قَالَ حَدَّثَنَا مُحَمَّدُ بْنُ عَبْدِ اللَّهِ الزُّبَيْرِيُّ قَالَ حَدَّثَنَا عَبْدُ الرَّحْمَنِ بْنُ الْغَسِيلِ عَنْ حَمْزَةَ بْنِ أَبِي أُسَيْدٍ عَنْ أَبِيهِ وَعَبَّاسِ بْنِ سَهْلٍ عَنْ أَبِيهِ قَالَامَرَّ بِنَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَأَصْحَابٌ لَهُ فَخَرَجْنَا مَعَهُ حَتَّى انْطَلَقْنَا إِلَى حَائِطٍ يُقَالُ لَهُ الشَّوْطُ حَتَّى انْتَهَيْنَا إِلَى حَائِطَيْنِ مِنْهُمَا فَجَلَسْنَا بَيْنَهُمَا فَقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ اجْلِسُوا وَدَخَلَ هُوَ وَقَدْ أُوتِيَ بِالْجَوْنِيَّةِ فِي بَيْتِ أُمَيْمَةَ بِنْتِ النُّعْمَانِ بْنِ شَرَاحِيلَ وَمَعَهَا دَايَةٌ لَهَا فَلَمَّا دَخَلَ عَلَيْهَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ هَبِي لِي نَفْسَكِ قَالَتْ وَهَلْ تَهَبُ الْمَلِكَةُ نَفْسَهَا لِلسُّوقَةِ قَالَتْ إِنِّي أَعُوذُ بِاللَّهِ مِنْكَ قَالَ لَقَدْ عُذْتِ بِمُعَاذٍ ثُمَّ خَرَجَ عَلَيْنَا فَقَالَ يَا أَبَا أُسَيْدٍ اكْسُهَا رَازِقِيَّتَيْنِ وَأَلْحِقْهَا بِأَهْلِهَاقَالَ وَقَالَ غَيْرُ أَبِي أَحْمَدَ امْرَأَةٌ مِنْ بَنِي الْجَوْنِ يُقَالُ لَهَا أَمِينَةُ
Abu Usayd (roziyallohu anhu) aytdi: Rasululloh ﷺ va u zotning ashoblari yonimizdan oʻtdilar. Biz ham u zot bilan chiqdik va ash-Shavt deb ataladigan bir bogʻga bordik; nihoyat undagi ikki bogʻ oldiga yetib, ularning orasida oʻtirdik. Rasululloh ﷺ: «Oʻtiringlar», dedilar va oʻzlari kirdilar. Javniyya Umayma bint an-Nuʼmon ibn Sharohilning uyiga keltirilgan edi; uning yonida enagasi bor edi. Rasululloh ﷺ uning huzuriga kirganlarida: «Oʻzingni menga hiba qil», dedilar. U: «Malika oʻzini oddiy kishiga hiba qiladimi?» dedi va: «Men sendan Allohga panoh tilayman», dedi. U zot: «Sen chinakam panoh beruvchidan panoh tilading», dedilar. Soʻng u zot bizning oldimizga chiqib: «Ey Abu Usayd, unga ikkita roziqiy (kiyim) kiydir va uni ahliga qoʻshib yubor», dedilar. (Roviy) dedi: Abu Ahmaddan boshqasi: «Banul-Javndan Amina deb ataladigan bir ayol», dedi.Абу Усайд (розияллоҳу анҳу) айтди: Расулуллоҳ ﷺ ва у зотнинг ашоблари ёнимиздан ўтдилар. Биз ҳам у зот билан чиқдик ва аш-Шавт деб аталадиган бир боғга бордик; ниҳоят ундаги икки боғ олдига етиб, уларнинг орасида ўтирдик. Расулуллоҳ ﷺ: «Ўтиринглар», дедилар ва ўзлари кирдилар. Жавнийя Умайма бинт ан-Нуъмон ибн Шароҳилнинг уйига келтирилган эди; унинг ёнида энагаси бор эди. Расулуллоҳ ﷺ унинг ҳузурига кирганларида: «Ўзингни менга ҳиба қил», дедилар. У: «Малика ўзини оддий кишига ҳиба қиладими?» деди ва: «Мен сендан Аллоҳга паноҳ тилайман», деди. У зот: «Сен чинакам паноҳ берувчидан паноҳ тиладинг», дедилар. Сўнг у зот бизнинг олдимизга чиқиб: «Эй Абу Усайд, унга иккита розиқий (кийим) кийдир ва уни аҳлига қўшиб юбор», дедилар. (Ровий) деди: Абу Аҳмаддан бошқаси: «Банул-Жавндан Амина деб аталадиган бир аёл», деди.