حَدَّثَنَا سُرَيْجُ بْنُ النُّعْمَانِ حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ أَخْبَرَنَا حُصَيْنٌ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَقَدْ حَفِظْتُ السُّنَّةَ كُلَّهَا غَيْرَ أَنِّي لَا أَدْرِي أَكَانَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ يَقْرَأُ فِي الظُّهْرِ وَالْعَصْرِ أَمْ لَا وَلَا أَدْرِي كَيْفَ كَانَ يَقْرَأُ هَذَا الْحَرْفَ {وَقَدْ بَلَغْتُ مِنْ الْكِبَرِ عُتِيًّا} أَوْ عُسُيًّا
Ibn Abbos (roziyallohu anhumo) shunday dedi: «Men sunnatning barchasini yod olganman; faqat Rasululloh ﷺ peshin va asrda qiroat qilarmidilar yoki yoʻqmi — buni bilmayman; yana u zot mana bu harfni — {Men qariligimning eng soʻnggiga yetdim} (degan soʻzni) ‹utiyya›mi yoki ‹usiyya›mi — qanday oʻqiganlarini bilmayman».Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо) шундай деди: «Мен суннатнинг барчасини ёд олганман; фақат Расулуллоҳ ﷺ пешин ва асрда қироат қилармидилар ёки йўқми — буни билмайман; яна у зот мана бу ҳарфни — {Мен қарилигимнинг энг сўнггига етдим} (деган сўзни) ‹утийя›ми ёки ‹усийя›ми — қандай ўқиганларини билмайман».