Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: (Johiliyat davridagi) odamlar haj oylarida umra qilishni — yer yuzidagi eng katta gunohlardan biri deb — hisoblar edi. Ular Safar oyini ham harom (yaʼni muqaddas) oy deb hisoblar va: «Tuyaning orqasidagi yaralar (haj(dan qaytganlari)dan keyin) tuzalib, oʻsha yaralarning izlari yoʻqolgach va Safar oyi oʻtgach, (oʻshanda) umra qilmoqchi boʻlgan kishi uchun u halol», — der edi. Zulhijjaning toʻrtining tongida Paygʻambar ﷺ va sahobalari — haj uchun ehrom bogʻlagan holda — Makkaga yetib keldi va u zot sahobalarini — (haj oʻrniga) faqat umra uchun ehrom niyatini qilishga — buyurdilar; bas, ular uning bu amrini juda katta (gʻaroyib) deb hisobladi va hayron boʻlib: «Yo Rasululloh, qanday (ehromdan chiqish) ruxsat etiladi?» — dedi. Paygʻambar ﷺ: «Ehromni — muhrim boʻlmagan kishidek — toʻliq (uzib) chiqinglar (sizlarga hamma narsa halol)», — dedilar.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: (Жоҳилият давридаги) одамлар ҳаж ойларида умра қилишни — ер юзидаги энг катта гуноҳлардан бири деб — ҳисоблар эди. Улар Сафар ойини ҳам ҳаром (яъни муқаддас) ой деб ҳисоблар ва: «Туянинг орқасидаги яралар (ҳаж(дан қайтганлари)дан кейин) тузалиб, ўша яраларнинг излари йўқолгач ва Сафар ойи ўтгач, (ўшанда) умра қилмоқчи бўлган киши учун у ҳалол», — дер эди. Зулҳижжанинг тўртининг тонгида Пайғамбар ﷺ ва саҳобалари — ҳаж учун эҳром боғлаган ҳолда — Маккага етиб келди ва у зот саҳобаларини — (ҳаж ўрнига) фақат умра учун эҳром ниятини қилишга — буюрдилар; бас, улар унинг бу амрини жуда катта (ғаройиб) деб ҳисоблади ва ҳайрон бўлиб: «Ё Расулуллоҳ, қандай (эҳромдан чиқиш) рухсат этилади?» — деди. Пайғамбар ﷺ: «Эҳромни — муҳрим бўлмаган кишидек — тўлиқ (узиб) чиқинглар (сизларга ҳамма нарса ҳалол)», — дедилар.