حَدَّثَنَا سُرَيْجٌ حَدَّثَنَا عَبَّادٌ عَنْ هِلَالٍ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍأَنَّ امْرَأَةً مِنْ الْيَهُودِ أَهْدَتْ لِرَسُولِ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ شَاةً مَسْمُومَةً فَأَرْسَلَ إِلَيْهَا فَقَالَ مَا حَمَلَكِ عَلَى مَا صَنَعْتِ قَالَتْ أَحْبَبْتُ أَوْ أَرَدْتُ إِنْ كُنْتَ نَبِيًّا فَإِنَّ اللَّهَ سَيُطْلِعُكَ عَلَيْهِ وَإِنْ لَمْ تَكُنْ نَبِيًّا أُرِيحُ النَّاسَ مِنْكَ
Ibn Abbos (roziyallohu anhumo)dan rivoyat qilinadiki, yahudiy ayollardan biri Rasululloh ﷺga zaharlangan qoʻy hadya qildi. U zot uni chaqirtirib: «Seni bu qilmishingga nima undadi?» dedilar. U: «Shuni yaxshi koʻrdim — yoki: iroda qildim — : agar sen nabiy boʻlsang, Alloh seni bundan albatta xabardor qiladi; agar nabiy boʻlmasang, odamlarni sendan qutqaraman», dedi.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо)дан ривоят қилинадики, яҳудий аёллардан бири Расулуллоҳ ﷺга заҳарланган қўй ҳадя қилди. У зот уни чақиртириб: «Сени бу қилмишингга нима ундади?» дедилар. У: «Шуни яхши кўрдим — ёки: ирода қилдим — : агар сен набий бўлсанг, Аллоҳ сени бундан албатта хабардор қилади; агар набий бўлмасанг, одамларни сендан қутқараман», деди.