حَدَّثَنَا وَكِيعٌ عَنْ إِسْرَائِيلَ أَوْ غَيْرِهِ عَنْ جَابِرٍ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَأَرْسَلَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ إِلَى قَرْيَةٍ عَلَى رَأْسِ أَرْبَعَةِ فَرَاسِخَ أَوْ قَالَ فَرْسَخَيْنِ يَوْمَ عَاشُورَاءَ فَأَمَرَ مَنْ أَكَلَ أَنْ لَا يَأْكُلَ بَقِيَّةَ يَوْمِهِ وَمَنْ لَمْ يَأْكُلْ أَنْ يُتِمَّ صَوْمَهُ
Ibn Abbos (roziyallohu anhumo) aytdi: Rasululloh ﷺ Ashuro kuni toʻrt farsax — yoki: ikki farsax — naridagi bir qishloqqa (odam) yubordilar va yegan kishiga kunning qolgan (qismi)da yemaslikni, yemagan kishiga esa roʻzasini toʻldirishni buyurdilar.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо) айтди: Расулуллоҳ ﷺ Ашуро куни тўрт фарсах — ёки: икки фарсах — наридаги бир қишлоққа (одам) юбордилар ва еган кишига куннинг қолган (қисми)да емасликни, емаган кишига эса рўзасини тўлдиришни буюрдилар.