حَدَّثَنَا يَحْيَى عَنْ شُعْبَةَ حَدَّثَنِي أَبُو جَمْرَةَ وَابْنُ جَعْفَرٍ قَالَ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ أَبِي جَمْرَةَ قَالَ سَمِعْتُ ابْنَ عَبَّاسٍ يَقُولُإِنَّ وَفْدَ عَبْدِ الْقَيْسِ لَمَّا قَدِمُوا الْمَدِينَةَ عَلَى رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ مِمَّنْ الْوَفْدُ أَوْ قَالَ الْقَوْمُ قَالُوا رَبِيعَةُ قَالَ مَرْحَبًا بِالْوَفْدِ أَوْ قَالَ الْقَوْمِ غَيْرَ خَزَايَا وَلَا نَدَامَى قَالُوا يَا رَسُولَ اللَّهِ أَتَيْنَاكَ مِنْ شُقَّةٍ بَعِيدَةٍ وَبَيْنَنَا وَبَيْنَكَ هَذَا الْحَيُّ مِنْ كُفَّارِ مُضَرَ وَلَسْنَا نَسْتَطِيعُ أَنْ نَأْتِيَكَ إِلَّا فِي شَهْرٍ حَرَامٍ فَأَخْبِرْنَا بِأَمْرٍ نَدْخُلُ بِهِ الْجَنَّةَ وَنُخْبِرُ بِهِ مَنْ وَرَاءَنَا وَسَأَلُوهُ عَنْ أَشْرِبَةٍ فَأَمَرَهُمْ بِأَرْبَعٍ وَنَهَاهُمْ عَنْ أَرْبَعٍ أَمَرَهُمْ بِالْإِيمَانِ بِاللَّهِ قَالَ أَتَدْرُونَ مَا الْإِيمَانُ بِاللَّهِ قَالُوا اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَعْلَمُ قَالَ شَهَادَةُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ وَأَنَّ مُحَمَّدًا رَسُولُ اللَّهِ وَإِقَامُ الصَّلَاةِ وَإِيتَاءُ الزَّكَاةِ وَصَوْمُ رَمَضَانَ وَأَنْ تُعْطُوا الْخُمُسَ مِنْ الْمَغْنَمِ وَنَهَاهُمْ عَنْ الدُّبَّاءِ وَالْحَنْتَمِ وَالنَّقِيرِ وَالْمُزَفَّتِ قَالَ وَرُبَّمَا قَالَ وَالْمُقَيَّرِ قَالَ احْفَظُوهُنَّ وَأَخْبِرُوا بِهِنَّ مَنْ وَرَاءَكُمْ
Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: Abdulqays elchilari Madinaga, Rasululloh ﷺ huzurlariga kelganlarida, u zot: «Elchilar (yoki: qavm) qaysi (qabila)dan?» dedilar. Ular: «Rabiʼadanmiz», dedilar. U zot: «Marhabo elchilarga (yoki: qavmga) — na xorlik koʻrgan, na nadomat qilgan holda (keldingizlar)!» dedilar. Ular: «Yo Rasululloh, biz sizning oldingizga uzoq yoʻldan keldik; biz bilan sizning oramizda Muzarning kofirlaridan boʻlgan mana shu qabila bor, shu sababli biz sizning oldingizga faqat harom oyda kela olamiz. Bas, bizga shunday bir ishni xabar beringki, biz u bilan jannatga kiraylik va ortimizda qolganlarga ham yetkazaylik», dedilar. Ular u zotdan ichimliklar haqida ham soʻradilar. Shunda u zot ularni toʻrt narsaga buyurdilar va toʻrt narsadan qaytardilar. Ularni Allohga iymon keltirishga buyurib: «Allohga iymon keltirish nima ekanini bilasizlarmi?» dedilar. Ular: «Alloh va Uning Rasuli yaxshiroq biladi», dedilar. U zot: «(Bu) — ‹Allohdan oʻzga iloh yoʻq va Muhammad Allohning Rasuli› deb guvohlik berish, namozni ado etish, zakot berish, Ramazonda roʻza tutish va oʻljadan xumus (beshdan bir)ni berishdir», dedilar. Va ularni dubbo, hantam, naqir va muzaffatdan qaytardilar — (rovi) aytdi: baʼzan «muqayyar» ham dedilar. U zot: «Bularni yodlab olinglar va ortingizda qolganlarga yetkazinglar», dedilar.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: Абдулқайс элчилари Мадинага, Расулуллоҳ ﷺ ҳузурларига келганларида, у зот: «Элчилар (ёки: қавм) қайси (қабила)дан?» дедилар. Улар: «Рабиъаданмиз», дедилар. У зот: «Марҳабо элчиларга (ёки: қавмга) — на хорлик кўрган, на надомат қилган ҳолда (келдингизлар)!» дедилар. Улар: «Ё Расулуллоҳ, биз сизнинг олдингизга узоқ йўлдан келдик; биз билан сизнинг орамизда Музарнинг кофирларидан бўлган мана шу қабила бор, шу сабабли биз сизнинг олдингизга фақат ҳаром ойда кела оламиз. Бас, бизга шундай бир ишни хабар берингки, биз у билан жаннатга кирайлик ва ортимизда қолганларга ҳам етказайлик», дедилар. Улар у зотдан ичимликлар ҳақида ҳам сўрадилар. Шунда у зот уларни тўрт нарсага буюрдилар ва тўрт нарсадан қайтардилар. Уларни Аллоҳга иймон келтиришга буюриб: «Аллоҳга иймон келтириш нима эканини биласизларми?» дедилар. Улар: «Аллоҳ ва Унинг Расули яхшироқ билади», дедилар. У зот: «(Бу) — ‹Аллоҳдан ўзга илоҳ йўқ ва Муҳаммад Аллоҳнинг Расули› деб гувоҳлик бериш, намозни адо этиш, закот бериш, Рамазонда рўза тутиш ва ўлжадан хумус (бешдан бир)ни беришдир», дедилар. Ва уларни дуббо, ҳантам, нақир ва музаффатдан қайтардилар — (рови) айтди: баъзан «муқайяр» ҳам дедилар. У зот: «Буларни ёдлаб олинглар ва ортингизда қолганларга етказинглар», дедилар.