حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ قَالَ حَدَّثَنِي شُعْبَةُ قَالَ سَمِعْتُ قَتَادَةَ عَنْ أَنَسِ بْنِ مَالِكٍ عَنْ أَبِي أُسَيْدٍ السَّاعِدِيِّ قَالَ أَبِي و قَالَ ابْنُ جَعْفَرٍ عَنْ أَبِي أُسَيْدٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَيْرُ دُورِ الْأَنْصَارِ بَنُو النَّجَّارِ ثُمَّ بَنُو عَبْدِ الْأَشْهَلِ ثُمَّ بَنُو الْحَارِثِ بْنِ الْخَزْرَجِ ثُمَّ بَنُو سَاعِدَةَ وَفِي كُلِّ دُورِ الْأَنْصَارِ خَيْرٌفَقَالَ سَعْدُ بْنُ عُبَادَةَ مَا أَرَى رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَّا قَدْ فَضَّلَ عَلَيْنَا فَقِيلَ قَدْ فَضَّلَكُمْ عَلَى كَثِيرٍ

Abu Usayd as-Soidiy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Ansorlarning eng yaxshi xonadonlari Banu Najjor, soʻng Banu Abdulashhal, soʻng Banu Horis ibn al-Xazraj, soʻng Banu Soidadir. Ansorlarning barcha xonadonlarida yaxshilik bor», — dedilar. Shunda Saʼd ibn Uboda: «Rasululloh ﷺ bizdan (boshqalarni) afzal qildilar, deb oʻylayman», — dedi. Shunda unga: «U zot sizlarni koʻp (kishilar)dan afzal qildilar», — deyildi.Абу Усайд ас-Соидий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ансорларнинг энг яхши хонадонлари Бану Нажжор, сўнг Бану Абдулашҳал, сўнг Бану Ҳорис ибн ал-Хазраж, сўнг Бану Соидадир. Ансорларнинг барча хонадонларида яхшилик бор», — дедилар. Шунда Саъд ибн Убода: «Расулуллоҳ ﷺ биздан (бошқаларни) афзал қилдилар, деб ўйлайман», — деди. Шунда унга: «У зот сизларни кўп (кишилар)дан афзал қилдилар», — дейилди.

قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ عَنْ سُفْيَانَ عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي أُسَيْدٍ السَّاعِدِيِّ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَيْرُ الْأَنْصَارِ بَنُو النَّجَّارِ ثُمَّ بَنُو عَبْدِ الْأَشْهَلِ ثُمَّ بَنُو الْحَارِثِ بْنِ الْخَزْرَجِ ثُمَّ بَنُو سَاعِدَةَ ثُمَّ قَالَ وَفِي كُلِّ دُورِ الْأَنْصَارِ خَيْرٌ

Abu Usayd as-Soidiy (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Ansorlarning eng yaxshisi Banu Najjor, soʻng Banu Abdulashhal, soʻng Banu Horis ibn al-Xazraj, soʻng Banu Soidadir», dedilar. Soʻng: «Ansorlarning barcha xonadonlarida yaxshilik bor», dedilar.Абу Усайд ас-Соидий (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ансорларнинг энг яхшиси Бану Нажжор, сўнг Бану Абдулашҳал, сўнг Бану Ҳорис ибн ал-Хазраж, сўнг Бану Соидадир», дедилар. Сўнг: «Ансорларнинг барча хонадонларида яхшилик бор», дедилар.

قَالَ أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّزَّاقِ قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ ذَكْوَانَ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي أُسَيْدٍ السَّاعِدِيِّعَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَيْرُ دُورِ الْأَنْصَارِ بَنُو النَّجَّارِ ثُمَّ بَنُو عَبْدِ الْأَشْهَلِ ثُمَّ بَنُو الْحَارِثِ بْنِ الْخَزْرَجِ ثُمَّ بَنُو سَاعِدَةَ ثُمَّ قَالَ وَفِي كُلِّ دُورِ الْأَنْصَارِ خَيْرٌفَقَالَ سَعْدُ بْنُ عُبَادَةَ جَعَلَنَا رَابِعَ أَرْبَعَةٍ أَسْرِجُوا لِي حِمَارِي فَقَالَ ابْنُ أَخِيهِ أَتُرِيدُ أَنْ تَرُدَّ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حَسْبُكَ أَنْ تَكُونَ رَابِعَ أَرْبَعَةٍ

Abu Usayd as-Soidiy (roziyallohu anhu) Nabiy ﷺdan rivoyat qiladi: «Ansorlarning eng yaxshi xonadonlari Banu Najjor, soʻng Banu Abdulashhal, soʻng Banu Horis ibn al-Xazraj, soʻng Banu Soidadir». Soʻng u zot: «Ansorlarning barcha xonadonlarida yaxshilik bor», dedilar. Shunda Saʼd ibn Uboda: «U bizni toʻrttaning toʻrtinchisi qildi. Menga eshagimni egarlanglar», dedi. Uning jiyani esa: «Rasululloh ﷺga eʼtiroz bildirmoqchimisan? Toʻrttaning toʻrtinchisi boʻlishing senga kifoya», dedi.Абу Усайд ас-Соидий (розияллоҳу анҳу) Набий ﷺдан ривоят қилади: «Ансорларнинг энг яхши хонадонлари Бану Нажжор, сўнг Бану Абдулашҳал, сўнг Бану Ҳорис ибн ал-Хазраж, сўнг Бану Соидадир». Сўнг у зот: «Ансорларнинг барча хонадонларида яхшилик бор», дедилар. Шунда Саъд ибн Убода: «У бизни тўрттанинг тўртинчиси қилди. Менга эшагимни эгарланглар», деди. Унинг жияни эса: «Расулуллоҳ ﷺга эътироз билдирмоқчимисан? Тўрттанинг тўртинчиси бўлишинг сенга кифоя», деди.

قَالَ حَدَّثَنَا وَكِيعٌ قَالَ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ أَبِي الزِّنَادِ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ عَنْ أَبِي أُسَيْدٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ خَيْرُ الْأَنْصَارِ بَنُو النَّجَّارِ ثُمَّ بَنُو عَبْدِ الْأَشْهَلِ ثُمَّ بَنُو الْحَارِثِ بْنِ الْخَزْرَجِ ثُمَّ بَنُو سَاعِدَةَ وَفِي كُلِّ الْأَنْصَارِ خَيْرٌحَدَّثَنَا أَبُو سَعِيدٍ مَوْلَى بَنِي هَاشِمٍ قَالَ حَدَّثَنَا حَرْبٌ يَعْنِي ابْنَ شَدَّادٍ قَالَ حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ أَبِي كَثِيرٍ عَنْ أَبِي سَلَمَةَ أَنَّهُ سَمِعَ أَبَا أُسَيْدٍ أَنَّهُ سَمِعَ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقُولُ خَيْرُ دِيَارِ الْأَنْصَارِ فَذَكَرَ الْحَدِيثَ

Abu Usayd (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Ansorlarning eng yaxshisi Banu Najjor, soʻng Banu Abdulashhal, soʻng Banu Horis ibn al-Xazraj, soʻng Banu Soidadir. Ansorlarning barchasida yaxshilik bor», dedilar. Abu Salama Abu Usaydni, u esa Nabiy ﷺni: «Ansorlarning eng yaxshi xonadonlari», deb aytayotganlarini eshitgan — soʻng hadisni zikr qildi.Абу Усайд (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Ансорларнинг энг яхшиси Бану Нажжор, сўнг Бану Абдулашҳал, сўнг Бану Ҳорис ибн ал-Хазраж, сўнг Бану Соидадир. Ансорларнинг барчасида яхшилик бор», дедилар. Абу Салама Абу Усайдни, у эса Набий ﷺни: «Ансорларнинг энг яхши хонадонлари», деб айтаётганларини эшитган — сўнг ҳадисни зикр қилди.

قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ مَهْدِيٍّ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عِيسَى قَالَ حَدَّثَنِي عَطَاءٌ رَجُلٌ كَانَ يَكُونُ بِالسَّاحِلِ عَنْ أَبِي أُسَيْدٍ أَوْ أَبِي أَسِيدِ بْنِ ثَابِتٍ شَكَّ سُفْيَانُأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ كُلُوا الزَّيْتَ وَادَّهِنُوا بِالزَّيْتِ فَإِنَّهُ مِنْ شَجَرَةٍ مُبَارَكَةٍ

Abu Usayd — yoki Abu Asid ibn Sobit, Sufyon shubha qildi — (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ: «Zaytun yogʻini yenglar va u bilan moylaninglar, chunki u muborak daraxtdandir», dedilar.Абу Усайд — ёки Абу Асид ибн Собит, Суфён шубҳа қилди — (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ: «Зайтун ёғини енглар ва у билан мойланинглар, чунки у муборак дарахтдандир», дедилар.

حَدَّثَنَا وَكِيعٌ حَدَّثَنَا سُفْيَانُ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ عِيسَى عَنْ عَطَاءٍ الشَّامِيِّ عَنْ أَبِي أَسِيدٍ قَالَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ كُلُوا الزَّيْتَ وَادَّهِنُوا بِهِ فَإِنَّهُ مِنْ شَجَرَةٍ مُبَارَكَةٍ

Abu Asid (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Rasululloh ﷺ: «Zaytun yogʻini yenglar va u bilan moylaninglar, chunki u muborak daraxtdandir», dedilar.Абу Асид (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Расулуллоҳ ﷺ: «Зайтун ёғини енглар ва у билан мойланинглар, чунки у муборак дарахтдандир», дедилар.

قَالَ حَدَّثَنَا يَزِيدُ بْنُ هَارُونَ قَالَ أَخْبَرَنَا مُحَمَّدُ بْنُ إِسْحَاقَ قَالَ حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي بَكْرٍ أَنَّ أَبَا أُسَيْدٍ كَانَ يَقُولُأَصَبْتُ يَوْمَ بَدْرٍ سَيْفَ ابْنِ عَابِدٍ الْمَرْزُبَانِ فَلَمَّا أَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْ يَرُدُّوا مَا فِي أَيْدِيهِمْ أَقْبَلْتُ بِهِ حَتَّى أَلْقَيْتُهُ فِي النَّفْلِ قَالَ وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يَمْنَعُ شَيْئًا يُسْأَلُهُ قَالَ فَعَرَفَهُ الْأَرْقَمُ بْنُ أَبِي الْأَرْقَمِ الْمَخْزُومِيُّ فَسَأَلَهُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَعْطَاهُ إِيَّاهُقَالَ قُرِئَ عَلَى يَعْقُوبَ فِي مَغَازِي أَبِيهِ أَوْ سَمَاعٌ قَالَ ابْنُ إِسْحَاقَ قَالَ حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي بَكْرٍ قَالَ حَدَّثَنِي بَعْضُ بَنِي سَاعِدَةَ عَنْ أَبِي أُسَيْدٍ مَالِكِ بْنِ رَبِيعَةَ قَالَ أَصَبْتُ سَيْفَ بَنِي عَابِدٍ الْمَخْزُومِيِّينَ الْمَرْزُبَانِ يَوْمَ بَدْرٍ فَلَمَّا أَمَرَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ النَّاسَ أَنْ يُؤَدُّوا مَا فِي أَيْدِيهِمْ مِنْ النَّفْلِ أَقْبَلْتُ بِهِ حَتَّى أَلْقَيْتُهُ فِي النَّفْلِ وَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لَا يَمْنَعُ شَيْئًا يُسْأَلُهُ فَعَرَفَهُ الْأَرْقَمُ بْنُ أَبِي الْأَرْقَمِ فَسَأَلَهُ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَعْطَاهُ إِيَّاهُ

Abu Usayd (roziyallohu anhu) shunday der edi: Men Badr kuni Ibn Obidning — Marzubonning qilichini oʻlja qilib oldim. Rasululloh ﷺ (odamlarga) qoʻllaridagi narsani qaytarishni buyurganlarida, men uni olib kelib, oʻlja (toʻplami) ichiga tashladim. Rasululloh ﷺ Oʻzlaridan soʻralgan hech narsani man qilmas edilar. Uni al-Arqam ibn Abul-Arqam al-Maxzumiy tanib qoldi va uni Rasululloh ﷺdan soʻradi, u zot esa uni unga berdilar. Abu Usayd Molik ibn Rabiʼa aytdi: Men Badr kuni Banu Obid al-Maxzumiylarning — Marzubonning qilichini oʻlja qilib oldim. Rasululloh ﷺ odamlarga qoʻllaridagi oʻljani topshirishni buyurganlarida, men uni olib kelib, oʻlja ichiga tashladim. Rasululloh ﷺ Oʻzlaridan soʻralgan hech narsani man qilmas edilar. Uni al-Arqam ibn Abul-Arqam tanib qoldi va uni Rasululloh ﷺdan soʻradi, u zot esa uni unga berdilar.Абу Усайд (розияллоҳу анҳу) шундай дер эди: Мен Бадр куни Ибн Обиднинг — Марзубоннинг қиличини ўлжа қилиб олдим. Расулуллоҳ ﷺ (одамларга) қўлларидаги нарсани қайтаришни буюрганларида, мен уни олиб келиб, ўлжа (тўплами) ичига ташладим. Расулуллоҳ ﷺ Ўзларидан сўралган ҳеч нарсани ман қилмас эдилар. Уни ал-Арқам ибн Абул-Арқам ал-Махзумий таниб қолди ва уни Расулуллоҳ ﷺдан сўради, у зот эса уни унга бердилар. Абу Усайд Молик ибн Рабиъа айтди: Мен Бадр куни Бану Обид ал-Махзумийларнинг — Марзубоннинг қиличини ўлжа қилиб олдим. Расулуллоҳ ﷺ одамларга қўлларидаги ўлжани топширишни буюрганларида, мен уни олиб келиб, ўлжа ичига ташладим. Расулуллоҳ ﷺ Ўзларидан сўралган ҳеч нарсани ман қилмас эдилар. Уни ал-Арқам ибн Абул-Арқам таниб қолди ва уни Расулуллоҳ ﷺдан сўради, у зот эса уни унга бердилар.

قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَامِرٍ قَالَ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ بِلَالٍ عَنْ رَبِيعَةَ بْنِ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ سَعِيدِ بْنِ سُوَيْدٍ الْأَنْصَارِيِّ قَالَ سَمِعْتُ أَبَا حُمَيْدٍ وَأَبَا أُسَيْدٍ يَقُولَانِقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذَا دَخَلَ أَحَدُكُمْ الْمَسْجِدَ فَلْيَقُلْ اللَّهُمَّ افْتَحْ لَنَا أَبْوَابَ رَحْمَتِكَ وَإِذَا خَرَجَ فَلْيَقُلْ اللَّهُمَّ إِنِّي أَسْأَلُكَ مِنْ فَضْلِكَ

Abu Humayd va Abu Usayd (roziyallohu anhumo) shunday deyishardi: Rasululloh ﷺ: «Sizdan biringiz masjidga kirsa, ‹Allohumma-ftah liy abvoba rahmatik (Ey Allohim, menga rahmating eshiklarini och)›, desin. Chiqsa esa, ‹Allohumma inniy asʼaluka min fazlik (Ey Allohim, men Sendan fazlu marhamatingni soʻrayman)›, desin», dedilar.Абу Ҳумайд ва Абу Усайд (розияллоҳу анҳумо) шундай дейишарди: Расулуллоҳ ﷺ: «Сиздан бирингиз масжидга кирса, ‹Аллоҳумма-фтаҳ лий абвоба раҳматик (Эй Аллоҳим, менга раҳматинг эшикларини оч)›, десин. Чиқса эса, ‹Аллоҳумма инний асъалука мин фазлик (Эй Аллоҳим, мен Сендан фазлу марҳаматингни сўрайман)›, десин», дедилар.

قَالَ حَدَّثَنَا أَبُو عَامِرٍ قَالَ حَدَّثَنَا سُلَيْمَانُ بْنُ بِلَالٍ عَنْ رَبِيعَةَ بْنِ أَبِي عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ عَبْدِ الْمَلِكِ بْنِ سَعِيدِ بْنِ سُوَيْدٍ عَنْ أَبِي حُمَيْدٍ وَعَنْ أَبِي أُسَيْدٍأَنَّ النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ إِذَا سَمِعْتُمْ الْحَدِيثَ عَنِّي تَعْرِفُهُ قُلُوبُكُمْ وَتَلِينُ لَهُ أَشْعَارُكُمْ وَأَبْشَارُكُمْ وَتَرَوْنَ أَنَّهُ مِنْكُمْ قَرِيبٌ فَأَنَا أَوْلَاكُمْ بِهِ وَإِذَا سَمِعْتُمْ الْحَدِيثَ عَنِّي تُنْكِرُهُ قُلُوبُكُمْ وَتَنْفِرُ أَشْعَارُكُمْ وَأَبْشَارُكُمْ وَتَرَوْنَ أَنَّهُ مِنْكُمْ بَعِيدٌ فَأَنَا أَبْعَدُكُمْ مِنْهُ

Abu Humayd va Abu Usayd (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, Nabiy ﷺ shunday dedilar: «Mendan bir hadis eshitsangiz, uni qalblaringiz tanisa, unga sochlaringiz va terilaringiz mayin tortsa va uni oʻzingizga yaqin deb koʻrsangiz — men unga sizlardan koʻra haqliroqman. Mendan bir hadis eshitsangiz, uni qalblaringiz inkor qilsa, undan sochlaringiz va terilaringiz hurksa va uni oʻzingizdan uzoq deb koʻrsangiz — men undan sizlardan koʻra uzoqroqman».Абу Ҳумайд ва Абу Усайд (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинадики, Набий ﷺ шундай дедилар: «Мендан бир ҳадис эшитсангиз, уни қалбларингиз таниса, унга сочларингиз ва териларингиз майин тортса ва уни ўзингизга яқин деб кўрсангиз — мен унга сизлардан кўра ҳақлироқман. Мендан бир ҳадис эшитсангиз, уни қалбларингиз инкор қилса, ундан сочларингиз ва териларингиз ҳуркса ва уни ўзингиздан узоқ деб кўрсангиз — мен ундан сизлардан кўра узоқроқман».

قَالَ حَدَّثَنَا يُونُسُ بْنُ مُحَمَّدٍ قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ الْغَسِيلِ قَالَ حَدَّثَنِي أَسِيدُ بْنُ عَلِيٍّ عَنْ أَبِيهِ عَلِيِّ بْنِ عُبَيْدٍ عَنْ أَبِي أُسَيْدٍ صَاحِبِ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَكَانَ بَدْرِيًّا وَكَانَ مَوْلَاهُمْ قَالَ قَالَ أَبُو أُسَيْدٍبَيْنَمَا أَنَا جَالِسٌ عِنْدَ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِذْ جَاءَهُ رَجُلٌ مِنْ الْأَنْصَارِ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ هَلْ بَقِيَ عَلَيَّ مِنْ بِرِّ أَبَوَيَّ شَيْءٌ بَعْدَ مَوْتِهِمَا أَبَرُّهُمَا بِهِ قَالَ نَعَمْ خِصَالٌ أَرْبَعَةٌ الصَّلَاةُ عَلَيْهِمَا وَالِاسْتِغْفَارُ لَهُمَا وَإِنْفَاذُ عَهْدِهِمَا وَإِكْرَامُ صَدِيقِهِمَا وَصِلَةُ الرَّحِمِ الَّتِي لَا رَحِمَ لَكَ إِلَّا مِنْ قِبَلِهِمَا فَهُوَ الَّذِي بَقِيَ عَلَيْكَ مِنْ بِرِّهِمَا بَعْدَ مَوْتِهِمَا

Abu Usayd (roziyallohu anhu) aytdi: Men Rasululloh ﷺning huzurlarida oʻtirgan edim, birdan u zotning oldilariga ansorlardan bir kishi kelib: «Yo Rasululloh, ota-onam vafot etganidan keyin ularga qiladigan yaxshiligimdan biror narsa qoldimi?» dedi. U zot: «Ha, toʻrtta xislat (qoldi): ularga (janoza) namozini oʻqish, ular uchun magʻfirat soʻrash, ularning ahdini ado etish, ularning doʻstini hurmat qilish va faqat ular tomonidan boʻlgan qarindoshlik rishtasini ulash. Ana shu ular vafot etganidan keyin ularga qilinadigan yaxshilikdan senga qolgan narsadir», dedilar.Абу Усайд (розияллоҳу анҳу) айтди: Мен Расулуллоҳ ﷺнинг ҳузурларида ўтирган эдим, бирдан у зотнинг олдиларига ансорлардан бир киши келиб: «Ё Расулуллоҳ, ота-онам вафот этганидан кейин уларга қиладиган яхшилигимдан бирор нарса қолдими?» деди. У зот: «Ҳа, тўртта хислат (қолди): уларга (жаноза) намозини ўқиш, улар учун мағфират сўраш, уларнинг аҳдини адо этиш, уларнинг дўстини ҳурмат қилиш ва фақат улар томонидан бўлган қариндошлик риштасини улаш. Ана шу улар вафот этганидан кейин уларга қилинадиган яхшиликдан сенга қолган нарсадир», дедилар.

قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الزُّبَيْرِ قَالَ أَخْبَرَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ الْغَسِيلِ عَنْ عَبَّاسِ بْنِ سَهْلٍ عَنْ حَمْزَةَ بْنِ أَبِي أُسَيْدٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَلَمَّا الْتَقَيْنَا نَحْنُ وَالْقَوْمُ يَوْمَ بَدْرٍ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَوْمَئِذٍ لَنَا إِذَا أَكْثَبُوكُمْ يَعْنِي غَشُوكُمْ فَارْمُوهُمْ بِالنَّبْلِ وَأُرَاهُ قَالَ وَاسْتَبْقُوا نَبْلَكُمْ

Abu Usayd (roziyallohu anhu) aytdi: Badr kuni biz va (dushman) qavm uchrashganimizda, Rasululloh ﷺ oʻsha kuni bizga: «Ular sizlarga yaqinlashsalar — yaʼni ustingizga bostirib kelsalar — ularni oʻq bilan otinglar», dedilar. Menimcha, u zot: «Va oʻqlaringizni tejanglar», dedilar.Абу Усайд (розияллоҳу анҳу) айтди: Бадр куни биз ва (душман) қавм учрашганимизда, Расулуллоҳ ﷺ ўша куни бизга: «Улар сизларга яқинлашсалар — яъни устингизга бостириб келсалар — уларни ўқ билан отинглар», дедилар. Менимча, у зот: «Ва ўқларингизни тежанглар», дедилар.

قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الزُّبَيْرِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ الْغَسِيلِ عَنْ حَمْزَةَ بْنِ أَبِي أُسَيْدٍ عَنْ أَبِيهِ وَعَبَّاسِ بْنِ سَهْلٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَامَرَّ بِنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَصْحَابٌ لَهُ فَخَرَجْنَا مَعَهُ حَتَّى انْطَلَقْنَا إِلَى حَائِطٍ يُقَالُ لَهُ الشَّوْطُ حَتَّى انْتَهَيْنَا إِلَى حَائِطَيْنِ مِنْهُمَا فَجَلَسْنَا بَيْنَهُمَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اجْلِسُوا وَدَخَلَ هُوَ وَقَدْ أُوتِيَ بِالْجَوْنِيَّةِ فِي بَيْتِ أُمَيْمَةَ بِنْتِ النُّعْمَانِ بْنِ شَرَاحِيلَ وَمَعَهَا دَايَةٌ لَهَا فَلَمَّا دَخَلَ عَلَيْهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ هَبِي لِي نَفْسَكِ قَالَتْ وَهَلْ تَهَبُ الْمَلِكَةُ نَفْسَهَا لِلسُّوقَةِ قَالَتْ إِنِّي أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْكَ قَالَ لَقَدْ عُذْتِ بِمُعَاذٍ ثُمَّ خَرَجَ عَلَيْنَا فَقَالَ يَا أَبَا أُسَيْدٍ اكْسُهَا رَازِقِيَّتَيْنِ وَأَلْحِقْهَا بِأَهْلِهَاقَالَ وَقَالَ غَيْرُ أَبِي أَحْمَدَ امْرَأَةٌ مِنْ بَنِي الْجَوْنِ يُقَالُ لَهَا أَمِينَةُ

Abu Usayd (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ va u zotning ashoblari yonimizdan oʻtdilar. Biz ham u zot bilan chiqdik va ash-Shavt deb ataladigan bir bogʻga bordik; nihoyat undagi ikki bogʻ oldiga yetib, ularning orasida oʻtirdik. Rasululloh ﷺ: «Oʻtiringlar», dedilar va oʻzlari kirdilar. Javniyya Umayma bint an-Nuʼmon ibn Sharohilning uyiga keltirilgan edi; uning yonida enagasi bor edi. Rasululloh ﷺ uning huzuriga kirganlarida: «Oʻzingni menga hiba qil», dedilar. U: «Malika oʻzini oddiy kishiga hiba qiladimi?» dedi va: «Men sendan Allohga panoh tilayman», dedi. U zot: «Sen chinakam panoh beruvchidan panoh tilading», dedilar. Soʻng u zot bizning oldimizga chiqib: «Ey Abu Usayd, unga ikkita roziqiy (kiyim) kiydir va uni ahliga qoʻshib yubor», dedilar. (Roviy) dedi: Abu Ahmaddan boshqasi: «Banul-Javndan Amina deb ataladigan bir ayol», dedi.Абу Усайд (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ ва у зотнинг ашоблари ёнимиздан ўтдилар. Биз ҳам у зот билан чиқдик ва аш-Шавт деб аталадиган бир боғга бордик; ниҳоят ундаги икки боғ олдига етиб, уларнинг орасида ўтирдик. Расулуллоҳ ﷺ: «Ўтиринглар», дедилар ва ўзлари кирдилар. Жавнийя Умайма бинт ан-Нуъмон ибн Шароҳилнинг уйига келтирилган эди; унинг ёнида энагаси бор эди. Расулуллоҳ ﷺ унинг ҳузурига кирганларида: «Ўзингни менга ҳиба қил», дедилар. У: «Малика ўзини оддий кишига ҳиба қиладими?» деди ва: «Мен сендан Аллоҳга паноҳ тилайман», деди. У зот: «Сен чинакам паноҳ берувчидан паноҳ тиладинг», дедилар. Сўнг у зот бизнинг олдимизга чиқиб: «Эй Абу Усайд, унга иккита розиқий (кийим) кийдир ва уни аҳлига қўшиб юбор», дедилар. (Ровий) деди: Абу Аҳмаддан бошқаси: «Банул-Жавндан Амина деб аталадиган бир аёл», деди.

حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ عَنْ أَبِي حَازِمٍ قَالَ سَمِعْتُ سَهْلًا يَقُولُأَتَى أَبُو أُسَيْدٍ السَّاعِدِيُّ فَدَعَا رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فِي عُرْسِهِ فَكَانَتْ امْرَأَتُهُ خَادِمَهُمْ يَوْمَئِذٍ وَهِيَ الْعَرُوسُ قَالَ تَدْرُونَ مَا سَقَتْ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ أَنْقَعَتْ تَمَرَاتٍ مِنْ اللَّيْلَةِ فِي تَوْرٍ

Sahl (roziyallohu anhu) shunday der edi: Abu Usayd as-Soidiy kelib, Rasululloh ﷺni oʻz toʻyiga chaqirdi. Oʻsha kuni uning xotini ularga xizmat qilardi — u kelin edi. U: «Bilasizlarmi, Rasululloh ﷺga nima ichirdi? U kechasi bir tavr (tosh idish)da bir necha xurmoni ivitib qoʻygan edi», dedi.Саҳл (розияллоҳу анҳу) шундай дер эди: Абу Усайд ас-Соидий келиб, Расулуллоҳ ﷺни ўз тўйига чақирди. Ўша куни унинг хотини уларга хизмат қиларди — у келин эди. У: «Биласизларми, Расулуллоҳ ﷺга нима ичирди? У кечаси бир тавр (тош идиш)да бир неча хурмони ивитиб қўйган эди», деди.

حَدَّثَنَا هَارُونُ بْنُ مَعْرُوفٍ قَالَ عَبْد اللَّهِ وَسَمِعْتُهُ أَنَا مِنْ هَارُونَ قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ وَهْبٍ قَالَ حَدَّثَنَا عَمْرُو بْنُ الْحَارِثِ أَنَّ مُوسَى بْنَ جُبَيْرٍ حَدَّثَهُ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ الْحُبَابِ الْأَنْصَارِيَّ حَدَّثَهُ أَنَّ عَبْدَ اللَّهِ بْنَ أُنَيْسٍ حَدَّثَهُأَنَّهُمْ تَذَاكَرُوا هُوَ وَعُمَرُ بْنُ الْخَطَّابِ يَوْمًا الصَّدَقَةَ فَقَالَ عُمَرُ أَلَمْ تَسْمَعْ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ حِينَ ذَكَرَ غُلُولَ الصَّدَقَةِ إِنَّهُ مَنْ غَلَّ مِنْهَا بَعِيرًا أَوْ شَاةً أُتِيَ بِهِ يَحْمِلُهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ قَالَ عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أُنَيْسٍ بَلَى

Abdulloh ibn Unays (roziyallohu anhu)dan rivoyat qilinadi: Bir kuni u va Umar ibn al-Xattob (roziyallohu anhu) sadaqa haqida suhbatlashib qoldilar. Shunda Umar (roziyallohu anhu): «Rasululloh ﷺning sadaqadan xiyonat qilish (gʻulul) haqida: ‹Kimki undan bir tuya yoki bir qoʻyni yashirib olsa, qiyomat kuni uni koʻtargan holda keltiriladi›, deganlarini eshitmaganmiding?» dedi. Abdulloh ibn Unays: «Ha, (eshitganman)», dedi.Абдуллоҳ ибн Унайс (розияллоҳу анҳу)дан ривоят қилинади: Бир куни у ва Умар ибн ал-Хаттоб (розияллоҳу анҳу) садақа ҳақида суҳбатлашиб қолдилар. Шунда Умар (розияллоҳу анҳу): «Расулуллоҳ ﷺнинг садақадан хиёнат қилиш (ғулул) ҳақида: ‹Кимки ундан бир туя ёки бир қўйни яшириб олса, қиёмат куни уни кўтарган ҳолда келтирилади›, деганларини эшитмаганмидинг?» деди. Абдуллоҳ ибн Унайс: «Ҳа, (эшитганман)», деди.