ فَاعْتَنَقَنِي وَاعْتَنَقْتُهُ فَقُلْتُ حَدِيثًا بَلَغَنِي عَنْكَ أَنَّكَ سَمِعْتَهُ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي الْقِصَاصِ فَخَشِيتُ أَنْ تَمُوتَ أَوْ أَمُوتَ قَبْلَ أَنْ أَسْمَعَهُ قَالَ سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ يُحْشَرُ النَّاسُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ أَوْ قَالَ الْعِبَادُ عُرَاةً غُرْلًا بُهْمًا قَالَ قُلْنَا وَمَا بُهْمًا قَالَ لَيْسَ مَعَهُمْ شَيْءٌ ثُمَّ يُنَادِيهِمْ بِصَوْتٍ يَسْمَعُهُ مِنْ قُرْبٍ أَنَا الْمَلِكُ أَنَا الدَّيَّانُ وَلَا يَنْبَغِي لِأَحَدٍ مِنْ أَهْلِ النَّارِ أَنْ يَدْخُلَ النَّارَ وَلَهُ عِنْدَ أَحَدٍ مِنْ أَهْلِ الْجَنَّةِ حَقٌّ حَتَّى أَقُصَّهُ مِنْهُ وَلَا يَنْبَغِي لِأَحَدٍ مِنْ أَهْلِ الْجَنَّةِ أَنْ يَدْخُلَ الْجَنَّةَ وَلِأَحَدٍ مِنْ أَهْلِ النَّارِ عِنْدَهُ حَقٌّ حَتَّى أَقُصَّهُ مِنْهُ حَتَّى اللَّطْمَةُ قَالَ قُلْنَا كَيْفَ وَإِنَّا إِنَّمَا نَأْتِي اللَّهَ عَزَّ وَجَلَّ عُرَاةً غُرْلًا بُهْمًا قَالَ بِالْحَسَنَاتِ وَالسَّيِّئَاتِ

Jobir ibn Abdulloh (roziyallohu anhu) aytdi: «Menga Rasululloh ﷺdan (hadis) eshitgan bir kishi haqida bir hadis yetib keldi. Shunda bir tuya sotib olib, unga egarimni bogʻladim va u tomon bir oy yurdim, nihoyat uning huzuriga Shomga bordim. Qarasam, u Abdulloh ibn Unays (roziyallohu anhu) ekan. Eshik ogʻasiga: ‹Unga ayt, Jobir eshik oldida›, dedim. U: ‹Abdullohning oʻgʻlimi?› dedi. Men: ‹Ha›, dedim. U kiyimini bosgan holda (shoshib) chiqdi va meni quchoqladi, men ham uni quchoqladim. Men: ‹Senga qasos haqida Rasululloh ﷺdan eshitgan bir hadising haqida (xabar) yetib keldi. Uni eshitmasimdan avval sen oʻlib qolishingdan yoki men oʻlib qolishimdan qoʻrqdim›, dedim». U dedi: Rasululloh ﷺning shunday deganlarini eshitdim: «Qiyomat kuni odamlar — yoki: bandalar — yalangʻoch, sunnatsiz va buhman holda toʻplanadilar». Biz: «Buhman nima?» dedik. U: «Ular bilan hech narsa boʻlmaydi (degani)», dedi. «Soʻng ularga yaqindan eshitiladigan bir ovoz bilan nido qiladi: Men Malikman, Men Dayyonman! Doʻzax ahlidan birortasining jannat ahlidan birortasida haqqi boʻla turib doʻzaxga kirishi durust emas, toki Men undan qasosini olib bermagunimcha; jannat ahlidan birortasining doʻzax ahlidan bir kishining unda haqqi boʻla turib jannatga kirishi durust emas, toki Men undan qasosini olib bermagunimcha — hatto bir shapaloq (uchun) ham». Biz: «Bu qanday boʻladi, holbuki biz aziz va ulugʻ Allohning huzuriga yalangʻoch, sunnatsiz va hech narsasiz kelamiz-ku?» dedik. U: «Yaxshiliklar va yomonliklar bilan», dedi.Жобир ибн Абдуллоҳ (розияллоҳу анҳу) айтди: «Менга Расулуллоҳ ﷺдан (ҳадис) эшитган бир киши ҳақида бир ҳадис етиб келди. Шунда бир туя сотиб олиб, унга эгаримни боғладим ва у томон бир ой юрдим, ниҳоят унинг ҳузурига Шомга бордим. Қарасам, у Абдуллоҳ ибн Унайс (розияллоҳу анҳу) экан. Эшик оғасига: ‹Унга айт, Жобир эшик олдида›, дедим. У: ‹Абдуллоҳнинг ўғлими?› деди. Мен: ‹Ҳа›, дедим. У кийимини босган ҳолда (шошиб) чиқди ва мени қучоқлади, мен ҳам уни қучоқладим. Мен: ‹Сенга қасос ҳақида Расулуллоҳ ﷺдан эшитган бир ҳадисинг ҳақида (хабар) етиб келди. Уни эшитмасимдан аввал сен ўлиб қолишингдан ёки мен ўлиб қолишимдан қўрқдим›, дедим». У деди: Расулуллоҳ ﷺнинг шундай деганларини эшитдим: «Қиёмат куни одамлар — ёки: бандалар — яланғоч, суннатсиз ва буҳман ҳолда тўпланадилар». Биз: «Буҳман нима?» дедик. У: «Улар билан ҳеч нарса бўлмайди (дегани)», деди. «Сўнг уларга яқиндан эшитиладиган бир овоз билан нидо қилади: Мен Маликман, Мен Дайёнман! Дўзах аҳлидан бирортасининг жаннат аҳлидан бирортасида ҳаққи бўла туриб дўзахга кириши дуруст эмас, токи Мен ундан қасосини олиб бермагунимча; жаннат аҳлидан бирортасининг дўзах аҳлидан бир кишининг унда ҳаққи бўла туриб жаннатга кириши дуруст эмас, токи Мен ундан қасосини олиб бермагунимча — ҳатто бир шапалоқ (учун) ҳам». Биз: «Бу қандай бўлади, ҳолбуки биз азиз ва улуғ Аллоҳнинг ҳузурига яланғоч, суннатсиз ва ҳеч нарсасиз келамиз-ку?» дедик. У: «Яхшиликлар ва ёмонликлар билан», деди.

قَالَ حَدَّثَنَا يُونُسُ بْنُ مُحَمَّدٍ قَالَ حَدَّثَنَا لَيْثٌ عَنْ هِشَامِ بْنِ سَعْدٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ زَيْدِ بْنِ الْمُهَاجِرِ بْنِ قُنْفُذٍ التَّيْمِيِّ عَنْ أَبِي أُمَامَةَ الْأَنْصَارِيِّ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أُنَيْسٍ الْجُهَنِيِّ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّ مِنْ أَكْبَرِ الْكَبَائِرِ الشِّرْكَ بِاللَّهِ وَعُقُوقَ الْوَالِدَيْنِ وَالْيَمِينَ الْغَمُوسَ وَمَا حَلَفَ حَالِفٌ بِاللَّهِ يَمِينًا صَبْرًا فَأَدْخَلَ فِيهَا مِثْلَ جَنَاحِ بَعُوضَةٍ إِلَّا جَعَلَهُ اللَّهُ نُكْتَةً فِي قَلْبِهِ إِلَى يَوْمِ الْقِيَامَةِ

Abdulloh ibn Unays al-Juhaniy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Eng katta gunohlardan Allohga shirk keltirish, ota-onaga oqlik qilish, yolgʻon qasam ichish hamda kishining (boshqaning haqqini yeb) qasdma-qasd ichgan qasamiga chivinning qanotidek (yolgʻon) qoʻshishidir; bunday qilgan kishining qalbiga qiyomat kunigacha (turadigan) bir nuqta solib qoʻyiladi», dedilar.Абдуллоҳ ибн Унайс ал-Жуҳаний (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Энг катта гуноҳлардан Аллоҳга ширк келтириш, ота-онага оқлик қилиш, ёлғон қасам ичиш ҳамда кишининг (бошқанинг ҳаққини еб) қасдма-қасд ичган қасамига чивиннинг қанотидек (ёлғон) қўшишидир; бундай қилган кишининг қалбига қиёмат кунигача (турадиган) бир нуқта солиб қўйилади», дедилар.

حَدَّثَنَا أَبُو سَلَمَةَ الْخُزَاعِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ اللَّهِ بْنُ جَعْفَرٍ يَعْنِي الْمَخْرَمِيَّ عَنْ يَزِيدَ بْنِ الْهَادِ عَنْ أَبِي بَكْرِ بْنِ حَزْمٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أُنَيْسٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ لَهُمْ وَسَأَلُوهُ عَنْ لَيْلَةٍ يَتَرَاءَوْنَهَا فِي رَمَضَانَ قَالَ لَيْلَةُ ثَلَاثٍ وَعِشْرِينَ

Abdulloh ibn Unays (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, ular Nabiy ﷺdan Ramazonda kuzatiladigan (Qadr) kechasi haqida soʻraganlarida, u zot ularga: «Yigirma uchinchi kecha», dedilar.Абдуллоҳ ибн Унайс (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, улар Набий ﷺдан Рамазонда кузатиладиган (Қадр) кечаси ҳақида сўраганларида, у зот уларга: «Йигирма учинчи кеча», дедилар.

قَالَ حَدَّثَنَا أَنَسُ بْنُ عِيَاضٍ أَبُو ضَمْرَةَ قَالَ حَدَّثَنِي الضَّحَّاكُ بْنُ عُثْمَانَ عَنْ أَبِي النَّضْرِ مَوْلَى عُمَرَ بْنِ عُبَيْدِ اللَّهِ عَنْ بُسْرِ بْنِ سَعِيدٍ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أُنَيْسٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ رَأَيْتُ لَيْلَةَ الْقَدْرِ ثُمَّ أُنْسِيتُهَا وَأُرَانِي صَبِيحَتَهَا أَسْجُدُ فِي مَاءٍ وَطِينٍ فَمُطِرْنَا لَيْلَةَ ثَلَاثٍ وَعِشْرِينَ فَصَلَّى بِنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَانْصَرَفَ وَإِنَّ أَثَرَ الْمَاءِ وَالطِّينِ عَلَى جَبْهَتِهِ وَأَنْفِهِ

Abdulloh ibn Unays (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Menga Laylatul-qadr koʻrsatildi, soʻng u menga unutdirildi va men oʻzimni uning tongida loy va suvga sajda qilayotgan holda koʻrdim», — dedilar. Soʻng yigirma uchinchi kechasi bizga yomgʻir yogʻdi. Bas, Rasululloh ﷺ bizga (imom boʻlib) namoz oʻqib berdilar va qaytdilar. Holbuki, peshonalari va burunlarida suv va loyning izi bor edi.Абдуллоҳ ибн Унайс (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Менга Лайлатул-қадр кўрсатилди, сўнг у менга унутдирилди ва мен ўзимни унинг тонгида лой ва сувга сажда қилаётган ҳолда кўрдим», — дедилар. Сўнг йигирма учинчи кечаси бизга ёмғир ёғди. Бас, Расулуллоҳ ﷺ бизга (имом бўлиб) намоз ўқиб бердилар ва қайтдилар. Ҳолбуки, пешоналари ва бурунларида сув ва лойнинг изи бор эди.

قَالَ حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ قَالَ حَدَّثَنِي أَبِي عَنِ ابْنِ إِسْحَاقَ قَالَ حَدَّثَنِي مُعَاذُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ خُبَيْبٍ الْجُهَنِيُّ عَنْ أَخِيهِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ خُبَيْبٍ قَالَكَانَ رَجُلٌ فِي زَمَانِ عُمَرَ بْنِ الْخَطَّابِ قَدْ سَأَلَهُ فَأَعْطَاهُ قَالَ جَلَسَ مَعَنَا عَبْدُ اللَّهُ بْنُ أُنَيْسٍ صَاحِبُ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي مَجْلِسِهِ فِي مَجْلِسِ جُهَيْنَةَ قَالَ فِي رَمَضَانَ قَالَ فَقُلْنَا لَهُ يَا أَبَا يَحْيَى سَمِعْتَ مِنْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي هَذِهِ اللَّيْلَةِ الْمُبَارَكَةِ مِنْ شَيْءٍ فَقَالَ نَعَمْ جَلَسْنَا مَعَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي آخِرِ هَذَا الشَّهْرِ فَقُلْنَا لَهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ مَتَى نَلْتَمِسُ هَذِهِ اللَّيْلَةَ الْمُبَارَكَةَ قَالَ الْتَمِسُوهَا هَذِهِ اللَّيْلَةَ وَقَالَ وَذَلِكَ مَسَاءَ لَيْلَةِ ثَلَاثٍ وَعِشْرِينَ فَقَالَ لَهُ رَجُلٌ مِنْ الْقَوْمِ وَهِيَ إِذًا يَا رَسُولَ اللَّهِ أَوَّلُ ثَمَانٍ قَالَ فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِنَّهَا لَيْسَتْ بِأَوَّلِ ثَمَانٍ وَلَكِنَّهَا أَوَّلُ السَّبْعِ إِنَّ الشَّهْرَ لَا يَتِمُّ

Abdulloh ibn Abdulloh ibn Xubayb aytdi: Umar ibn al-Xattob zamonida bir kishi bor edi, u undan (biror narsa) soʻragan, u ham bergan edi. Rasululloh ﷺning sahobasi Abdulloh ibn Unays biz bilan oʻz majlisida — Juhayna majlisida oʻtirdi. (Roviy) dedi: Ramazonda (edi). Biz unga: «Ey Abu Yahyo, sen Rasululloh ﷺdan bu muborak kecha haqida biror narsa eshitganmisan?» dedik. U dedi: Ha, biz shu oyning oxirida Rasululloh ﷺ bilan oʻtirgan edik va u zotga: «Yo Rasululloh, bu muborak kechani qachon axtaramiz?» dedik. U zot: «Uni shu kechada axtaringlar», dedilar — bu yigirma uchinchi kechaning kechqurunida edi. Shunda qavmdan bir kishi u zotga: «Unday boʻlsa, yo Rasululloh, u sakkiztaning birinchisi ekan-da?» dedi. Rasululloh ﷺ: «U sakkiztaning birinchisi emas, balki yettitaning birinchisidir. Zero, oy toʻliq boʻlmaydi», dedilar.Абдуллоҳ ибн Абдуллоҳ ибн Хубайб айтди: Умар ибн ал-Хаттоб замонида бир киши бор эди, у ундан (бирор нарса) сўраган, у ҳам берган эди. Расулуллоҳ ﷺнинг саҳобаси Абдуллоҳ ибн Унайс биз билан ўз мажлисида — Жуҳайна мажлисида ўтирди. (Ровий) деди: Рамазонда (эди). Биз унга: «Эй Абу Яҳё, сен Расулуллоҳ ﷺдан бу муборак кеча ҳақида бирор нарса эшитганмисан?» дедик. У деди: Ҳа, биз шу ойнинг охирида Расулуллоҳ ﷺ билан ўтирган эдик ва у зотга: «Ё Расулуллоҳ, бу муборак кечани қачон ахтарамиз?» дедик. У зот: «Уни шу кечада ахтаринглар», дедилар — бу йигирма учинчи кечанинг кечқурунида эди. Шунда қавмдан бир киши у зотга: «Ундай бўлса, ё Расулуллоҳ, у саккизтанинг биринчиси экан-да?» деди. Расулуллоҳ ﷺ: «У саккизтанинг биринчиси эмас, балки еттитанинг биринчисидир. Зеро, ой тўлиқ бўлмайди», дедилар.

قَالَ حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ حَدَّثَنَا أَبِي قَالَ عَنِ ابْنِ إِسْحَاقَ قَالَ حَدَّثَنِي مُحَمَّدُ بْنُ جَعْفَرِ بْنِ الزُّبَيْرِ عَنِ ابْنِ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ أُنَيْسٍ عَنِ أَبِيهِ قَالَدَعَانِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ إِنَّهُ قَدْ بَلَغَنِي أَنَّ خَالِدَ بْنَ سُفْيَانَ بْنِ نُبَيْحٍ يَجْمَعُ لِي النَّاسَ لِيَغْزُوَنِي وَهُوَ بِعُرَنَةَ فَأْتِهِ فَاقْتُلْهُ قَالَ قُلْتُ يَا رَسُولَ اللَّهِ انْعَتْهُ لِي حَتَّى أَعْرِفَهُ قَالَ إِذَا رَأَيْتَهُ وَجَدْتَ لَهُ أُقْشَعْرِيَرَةً قَالَ فَخَرَجْتُ مُتَوَشِّحًا بِسَيْفِي حَتَّى وَقَعْتُ عَلَيْهِ وَهُوَ بِعُرَنَةَ مَعَ ظُعُنٍ يَرْتَادُ لَهُنَّ مَنْزِلًا وَحِينَ كَانَ وَقْتُ الْعَصْرِ فَلَمَّا رَأَيْتُهُ وَجَدْتُ مَا وَصَفَ لِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ مِنْ الْأُقْشَعْرِيرَةِ فَأَقْبَلْتُ نَحْوَهُ وَخَشِيتُ أَنْ يَكُونَ بَيْنِي وَبَيْنَهُ مُحَاوَلَةٌ تَشْغَلُنِي عَنْ الصَّلَاةِ فَصَلَّيْتُ وَأَنَا أَمْشِي نَحْوَهُ أُومِئُ بِرَأْسِي الرُّكُوعَ وَالسُّجُودَ فَلَمَّا انْتَهَيْتُ إِلَيْهِ قَالَ مَنْ الرَّجُلُ قُلْتُ رَجُلٌ مِنْ الْعَرَبِ سَمِعَ بِكَ وَبِجَمْعِكَ لِهَذَا الرَّجُلِ فَجَاءَكَ لِهَذَا قَالَ أَجَلْ أَنَا فِي ذَلِكَ قَالَ فَمَشَيْتُ مَعَهُ شَيْئًا حَتَّى إِذَا أَمْكَنَنِي حَمَلْتُ عَلَيْهِ السَّيْفَ حَتَّى قَتَلْتُهُ ثُمَّ خَرَجْتُ وَتَرَكْتُ ظَعَائِنَهُ مُكِبَّاتٍ عَلَيْهِ فَلَمَّا قَدِمْتُ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَرَآنِي فَقَالَ أَفْلَحَ الْوَجْهُ قَالَ قُلْتُ قَتَلْتُهُ يَا رَسُولَ اللَّهِ قَالَ صَدَقْتَ قَالَ ثُمَّ قَامَ مَعِي رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَدَخَلَ فِي بَيْتِهِ فَأَعْطَانِي عَصًا

Abdulloh ibn Unays (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ meni chaqirib: «Menga xabar yetdiki, Xolid ibn Sufyon ibn Nubayh menga qarshi urush qilish uchun odamlarni toʻplayotgan emish; u Uranadadir. Bas, uning oldiga borib, uni oʻldir», dedilar. Men: «Yo Rasululloh, uni menga taʼriflab bering, toki tanib olay», dedim. U zot: «Uni koʻrganingda, undan (badaningda) titroq topasan», dedilar. Bas, men qilichimni belimga taqib chiqdim va nihoyat asr vaqtida uni Uranada, ayollari bilan birga — ularga tunash joyi izlab yurgan holida — uchratdim. Uni koʻrganimda, Rasululloh ﷺ menga taʼriflagan titroqni topdim. Men unga qarab yurdim, oramizda meni namozdan chalgʻitadigan bir urinish boʻlishidan qoʻrqdim va shu sababli unga qarab yurgan holimda, ruku va sajdaga boshim bilan ishora qilib, namoz oʻqidim. Uning oldiga yetganimda, u: «Bu kishi kim?» dedi. Men: «Arablardan bir kishiman; sen haqingda va bu kishiga qarshi (odam) toʻplaganing haqida eshitib, shu uchun oldingga keldim», dedim. U: «Ha, men shu ishdaman», dedi. Men u bilan bir oz yurdim; imkon topganimda, unga qilich bilan tashlanib, uni oʻldirdim. Soʻng chiqib ketdim va ayollarini unga engashgan holda tashlab qoʻydim. Rasululloh ﷺning huzurlariga kelganimda, u zot meni koʻrib: «Yuz najot topdi», dedilar. Men: «Uni oʻldirdim, yo Rasululloh», dedim. U zot: «Rost aytding», dedilar. Soʻng Rasululloh ﷺ men bilan turdilar va uylariga kirib, menga bir asoni berdilar.Абдуллоҳ ибн Унайс (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ мени чақириб: «Менга хабар етдики, Холид ибн Суфён ибн Нубайҳ менга қарши уруш қилиш учун одамларни тўплаётган эмиш; у Уранададир. Бас, унинг олдига бориб, уни ўлдир», дедилар. Мен: «Ё Расулуллоҳ, уни менга таърифлаб беринг, токи таниб олай», дедим. У зот: «Уни кўрганингда, ундан (баданингда) титроқ топасан», дедилар. Бас, мен қиличимни белимга тақиб чиқдим ва ниҳоят аср вақтида уни Уранада, аёллари билан бирга — уларга тунаш жойи излаб юрган ҳолида — учратдим. Уни кўрганимда, Расулуллоҳ ﷺ менга таърифлаган титроқни топдим. Мен унга қараб юрдим, орамизда мени намоздан чалғитадиган бир уриниш бўлишидан қўрқдим ва шу сабабли унга қараб юрган ҳолимда, руку ва саждага бошим билан ишора қилиб, намоз ўқидим. Унинг олдига етганимда, у: «Бу киши ким?» деди. Мен: «Араблардан бир кишиман; сен ҳақингда ва бу кишига қарши (одам) тўплаганинг ҳақида эшитиб, шу учун олдингга келдим», дедим. У: «Ҳа, мен шу ишдаман», деди. Мен у билан бир оз юрдим; имкон топганимда, унга қилич билан ташланиб, уни ўлдирдим. Сўнг чиқиб кетдим ва аёлларини унга энгашган ҳолда ташлаб қўйдим. Расулуллоҳ ﷺнинг ҳузурларига келганимда, у зот мени кўриб: «Юз нажот топди», дедилар. Мен: «Уни ўлдирдим, ё Расулуллоҳ», дедим. У зот: «Рост айтдинг», дедилар. Сўнг Расулуллоҳ ﷺ мен билан турдилар ва уйларига кириб, менга бир асони бердилар.