حَدَّثَنَا عَفَّانُ حَدَّثَنَا شُعْبَةُ عَنْ عَمْرِو بْنِ مُرَّةَ عَنْ يَحْيَى بْنِ الْجَزَّارِ أَنَّ ابْنَ عَبَّاسٍ قَالَمَرَرْتُ أَنَا وَغُلَامٌ مِنْ بَنِي هَاشِمٍ عَلَى حِمَارٍ وَتَرَكْنَاهُ يَأْكُلُ مِنْ بَقْلٍ بَيْنَ يَدَيْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمْ يَنْصَرِفْ وَجَاءَتْ جَارِيَتَانِ تَشْتَدَّانِ حَتَّى أَخَذَتَا بِرُكْبَتَيْ رَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَلَمْ يَنْصَرِفْ
Ibn Abbos (roziyallohu anhumo) aytdi: «Men va Banu Hoshimdan bir bola eshak ustida (kelib) oʻtdik va uni Rasululloh ﷺning oldilarida oʻt yeb turgan holda qoldirdik; u zot (namozdan) chiqmadilar. Soʻng ikki qizcha yugurib kelib, Rasululloh ﷺning ikki tizzalarini ushlashdi; u zot (namozdan) chiqmadilar».Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо) айтди: «Мен ва Бану Ҳошимдан бир бола эшак устида (келиб) ўтдик ва уни Расулуллоҳ ﷺнинг олдиларида ўт еб турган ҳолда қолдирдик; у зот (намоздан) чиқмадилар. Сўнг икки қизча югуриб келиб, Расулуллоҳ ﷺнинг икки тиззаларини ушлашди; у зот (намоздан) чиқмадилар».