حَدَّثَنَا سُرَيْجٌ حَدَّثَنَا هُشَيْمٌ أَخْبَرَنَا حُصَيْنُ بْنُ عَبْدِ الرَّحْمَنِ قَالَكُنْتُ عِنْدَ سَعِيدِ بْنِ جُبَيْرٍ قَالَ أَيُّكُمْ رَأَى الْكَوْكَبَ الَّذِي انْقَضَّ الْبَارِحَةَ قُلْتُ أَنَا ثُمَّ قُلْتُ أَمَا إِنِّي لَمْ أَكُنْ فِي صَلَاةٍ وَلَكِنِّي لُدِغْتُ قَالَ وَكَيْفَ فَعَلْتَ قُلْتُ اسْتَرْقَيْتُ قَالَ وَمَا حَمَلَكَ عَلَى ذَلِكَ قُلْتُ حَدِيثٌ حَدَّثَنَاهُ الشَّعْبِيُّ عَنْ بُرَيْدَةَ الْأَسْلَمِيِّ أَنَّهُ قَالَ لَا رُقْيَةَ إِلَّا مِنْ عَيْنٍ أَوْ حُمَةٍ فَقَالَ سَعِيدٌ يَعْنِي ابْنَ جُبَيْرٍ قَدْ أَحْسَنَ مَنْ انْتَهَى إِلَى مَا سَمِعَ ثُمَّ قَالَ حَدَّثَنَا ابْنُ عَبَّاسٍ عَنْ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ عُرِضَتْ عَلَيَّ الْأُمَمُ فَرَأَيْتُ النَّبِيَّ وَمَعَهُ الرَّهْطَ وَالنَّبِيَّ وَمَعَهُ الرَّجُلَ وَالنَّبِيَّ وَلَيْسَ مَعَهُ أَحَدٌ إِذْ رُفِعَ لِي سَوَادٌ عَظِيمٌ فَقُلْتُ هَذِهِ أُمَّتِي فَقِيلَ هَذَا مُوسَى وَقَوْمُهُ وَلَكِنْ انْظُرْ إِلَى الْأُفُقِ فَإِذَا سَوَادٌ عَظِيمٌ ثُمَّ قِيلَ انْظُرْ إِلَى هَذَا الْجَانِبِ الْآخَرِ فَإِذَا سَوَادٌ عَظِيمٌ فَقِيلَ هَذِهِ أُمَّتُكَ وَمَعَهُمْ سَبْعُونَ أَلْفًا يَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ بِغَيْرِ حِسَابٍ وَلَا عَذَابٍ ثُمَّ نَهَضَ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَدَخَلَ فَخَاضَ الْقَوْمُ فِي ذَلِكَ فَقَالُوا مَنْ هَؤُلَاءِ الَّذِينَ يَدْخُلُونَ الْجَنَّةَ بِغَيْرِ حِسَابٍ وَلَا عَذَابٍ فَقَالَ بَعْضُهُمْ لَعَلَّهُمْ الَّذِينَ صَحِبُوا النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ وَقَالَ بَعْضُهُمْ لَعَلَّهُمْ الَّذِينَ وُلِدُوا فِي الْإِسْلَامِ وَلَمْ يُشْرِكُوا بِاللَّهِ شَيْئًا قَطُّ وَذَكَرُوا أَشْيَاءَ فَخَرَجَ إِلَيْهِمْ النَّبِيُّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ
Husayn ibn Abdurahmon aytdi: Men Said ibn Jubayrning huzurida edim. U: «Qaysingiz kecha uchgan yulduzni koʻrdi?» dedi. Men: «Men», dedim; soʻng: «Lekin men namozda emas edim, meni (jonivor) chaqib olgan edi», dedim. U: «Nima qilding?» dedi. Men: «Ruqya qildirdim», dedim. U: «Seni bunga nima undadi?» dedi. Men: «Shaʼbiy bizga Burayda al-Aslamiydan rivoyat qilgan hadis: ‹Koʻz yoki zaharli chaqishdan boshqada ruqya yoʻq›», dedim. Said ibn Jubayr: «Eshitganiga amal qilib toʻxtagan kishi yaxshi qilibdi», dedi. Soʻng dedi: Bizga Ibn Abbos Nabiy ﷺdan rivoyat qildi. U zot: «Menga ummatlar koʻrsatildi. Bir paygʻambarni koʻrdim — u bilan birga kichik bir jamoa; bir paygʻambarni — u bilan birga bir kishi; bir paygʻambarni — u bilan birga hech kim yoʻq edi. Shu payt menga bir buyuk savod koʻtarildi; men: ‹Bu mening ummatim›, dedim. Shunda: ‹Bu — Muso va uning qavmi; lekin ufqqa qaragin›, deyildi. Bas, bir buyuk savod (koʻrindi). Soʻng: ‹Mana bu boshqa tomonga qaragin›, deyildi — yana bir buyuk savod (bor edi). Shunda: ‹Bu — sening ummating; ular bilan birga yetmish ming (kishi) hisob-kitobsiz va azobsiz jannatga kiradi›, deyildi», dedilar. Soʻng Nabiy ﷺ turib (uylariga) kirdilar, odamlar esa bu haqda (bahsga) kirishib: «Hisob-kitobsiz va azobsiz jannatga kiradiganlar kimlar ekan?» dedilar. Baʼzilari: «Ehtimol ular Nabiy ﷺga sahoba boʻlganlardir», dedi. Baʼzilari: «Ehtimol ular Islomda tugʻilgan va Allohga hech qachon hech narsani sherik qilmaganlardir», dedi. Va yana baʼzi narsalarni zikr qildilar. Shunda Nabiy ﷺ ularning oldiga chiqdilarҲусайн ибн Абдураҳмон айтди: Мен Саид ибн Жубайрнинг ҳузурида эдим. У: «Қайсингиз кеча учган юлдузни кўрди?» деди. Мен: «Мен», дедим; сўнг: «Лекин мен намозда эмас эдим, мени (жонивор) чақиб олган эди», дедим. У: «Нима қилдинг?» деди. Мен: «Руқя қилдирдим», дедим. У: «Сени бунга нима ундади?» деди. Мен: «Шаъбий бизга Бурайда ал-Асламийдан ривоят қилган ҳадис: ‹Кўз ёки заҳарли чақишдан бошқада руқя йўқ›», дедим. Саид ибн Жубайр: «Эшитганига амал қилиб тўхтаган киши яхши қилибди», деди. Сўнг деди: Бизга Ибн Аббос Набий ﷺдан ривоят қилди. У зот: «Менга умматлар кўрсатилди. Бир пайғамбарни кўрдим — у билан бирга кичик бир жамоа; бир пайғамбарни — у билан бирга бир киши; бир пайғамбарни — у билан бирга ҳеч ким йўқ эди. Шу пайт менга бир буюк савод кўтарилди; мен: ‹Бу менинг умматим›, дедим. Шунда: ‹Бу — Мусо ва унинг қавми; лекин уфққа қарагин›, дейилди. Бас, бир буюк савод (кўринди). Сўнг: ‹Мана бу бошқа томонга қарагин›, дейилди — яна бир буюк савод (бор эди). Шунда: ‹Бу — сенинг умматинг; улар билан бирга етмиш минг (киши) ҳисоб-китобсиз ва азобсиз жаннатга киради›, дейилди», дедилар. Сўнг Набий ﷺ туриб (уйларига) кирдилар, одамлар эса бу ҳақда (баҳсга) киришиб: «Ҳисоб-китобсиз ва азобсиз жаннатга кирадиганлар кимлар экан?» дедилар. Баъзилари: «Эҳтимол улар Набий ﷺга саҳоба бўлганлардир», деди. Баъзилари: «Эҳтимол улар Исломда туғилган ва Аллоҳга ҳеч қачон ҳеч нарсани шерик қилмаганлардир», деди. Ва яна баъзи нарсаларни зикр қилдилар. Шунда Набий ﷺ уларнинг олдига чиқдилар