حَدَّثَنَا مُعَاوِيَةُ حَدَّثَنَا زَائِدَةُ عَنِ الْأَعْمَشِ عَنْ مُسْلِمٍ الْبَطِينِ عَنْ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَجَاءَ رَجُلٌ إِلَى النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَقَالَ يَا رَسُولَ اللَّهِ إِنَّ أُمِّي مَاتَتْ وَعَلَيْهَا صَوْمُ شَهْرٍ أَفَأَقْضِيهِ عَنْهَا فَقَالَ لَوْ كَانَ عَلَى أُمِّكَ دَيْنٌ أَكُنْتَ قَاضِيَهُ عَنْهَا قَالَ نَعَمْ قَالَ فَدَيْنُ اللَّهِ أَحَقُّ أَنْ يُقْضَىقَالَ سُلَيْمَانُ فَقَالَ الْحَكَمُ وَسَلَمَةُ بْنُ كُهَيْلٍ وَنَحْنُ جَمِيعًا جُلُوسٌ حِينَ حَدَّثَ مُسْلِمٌ بِهَذَا الْحَدِيثِ قَالَا سَمِعْنَا مُجَاهِدًا يَذْكُرُ هَذَا عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ
Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadi: bir kishi Nabiy ﷺ ga kelib: «Yo Rasululloh! Onam vafot etdi, ustida bir oylik roʻza (qarzi) bor edi, uning oʻrniga men qazo qilaymi?» dedi. Shunda u zot: «Agar onangning ustida (mol) qarzi boʻlganida, sen uning oʻrniga toʻlar miding?» dedilar. U: «Ha», dedi. U zot: «Allohning qarzi toʻlanishga (undan ham) haqliroqdir», dedilar. Sulaymon aytdi: Muslim bu hadisni aytib berganida, biz hammamiz oʻtirgan edik; Hakam va Salama ibn Kuhayl: «Biz Mujohidning buni Ibn Abbosdan zikr qilganini eshitganmiz», dedilar.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинади: бир киши Набий ﷺ га келиб: «Ё Расулуллоҳ! Онам вафот этди, устида бир ойлик рўза (қарзи) бор эди, унинг ўрнига мен қазо қилайми?» деди. Шунда у зот: «Агар онангнинг устида (мол) қарзи бўлганида, сен унинг ўрнига тўлар мидинг?» дедилар. У: «Ҳа», деди. У зот: «Аллоҳнинг қарзи тўланишга (ундан ҳам) ҳақлироқдир», дедилар. Сулаймон айтди: Муслим бу ҳадисни айтиб берганида, биз ҳаммамиз ўтирган эдик; Ҳакам ва Салама ибн Куҳайл: «Биз Мужоҳиднинг буни Ибн Аббосдан зикр қилганини эшитганмиз», дедилар.