حَدَّثَنَا أَبُو مُعَاوِيَةَ حَدَّثَنَا حَجَّاجٌ عَنِ الْمِنْهَالِ بْنِ عَمْرٍو عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ الْحَارِثِ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَ أَبُو مُعَاوِيَةَ أُرَاهُ رَفَعَهُقَالَ مَنْ عَادَ مَرِيضًا فَقَالَ أَسْأَلُ اللَّهَ الْعَظِيمَ رَبَّ الْعَرْشِ الْعَظِيمِ أَنْ يَشْفِيَكَ سَبْعَ مَرَّاتٍ شَفَاهُ اللَّهُ إِنْ كَانَ قَدْ أُخِّرَ يَعْنِي فِي أَجَلِهِو حَدَّثَنِي يَزِيدُ لَمْ يَشُكَّ فِي رَفْعِهِ وَوَافَقَهُ عَلَى الْإِسْنَادِ
Abdulloh ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi — Abu Muoviya: bilishimcha, uni marfuʼ qilgan, dedi —: «Kim bir bemorni ziyorat qilib, yetti marta ‹Asʼalullohal-azim Rabbal-arshil-azim an yashfiyak› (Buyuk Arshning Robbi boʻlmish Ulugʻ Allohdan senga shifo berishini soʻrayman) desa, agar ajali kechiktirilgan boʻlsa, Alloh unga shifo beradi», dedilar. Menga Yazid ham aytib berdi va uni marfuʼ qilishda shubha qilmadi hamda isnodda unga muvofiq boʻldi.Абдуллоҳ ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади — Абу Муовия: билишимча, уни марфуъ қилган, деди —: «Ким бир беморни зиёрат қилиб, етти марта ‹Асъалуллоҳал-азим Раббал-аршил-азим ан яшфияк› (Буюк Аршнинг Робби бўлмиш Улуғ Аллоҳдан сенга шифо беришини сўрайман) деса, агар ажали кечиктирилган бўлса, Аллоҳ унга шифо беради», дедилар. Менга Язид ҳам айтиб берди ва уни марфуъ қилишда шубҳа қилмади ҳамда иснодда унга мувофиқ бўлди.