Abdulloh ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: «(Johiliyat ahli) haj oylarida umra qilishni yer yuzidagi eng katta fisq-fasoddan deb bilar, Muharramni Safar (oʻrniga hisoblab) qoʻyar va: ‹Tuyalarning belidagi yara tuzalsa, izlar yoʻqolsa, Safar oyi oʻtsa, umra qilmoqchi boʻlgan kishiga umra halol boʻladi›, der edilar. Nabiy ﷺ va sahobalari (Zul-hijjaning) toʻrtinchi kuni tongida hajga niyat qilib (talbiya aytib) kelishdi. (Nabiy ﷺ) ularga uni umraga aylantirishni buyurdilar. Bu ularga ogʻir tuyuldi va: ‹Yo Rasululloh! Qanaqa halol boʻlish?› deyishdi. (U zot): ‹Toʻliq halol boʻlish›, dedilar».Абдуллоҳ ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: «(Жоҳилият аҳли) ҳаж ойларида умра қилишни ер юзидаги энг катта фисқ-фасоддан деб билар, Муҳаррамни Сафар (ўрнига ҳисоблаб) қўяр ва: ‹Туяларнинг белидаги яра тузалса, излар йўқолса, Сафар ойи ўтса, умра қилмоқчи бўлган кишига умра ҳалол бўлади›, дер эдилар. Набий ﷺ ва саҳобалари (Зул-ҳижжанинг) тўртинчи куни тонгида ҳажга ният қилиб (талбия айтиб) келишди. (Набий ﷺ) уларга уни умрага айлантиришни буюрдилар. Бу уларга оғир туюлди ва: ‹Ё Расулуллоҳ! Қанақа ҳалол бўлиш?› дейишди. (У зот): ‹Тўлиқ ҳалол бўлиш›, дедилар».