حَدَّثَنَا يَحْيَى بْنُ آدَمَ حَدَّثَنَا إِسْرَائِيلُ عَنْ سِمَاكٍ عَنْ عِكْرِمَةَ عَنِ ابْنِ عَبَّاسٍ قَالَمَرَّ نَفَرٌ مِنْ أَصْحَابِ النَّبِيِّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ عَلَى رَجُلٍ مِنْ بَنِي سُلَيْمٍ مَعَهُ غَنَمٌ لَهُ فَسَلَّمَ عَلَيْهِمْ فَقَالُوا مَا سَلَّمَ عَلَيْكُمْ إِلَّا تَعَوُّذًا مِنْكُمْ فَعَمَدُوا إِلَيْهِ فَقَتَلُوهُ وَأَخَذُوا غَنَمَهُ فَأَتَوْا بِهَا النَّبِيَّ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ فَأَنْزَلَ اللَّهُ تَبَارَكَ وَتَعَالَى {وَلَا تَقُولُوا لِمَنْ أَلْقَى إِلَيْكُمْ السَّلَامَ لَسْتَ مُؤْمِنًا تَبْتَغُونَ عَرَضَ الْحَيَاةِ الدُّنْيَا} إِلَى آخِرِ الْآيَةِ
Ibn Abbos (roziyallohu anhumo) aytdi: Nabiy ﷺning sahobalaridan bir necha kishi Banu Sulaymdan boʻlgan, yonida qoʻylari bor bir kishining oldidan oʻtdilar. U ularga salom berdi. Ular: «U sizlardan oʻzini saqlash uchungina salom berdi (xolos)», deyishdi-da, unga qasd qilib, uni oʻldirishdi va qoʻylarini olib qoʻyishdi. Soʻng ularni Nabiy ﷺ huzurlariga keltirishdi. Shunda Alloh tabarak va taolo: {Sizlarga salom bergan kishiga: «Sen moʻmin emassan», demanglar — dunyo hayotining oʻtkinchi molini istab} (oyatini) oxirigacha nozil qildi.Ибн Аббос (розияллоҳу анҳумо) айтди: Набий ﷺнинг саҳобаларидан бир неча киши Бану Сулаймдан бўлган, ёнида қўйлари бор бир кишининг олдидан ўтдилар. У уларга салом берди. Улар: «У сизлардан ўзини сақлаш учунгина салом берди (холос)», дейишди-да, унга қасд қилиб, уни ўлдиришди ва қўйларини олиб қўйишди. Сўнг уларни Набий ﷺ ҳузурларига келтиришди. Шунда Аллоҳ табарак ва таоло: {Сизларга салом берган кишига: «Сен мўмин эмассан», деманглар — дунё ҳаётининг ўткинчи молини истаб} (оятини) охиригача нозил қилди.