حَدَّثَنَا أَبُو النَّضْرِ حَدَّثَنَا عَبْدُ الْحَمِيدِ حَدَّثَنَا شَهْرٌ قَالَ ابْنُ عَبَّاسٍقَالَ رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ لِكُلِّ نَبِيٍّ حَرَمٌ وَحَرَمِي الْمَدِينَةُ اللَّهُمَّ إِنِّي أُحَرِّمُهَا بِحُرَمِكَ أَنْ لَا يُؤْوَى فِيهَا مُحْدِثٌ وَلَا يُخْتَلَى خَلَاهَا وَلَا يُعْضَدُ شَوْكُهَا وَلَا تُؤْخَذُ لُقَطَتُهَا إِلَّا لِمُنْشِدٍ
Ibn Abbos (roziyallohu anhumo) aytdi: Rasululloh ﷺ shunday dedilar: «Har bir nabiyning harami bor, mening haramim esa Madinadir. Allohim! Men uni Sening haramlaring (hurmati) bilan harom qilaman: unda bidʼatchi panoh topmasin, uning oʻti oʻrilmasin, tikani kesilmasin va topib olingan narsasi faqat (uni) eʼlon qiluvchi uchungina olinsin».Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо) айтди: Расулуллоҳ ﷺ шундай дедилар: «Ҳар бир набийнинг ҳарами бор, менинг ҳарамим эса Мадинадир. Аллоҳим! Мен уни Сенинг ҳарамларинг (ҳурмати) билан ҳаром қиламан: унда бидъатчи паноҳ топмасин, унинг ўти ўрилмасин, тикани кесилмасин ва топиб олинган нарсаси фақат (уни) эълон қилувчи учунгина олинсин».