حَدَّثَنَا يَعْقُوبُ حَدَّثَنَا أَبِي عَنِ ابْنِ إِسْحَاقَ حَدَّثَنِي عَبْدُ اللَّهِ بْنُ أَبِي نَجِيحٍ عَنْ مُجَاهِدِ بْنِ جَبْرٍ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍأَنَّ رَسُولَ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَدْ كَانَ أَهْدَى جَمَلَ أَبِي جَهْلٍ الَّذِي كَانَ اسْتَلَبَ يَوْمَ بَدْرٍ فِي رَأْسِهِ بُرَةٌ مِنْ فِضَّةٍ عَامَ الْحُدَيْبِيَةِ فِي هَدْيِهِ وَقَالَ فِي مَوْضِعٍ آخَرَ لِيَغِيظَ بِذَلِكَ الْمُشْرِكِينَ
Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, Rasululloh ﷺ Hudaybiya yilida oʻz hadiylari orasida Abu Jahlning — Badr kuni oʻljaga olingan — tuyasini hadiy qilgan edilar; uning burnida kumushdan halqa bor edi. Boshqa bir oʻrinda esa: «Bu bilan mushriklarni gʻazablantirish uchun», dedi.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинадики, Расулуллоҳ ﷺ Ҳудайбия йилида ўз ҳадийлари орасида Абу Жаҳлнинг — Бадр куни ўлжага олинган — туясини ҳадий қилган эдилар; унинг бурнида кумушдан ҳалқа бор эди. Бошқа бир ўринда эса: «Бу билан мушрикларни ғазаблантириш учун», деди.